Yargıtay Kararları › Yargıtay 8. Hukuk Dairesi › Mart 2025 › 2024/782 E., 2025/2063 K.

Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2024/782 E., 2025/2063 K. (12.03.2025) – Miras

Mahkeme
Yargıtay 8. Hukuk Dairesi
Esas No
2024/782
Karar No
2025/2063
Karar Tarihi
12.03.2025
Konu
Miras

8. Hukuk Dairesi 2024/782 E. , 2025/2063 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/1706 E., 2023/2162 K. KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2022/373 E., 2023/662 K. Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti davası sonucunda verilen hükme karşı davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: K A R A R Dava dilekçesinde; davacı ...'in ...... Vakfının galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti istenmiştir. İlk Derece Mahkemesince; Rebiülevvel 896 tarihli vakıfname ile ... ... oğlu ...'in vakfa ait taşınmazların intifa hakkını “...oğulları ..., ... ve ...'a, sonra oğullarının oğullarına ve birbiri ardınca nesillerden nesillerine, oğullarından kimsenin kalmaması halinde oğullarının kızlarına. olmak üzere vakfedildiği, davacının babası ...' in galleye müstehak vakıf evladı olduğunun Karaman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi' nin 2006/144 Esas 2009/172 Karar sayılı ilamı ile kesinleştiği, davacının ...' in mirasçısı olduğunun dosya kapsamında yer alan veraset ilamı ile anlaşıldığı" gerekçesi ile davanın kabulüne ve davacının ... ... Vakfı'nın galleye müstehak vakıf evladı olduğunun tespitine karar verilmiştir. Davalı ... vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; "davacının ölen babası ...'in galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespitine dair Karaman 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/144 Esas 2009/172 Karar sayılı Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşmiş dava dosyası bir bütün olarak dosya değerlendirildiğinde vakfeden, vakıf gelirlerini oğullarına, onların ölümünden sonrada onların oğullarına nesilden nesile bırakmış olup erkek evlat olmak dışında vakfiyede başkaca bir şart koşulmadığı, davacının babası ...'nın vefat ettiği, davanın kabulüne dair İlk Derece Mahkemesi kararının yerinde olduğu" gerekçesi ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Davalı ... vekili Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı verdiği temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepleri tekrar ederek vakfiye incelenmeden karar verildiğini, bu tür davaların niteliği gereği bilirkişi incelemesi yaptırılmadan karar verilemeyeceğini, arz ve izah edilen ve resen gözetilecek nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir. Dava, vakfın gelir fazlasından faydalanmaya yönelik galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti istemine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. SONUÇ: Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 5737 sayılı Vakıflar Kanunun 77. maddesinin ikinci fıkrası (7531 sayılı Kanun'un 20. maddesi ile değişik) uyarınca Vakıflar Genel Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, peşin harcın istek halinde temyiz eden Vakıflar Genel Müdürlüğüne iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 12.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. SUCCESS ADALET_SUCCESS İşlem başarıyla gerçekleştirildi! İşlem başarıyla gerçekleştirildi! 6764b53d3c8c4265 47ad38096ff7a60b

Metin Yargıtay'ın yayımladığı karar metninden alınmıştır. Dilekçede kullanmadan önce resmî metinle karşılaştırın.

Bu konuda başka emsal mi arıyorsunuz?

SmartHukuk'ta olayınızı kendi cümlenizle yazın; ilgili Yargıtay kararlarını künyesi ve dayanak maddeleriyle birlikte bulun.

Emsal karar ara

Aynı daireden yakın tarihli kararlar

Yargıtay 8. Hukuk Dairesi – Mart 2025 kararlarının tamamı