Yargıtay Kararları › Yargıtay 9. Hukuk Dairesi › Kasım 2025 › 2025/8123 E., 2025/8372 K.

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2025/8123 E., 2025/8372 K. (03.11.2025)

Mahkeme
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/8123
Karar No
2025/8372
Karar Tarihi
03.11.2025

9. Hukuk Dairesi 2025/8123 E. , 2025/8372 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/777 E., 2025/884 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 40. İş Mahkemesi SAYISI : 2024/140 E., 2025/154 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin işyeri sendika temsilcisi olduğunu, daimi işçi olarak görevini sürdürürken, işveren vekilinin sözlü beyanı ile şoförlükten alınıp bağ bahçe görevine verildiğini, bu görevlendirme öncesi davacının rızasının alınmadığını, işyeri temsilcilerinin görev yerlerinin değiştirilemeyeceğine ilişkin açık hüküm mevcut olduğunu belirterek işyeri sendika temsilcisi konumundaki davacıya uygulanan haksız ve hukuki dayanaktan yoksun işyeri değişikliği işleminin geçersizliğine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu olayda hukuka aykırılık bulunmadığını, dava konusu olayda davacının işyeri değiştirilmediğini, işlemin hukuka ve kanunlara aykırı olmadığını belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı işçinin 15.10.2014 tarihinde davalıya ait işyerinde sürekli işçi statüsünde çalışmaya başladığı, davacının 08.11.2021 tarihinden itibaren işyeri sendika temsilcisi görevini yürüttüğü, davacının görev yaptığı işyerinde müstakil bir şoför kadrosunun bulunmadığı ve şoförlük görevinin sürücü belgesi olan tüm personelin görevlendirilmesi suretiyle yerine getirildiği, bu kapsamda davacının adının da Müdürlük nezdinde 2024 yılında araç kullanacaklar listesinde yer aldığı, davacının 2024 yılının Ocak ayından itibaren 06.05.2024 tarihine kadar yaklaşık 5 ay süre ile şoförlük görevini yaptığı, iş sözleşmesine göre davacının görevinin "Tarım hizmetleri kapsamında yer alan araştırma çalışmaları ve diğer işler" şeklinde tanımlandığı, işyerinde şoför kadrosu bulunmadığından bu hizmetin sürücü belgesi olan tüm personel tarafından görevlendirme yoluyla gerçekleştirildiği ve bu görevlendirmeler kapsamında davacı gibi farklı kadrolarda çalışıp (mühendis, laborant, biyolog, usta, tarım işçisi vs.) şoförlük yapan pek çok çalışan olduğu, kısa bir süre şoförlük yapmasının davacının şoförlük kadrosunda görevlendirildiği anlamına gelmeyeceği gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; 1.6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 24/4 hükmü uyarınca işyeri sendika temsilcisi olan davacının görev yerinin yazılı rızası olmaksızın değiştirilemeyeceğini, 2. Görev değişikliği işleminin işverence psikolojik taciz (mobbing) unsuru olarak kullanıldığını, 3. Salt Sosyal Güvenlik Kurumu koduna dayanılarak hüküm verilmesinin işçilik haklarını kısıtlayacağını ve dilekçesinde yazılı diğer sebepleri ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, işyeri sendika temsilciliğinin güvencesi kapsamında işyeri değişikliği işleminin geçersizliğinin tespiti istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 03.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. SUCCESS ADALET_SUCCESS İşlem başarıyla gerçekleştirildi! İşlem başarıyla gerçekleştirildi! f113a02c2f82c666 8c2e2af2f93dc2eb

Metin Yargıtay'ın yayımladığı karar metninden alınmıştır. Dilekçede kullanmadan önce resmî metinle karşılaştırın.

Bu konuda başka emsal mi arıyorsunuz?

SmartHukuk'ta olayınızı kendi cümlenizle yazın; ilgili Yargıtay kararlarını künyesi ve dayanak maddeleriyle birlikte bulun.

Emsal karar ara

Aynı daireden yakın tarihli kararlar

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi – Kasım 2025 kararlarının tamamı