Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2024/690 E., 2025/2064 K. (12.03.2025) – Miras

8. Hukuk Dairesi 2024/690 E. , 2025/2064 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/163 E., 2023/2288 K. İLGİLİ VAKIF 2. ... ... ... Vakfı (VGM tarafından emaneten yönetiliyor.) KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine İLK DERECE MAHKEMESİ : Manisa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2020/98 E., 2020/354 K. Taraflar arasında Manisa 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti davası sonucunda verilen hükme karşı davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı ... vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: K A R A R Dava dilekçesinde; davacılar ... ve ...'ın ... ... ... Vakfı'nın galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduklarının tespiti istenmiştir. İlk Derece Mahkemesince; Bornova 1. Noterliği'nin 03.01.2014 tarihli ve 00183 sayılı mirasçılık belgesine göre ... ve ... oğlu 19.10.1948 doğumlu ...'ün 27.12.2013 tarihinde öldüğü, mirasçılarının, çocukları 30.04.1978 doğumlu ... ve 25.07.1975 doğumlu ... olduğu, muris ... hakkında İzmir 9. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1992/799 Esas, 1993/279 Karar sayılı kararı vakıf evladı olduğuna karar verildiği, vakfiyede "hasıl olan gallâtın vezâif ve mesârifi ve ta'mîrâttan fazlası evlâdımın inâs ve zükûru beynlerinde lizz.ekeri mislü hazzil ünsevveyn iktisam edeler" şeklinde ibare bulunduğu, buna göre hayır şartları ve masraflar çıktıktan sonra kalan fazla gelirin vakfedenlerin evlatları arasında batın tertibine bakılmaksızın, kız evlada bir, erkek evlada iki hisse olmak üzere paylaşılmasının şart edildiği gerekçesi ile davanın kabulü ile davacıların ''... ... ...'' vakfının gelir fazlasının müstehak evlatları olduklarının tespitine karar verilmiştir. Davalı ... vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; davaya konu vakfın mülhak vakıflardan olup Manisa'da kurulu olduğu, vakıf senedinde batın şartının bulunmadığı, dosya kapsamında toplanan tüm delillere göre davacıların vakıf evladı olan babaları ...' ün 27.12.2013 tarihinde vefat etmesi ile galle fazlasına müstehak vakıf evladı oldukları, istinafa konu edilen kıza bir erkeğe iki pay verilmesi hususunun ayrıca hükme yazılmasına gerek bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesince verilen kararın usul ve kanuna uygun olduğu, davalı ... vekilinin istinaf sebeplerinin yerinde olmadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Davalı ... vekili Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı verdiği temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepleri tekrar ederek eksik inceleme ile karar verildiğini, arz edilen nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir. Dava, vakfın gelir fazlasından faydalanmaya yönelik galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti istemine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. SONUÇ : Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA, 5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun 77 nci maddesinin ikinci fıkrası (7531 sayılı Kanun'un 20 nci maddesi ile değişik) uyarınca Vakıflar Genel Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, peşin harcın istek halinde temyiz eden Vakıflar Genel Müdürlüğüne iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 12.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.