Yargıtay Kararları › Yargıtay 10. Hukuk Dairesi › Haziran 2025 › 2025/1953 E., 2025/9300 K.

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2025/1953 E., 2025/9300 K. (02.06.2025)

Mahkeme
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/1953
Karar No
2025/9300
Karar Tarihi
02.06.2025

10. Hukuk Dairesi 2025/1953 E. , 2025/9300 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/404 E., 2024/2348 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Amasya İş Mahkemesi SAYISI : 2021/256 E., 2022/714 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının Aralık 2017 tarihinden Şubat 2020 tarihleri arasındaki çalışmalarının tespitine karar verilmesini talep ve dava edilmiştir.

II. CEVAP Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının müvekkili ve davalı Şirket uhdesinde herhangi bir çalışma münasebeti bulunmadığını, davacının bahsedilen başka bir iş yerinde zorunlu staj eğitiminde olup aldığı duyumlara göre staj yapılan bu iş yeri de ... Isı .. Ltd. Şirketi olduğunu, davacıya ait lise eğitimi ve bu kapsamda hangi iş yerinde hangi zamanda zorunlu staj eğitiminde bulunduğu tahkik edilirse iddia ettiği dönemde farklı bir iş yerinde öğrenci olarak staj icra ettiği bu sebeple de hizmet tespit isteminin yersiz ve gerçek dışı olduğunu, davacının sadece staj döneminden arta kalan zamanda müvekkilin araç alım satım faaliyeti icra eden birisi olarak iş yerine vasıtalara olan özel ilgi ve alakası sebebiyle ayak üstü beş on dakika uğramış başkaca müvekkil veya davalı Şirketle insani ve hukuki münasebeti vaki olmadığını, süreklilik, zaman ve emek ile katkı içermeyen ve salt kendi hevesi ve hobisi için iş yerine stajdan kalan sürede kısa aralıklı uğrayan ancak iş yerinde çalışan olarak zaman geçirmeyen, böyle bir iradesi olmayan, iş yerine katkı sağlamayan ve emek sunmayan davacı, müvekkiline olan senetli borcunu müvekkilinin talep etmesi akabinde bu gerçek dışı iddiayı salt müvekkili takipten vazgeçirmek amacıyla ileri sürdüğünü, davacının yaşı, meslek sahibi dahi olmaması, 2017 yılında lise eğitimini sürdüren ve staj aşamasında olan birisi olarak 2017-2020 yılları arasında iş yerinde çalıştığından bahsetmesi müvekkili hayrete düşürmüş müvekkiline olan senetli borcuna yönelik Amasya 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde açtığı 2021/239 E. sayılı menfi tespit davası nazara alındığında yegane sebebin hizmet tespiti olmadığı zira böyle bir çalışma ilişkisinin olmadığını davacının da bildiği aşikar olduğundan nihai amaç müvekkili haklı alacağını tahsil etmesini engelleyerek akamete uğratmak olduğunu, davacının 2019-2020 yılları arasında müvekkilinin iş yerine hiç gelmediğini, hatta aldıkları harici duyumlara göre staj yaptığı ... Isı .. Ltd. Şirketine veya ortaklarına ait Yalı Motors isimli iş yerinde bir süre çalıştığını, müvekkili ile davacı arasında alacak meselesinden dolayı gerginlik ve tartışma olduğunu, tüm bu nedenlerle gerçeklere aykırı ve yersiz nedenlerle açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya arasında davacının davalıya ait iş yerinde talep ettiği sürelerin tamamında çalıştığına dair davanın kabulünü gerektirecek şekilde delil bulunmadığı, davacı ile davalının arasındaki ilişkinin hizmet akdine dayalı bir işçi- işveren ilişkisi olmadığı, bir kısım satış ve komisyon ilişkisinin bulunduğu kanaatine varılmış, özellikle davacının iddia etmiş olduğu dönemlerde stajyer olarak kayıtlı çalışmalarının bulunması, taraflar arasında başka hukuki husumetlerin de olması değerlendirildiğinde eldeki dava konusu yönünden davacının davasını ispat edemediği kanaatine varılmış davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere, bu delillerin takdirinde ve özellikle dinlenen tanıklardan davacının uzaktan kuzeni olduğunu beyan eden tanık Yavuz dışındaki tanıkların bir kısmının davacının davalı iş yerinde çalışıp çalışmadığını bilmedikleri bir kısım tanıkların ise davacının satılan aracın kar marjı üzerinden ortak iş yaptıkları yönündeki beyanları karşısında davacının uyuşmazlık konusu dönem içinde davalı iş yerinde hizmet akdine bağlı olarak çalıştığını ispat edemediğinin kabulü ile davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşılan hükme yönelik davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı temyiz dilekçesinde; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, davacının davalının emir ve talimatı ile çalıştığını aralarında hizmet akdi bulunduğunu, aralarında düzenlenen senedin iptali sebebi ile açılan davanın devam ettiğini sonucunun beklenmesi gerektiğini davanın kabulü gerektiğini belirterek bozulmasını talep etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 02.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Metin Yargıtay'ın yayımladığı karar metninden alınmıştır. Dilekçede kullanmadan önce resmî metinle karşılaştırın.

Bu konuda başka emsal mi arıyorsunuz?

SmartHukuk'ta olayınızı kendi cümlenizle yazın; ilgili Yargıtay kararlarını künyesi ve dayanak maddeleriyle birlikte bulun.

Emsal karar ara

Aynı daireden yakın tarihli kararlar

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi – Haziran 2025 kararlarının tamamı