Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2022/7337 E., 2025/3137 K. (21.04.2025) – Tapu

8. Hukuk Dairesi 2022/7337 E. , 2025/3137 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi SAYISI : 2013/90 E., 2015/53 K. EK KARAR TARİHİ : 22.04.2022 KARAR : Tavzih talebinin kısmen kabul kısmen reddine Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen kadastro tespitine itiraz davasında yapılan yargılama sonuda verilen ve kesinleşen kararın tavzihinin talep edilmesi üzerine 22.04.2022 tarihli ek kararla, tavzih talebinin kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesinin ek kararı davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: K A R A R Davacılar, vergi kayıtlarına irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak ... ilçesi ... köyü çalışma alanında bulunan 104 ada 1 parsel sayılı 2.782.641,91 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz içindeki kısımlara yönelik ayrı ayrı kadastro tespitine itiraz etmiş, İlk Derece Mahkemesince dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda, davacı ... ...’ın davalarının reddine, davacı ...’in davasının kabulüne dava konusu taşınmazın 16.05.2012 tarihli fen bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen 23.457,01 metrekarelik kısmının tespitinin iptali ile aynı ada son parsel numarası verilmek suretiyle davacı ... adına tespit ve tapuya tesciline, (C) harfi ile gösterilen 5.580,68 metrekarelik kısmının ve (A) harfi ile gösterilen 2.753.604,34 metrekarelik kısmının tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 25.11.2020 tarihli ve 2020/8364 Esas, 2020/5658 Karar sayılı kararıyla onanarak kesinleşmiştir. Davacı ... vekili 23.02.2022 tarihli dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesince 10.11.2015 tarihli verilen karar ilamının 4. paragrafında yazılı ve birleşen 2013/97 Esas sayılı dava dosyasına dair hüküm fıkrasında yazılı olup dosyadaki rapor ve krokisinde (B) harfiyle gösterilen ... ilçesi ... Mahallesinde kain 104 ada 1 parsel sayılı taşınmazdan ifraz edilerek davacı ... adına kayıt ve tescilinin kesinleşmiş 23.457.01 m²lik taşınmazın (incirlik) ve aynı ilamın 5. paragrafında yazılı olup bilirkişi rapor ve krokisinde (C) harfiyle gösterilen diğer taşınmazın yanındaki davacı ... adına tesbit edilerek kayıt ve tescili, aynı kararda kesinleşen 5.580,68 m²'lik taşınmazın (incirlik) tapularının tanzim ve imza edilerek taraflarına verilmesi için müvekkil ... adma talepte bulunduklarını, taşınmazların vasıflarının yazılmamış olması nedeniyle müvekkkili ...'in taşınmazların tapularını alamaz duruma düştüğünü, bu nedenle dosyada ek karar yazılmasını ve bu işlemden sonra tapularını alabileceklerini beyan ve talep etmiş, Mahkemece 22.04.2022 tarihli ek karar ile "HMK 33.madde gereği 'Hakim Türk Hukukunu resen uygular' hükmü gereğince davacı vekilinin talebinin tavzih talebi olarak mahkememizce değerlendirilmiş olup davacının talep dilekçesi incelendiğinde 16.05.2012 tarihli fen bilirkişi raporunda (B) harfi ve (C) harfi ile gösterilen yerlerin incirlik vasfı ile müvekkili adına tescil edilmesi talep ettiği, Mahkememizin 2013/90 Esas, 2015/53 Karar sayılı ilamı incelendiğinde (B) harfi ile gösterilen yerin davacı ... adına tesciline karar verildiği, fakat sehven taşınmaz vasfının yazılmamış olduğu, (C) harfi ile gösterilen kısmın aynı ada son parsel numarası verilerek tespit gibi tesciline karar verildiği anlaşılmakla davacı vekilinin tavzih talebinin kısmen kabul kısmen reddine dair karar verilerek aşağıdaki şekilde karar verilmiştir." gerekçesiyle tavzih talebinin kısmen kabul kısmen reddine karar karar verilmiş, davalı ... İdaresi vekili temyiz isteminde bulunmuştur. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun Geçici 3. maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 428. maddesi ile 439. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararındaki gerekçe dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı ... İdaresi vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. S O N U Ç : Yukarıda açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesinin 22.04.2022 tarihli ek kararının ONANMASINA, 7139 sayılı Kanun'un 33. maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına, 1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 21.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. SUCCESS ADALET_SUCCESS İşlem başarıyla gerçekleştirildi! İşlem başarıyla gerçekleştirildi! 1f8bdde1628a1d40 0838a8aae47d2109