Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2023/6501 E., 2025/2909 K. (14.04.2025) – Tapu

8. Hukuk Dairesi 2023/6501 E. , 2025/2909 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi SAYISI : 2023/31 E., 2023/65 K. Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: K A R A R Samsun ili ... ilçesi ... beldesi sınırları içinde orman tahdit çalışmaları 3116 sayılı Kanun'a göre 1951 yılında yapılmıştır. Daha sonra 3116 sayılı Orman Kanununca (3116 Sayılı Kanun) yapılan orman tahdidinin aplikasyonu ve (2/B) madde uygulaması 2001-2002 yılları arasında yapılmış ve 19.07.2002 tarihinde ilan edilerek 19.01.2003 tarihinde kesinleşmiştir. Dava konusu 112 ada 4 parsel 3466.74 m² yüzölçümü ve “Tek katlı ahşap ev ve tarla” niteliği ile Halil oğlu ... adına 29.09.2003 tarihinde tespit görmüş, bu tespit 29.05.2004 tarihinde kesinleşmiştir. 2022 yılında 3402 sayılı Kanun'un 22/a madde uygulaması sonucunda 112 ada 4 parsel 125 ada 4 parsel numarası almış 3466.74 m² olan yüzölçümü de 3178.13 m² olarak düzeltilmiştir. Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde özetle; ... ilçesi ... (..) köyü ... Camii mevkisinde 1952 tarih, cilt no:25, sayfa 66 ve 131 sıra numarasında 1/4 hissesi Hazineye ait tapu kaydı bulunduğu, tapu kaydı tescile tabi tutulan ermenilere ait olup Zilkade 1889 tarih ve 21/125 sayılı tapu kaydına istinaden Hazineye intikal ettiğini, tapu ile maliki bulunduğu ve kadastro çalışmaları sırasında uygulanmayışı nedeniyle davalı adına yapılan tespitin hatalı olduğunu, bu nedenle kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini dava ve talep etmiştir. ... Kadastro Mahkemesince taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir. Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 15.07.2005 tarih 2005/3773 esas 2005/3826 karar sayılı ilamı ile; "Davacı Hazine 9 Zilkade 1288 tarih 21/125 sayılı kök tapu kaydı ve tedavüllerine, davalı taraf ise Ağustos 1332 tarih 8 sayılı tapu kaydı ve tedavüllerine dayanmıştır. Mahkemece davacı Hazinenin tutunduğu tapu kaydının uygulama olanağı bulunmadığı gerekçe gösterilmiş ise de bu gerekçenin yasal bir dayanağı bulunmadığı gibi davalı tarafın tutunduğu tapu kaydı 3402 sayılı Kadastro Kanununun 20. maddesi hükmü uyarınca yöntemine uygun şekilde yerine uygulanmamıştır. Öteyandan keşfi izlemeye bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan verecek şekilde uzman bilirkişiye bir harita da düzenlettirilmemiştir. Kaldıki davacı Hazinenin dayandığı tapu kaydının uygulamasına ilişkin yerel bilirkişi sözleri, komşu taşınmazların tespit tutanağı içeriği ve dayanakları kayıtlarla denetlenmediği gibi soyut nitelikte gerekçesiz sözlerden ibarettir." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; "dava konusu taşınmazın davacının dayanağı olan tapu kaydı sınırlarının dışında kaldığı görülmüştür. Dava konusu taşınmazın tamamının orman sayılmayan yerlerden olduğu, DSİ VII. Bölge Müdürlüğü’nün yazısına göre taşınmazın kuru toprak vasfında olduğu ve 100 dönümü geçmediği, nizasız ve fasılasız yirmi yılı aşkın süredir, fındık bahçesi olarak davalıların ve evvelinde murislerinin kullanımında olduğu ve dava konusu 125 ada 4 parsel sayılı taşınmazın, davacı tarafça sunulan 1952 tarih ve 131 sayılı tapu kaydı kapsamında kalmaması aksine 21.11.1950 Tarih Cilt: 49, Sahife:65, Sıra No: 36'daki tapu kaydı sınırları içinde kaldığı, yine bu durumun son celse de dinlenen mahalli bilirkişi tarafından da belirtildiği nihai olarak kadastro tespit tutanağındaki hususların 3402 s. Kadastro Kanunu'nun 13 vd maddeleri gereği doğru olduğu anlaşıldığından davanın reddi ile tespit gibi tesciline" karar verilmiştir. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Dava konusu taşınmaz Ermenilere ait olup ve Zilkade 1889 tarih ve 21/125 sayılı tapu kaydına istinaden Hazineye intikal ettiğini, ancak Hazineye ait tapu kaydı arazi kadastro çalışmaları sırasında uygulamaya alınmadığını, bu nedenle davalı adına yapılan tespit hatalı olduğunu, kararın sair yönleriyle de usul ve kanuna aykırı olup İlk Derece Mahkemesinin kararının bozulmasını talep etmiştir. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un geçici 3. maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine, 14.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.