Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2024/645 E., 2025/2066 K. (12.03.2025) – Miras

8. Hukuk Dairesi 2024/645 E. , 2025/2066 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/2204 E., 2023/1646 K. KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 5. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2021/561 E., 2022/195 K. Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti davası sonucunda verilen hükme karşı davalı mülhak Vakıf vekili ile davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: K A R A R Dava dilekçesinde; davacılar ...ve ...'in Kayseri'de kurulu Mülhak ... Vakfının galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduklarının tespitine karar verilmesi istenmiştir. İlk Derece Mahkemesince;nüfus kayıtları ve veraset ilamlarına göre davacıların babası ... ... hakkında Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen Kayseri 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/229 Esas, 2018/54 Karar sayılı kararıyla; Mülhak ...Vakfının galleye müstehak vakıf evladı olduğunun tespitine karar verildiği, galle fazlası için hükme esas alınan bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere batın şartının bulunmadığı ve galle fazlasından mirasçının faydalanması gerektiği gerekçesi ile davanın kabulü ile davacıların Mülhak ...Vakfının gallesinden istifade eden evladı olduğunun tespitine karar verilmiştir. Davalı ... vekili ile davalı Mülhak Vakıf vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; davacıların murisi ... ...'nin kesinleşen ilamıyla davalı ... ... ... Ali Vakfının evladı olduğu, davacılarla aynı şartlara ve ırsi bağa sahip kişilerle ilgili daha önceden kesinleşen mahkeme kararlarının mevcut olduğu, kuruluş aşamasında galle fazlasına ilişkin vakfiyede batın şartı bulunmasına rağmen bu şartın sonradan kaldırıldığı, galle fazlasına hak etmek için erkek çocuk kız çocuk ayırımının yapılmadığı, eldeki davanın davacılarının baba tarafından vakıf kurucularıyla irtibatının sağlanmasından dolayı bu yöndeki bilirkişi raporu ve bu rapor esas alınarak verilen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden dosya kapsamına ve hukuka uygun olduğu gerekçesi ile davalılar vekillerinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir. Davalı ... vekili Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı verdiği temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepleri tekrar ederek yapılan araştırma ve incelemenin yetersiz olduğunu, davacıların müteveffa vakıf evladının kan bağı bulunan mirasçısı olması kendilerinin de galleden istifade eden vakıf evladı oldukları anlamına gelmeyeceğini, arz ve izah edilen nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir. Dava, vakfın gelir fazlasından faydalanmaya yönelik galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti istemine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. SONUÇ : Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 5737 sayılı Vakıflar Kanunun 77. maddesinin ikinci fıkrası (7531 sayılı Kanun'un 20. maddesi ile değişik) uyarınca Vakıflar Genel Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, peşin harcın istek halinde temyiz eden Vakıflar Genel Müdürlüğüne iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 12.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.