Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2023/6197 E., 2025/4483 K. (03.06.2025) – Tapu

8. Hukuk Dairesi 2023/6197 E. , 2025/4483 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/1381 E., 2023/1696 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya Kadastro Mahkemesi SAYISI : 2022/3 E., 2023/52 K. Taraflar arasındaki davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davacı vekili ve davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılarak yeniden hüküm kurmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: K A R A R Davacı vekili özetle; Konya ili Karatay ilçesi Karakaya Mahallesinde kain 412 ada 9 parsel sayılı taşınmazın davalı Hazine adına tespitinin yapıldığını ancak buranın kadim yol olduğunu, davacının 412 ada 3 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, yolun kullanıldığını ileri sürerek, çekişme konusu 9 parsel sayılı taşınmazın yol olarak kalmasını ve yapılan tespitin iptalini talep etmiştir. Konya Kadastro Mahkemesinin 06.08.2021 tarihli ve 2019/14 Esas, 2021/27 Karar sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulü ile dava konusu 412 ada 9 parsel sayılı taşınmazın 03.06.2021 tarihli bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 222,46 metrekarelik kısmının aynı ada ve parsel numarasıyla Hazine adına tapuya tesciline, (B), (C) ve (D) harfleri ile gösterilen toplam 152,09 metrekarelik kısmının paftasında yol olarak gösterilmesine karar verilmiş, verilen karar taraflarca istinaf edilmiş olup, Bölge Adliye Mahkemesinin 17.01.2022 tarihli ve 2021/1732 Esas, 2022/57 Karar sayılı kararıyla; yeterli araştırma yapılmadığı gerekçesiyle hükmün kaldırılmasına, dosyanın yeniden Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. Yapılan yargılama sonucunda İlk Derece Mahkemesince; "... yöntemine uygun olarak hazırlanan bilirkişi rapor ve ek raporda özetle, dava konusu 412 ada 9 parsel nolu taşınmazın toprak yapısı, hava fotoğraflarındaki durumu, üzerindeki bitki örtüsü, imar ve ihya, yapı tesis ve işgal durumu ve toprak yapısı dikkate alındığında evveliyatında tarım yapılan kültür toprağı vasfında olmadığı, köy halkının köy içi yol ve ortak kullanım alanları olduğu ancak (A) ve (B) parçalarının farklı özellikler taşıdığı, dolayısı ile (A) parçasının köy boşluğu şeklinde olup, yol özelliği taşımadığı belirtilmiş olup, (B) parçasının ise uydu fotoğraflarından ve zemindeki mevcut durumu ile değerlendirildiğinde kadim yol olarak kullanıldığı belirtilmiş olup, bunun yanında mahalli ve tespit bilirkişi beyanları bilirkişi raporunu doğrulamış, önceki keşifte dinlenen mahalli bilirkişi beyanlarının da aynı ve benzer olduğu anlaşılmış, bunun yanında mahalli bilirkişilerin belirttiği kadim yolun dava konusu taşınmazın (B) kısmı olduğu, mahalli bilirkişilerin belirttiği köy boşluğunun ise dava konusu taşınmazın A kısmı olduğu anlaşılmakla, mahkememizce sonuç olarak dava konusu taşınmazın (A) kısmının köy içi boşluk olduğu, imar ihya tamamlanmadığı ve en az 20 yıl ekonomik amaca uygun zilyetlik olmadığı, (B) harfiyle gösterilen kısmının ise kadim yol olduğu, halen yol olarak da kullanıldığı, bu nedenle zilyetlikle kazanılamayacağı sonucuna varılmakla davanın kısmen kabul kısmen reddi ile dava konusu taşınmazın bilirkişi raporu eki ayırma çapı krokide (A) harfiyle gösterilen kısmın 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca Hazinesi adına tapuya kayıt ve tesciline, (B) harfiyle gösterilen kısmının ise Kadastro Kanun'un 16 maddesi uyarınca paftasında yol olarak gösterilmesine karar vermek..." gerektiği belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince; "... dava konusu taşınmazın tapulama sırasında köy boşluğu olarak tescil dışı bırakıldığı , mahalli bilirkişi ve kadastro tespitinde görev alan bilirkişilerce yol olarak kullanıldığının belirtildiği , hava fotoğraflarında da ayırıcı sınır olmadan 2016 yılına kadar aynı vasıfta olduğunun görüldüğü, genel yol olan taşınmazın 2016 yılı itibariyle temel inşa edilerek arsa vasfına dönüşmesinin mümkün olmadığı anlaşıldığından mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır..." gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf isteminin kabulüne, davalı Hazine vekilinin istinaf isteminin reddine, hükmün kaldırılarak yeniden hüküm kurmak suretiyle davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın tespitinin iptali ile yol olarak tescil dışı bırakılmasına karar verilmiş ve işbu karar, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçeye, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. SONUÇ: Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 03.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.