4. Hukuk Dairesi 2024/5035 E. , 2025/6048 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2023/441 E. 2024/32 K. İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA Davacı vekili; müvekkilinin muvazzaf askerlik hizmeti yaparken 27.07.2007 tarihinde sürücüsü olduğu araçla Dağlıca'dan Yüksekova'ya giderken yolun çökmüş olması nedeniyle yol boşluğuna düşerek yaralandığı, ceza mahkemesinde kusursuz bulunduğu, yaralanmasından dolayı iş gücü kaybına uğradığını belirterek araç işleteni sıfatıyla davalı Bakanlıktan fazla hakkını saklı tutup 100,00 TL çalışma gücü kaybı ve 15.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere olay tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiş; maddi tazminat talebini 45.923,90 TL'ye yükseltmiştir.
II. CEVAP Davalı vekili; mahkemenin görevsiz olduğunu, davanın zamanaşımına uğradığını, davacının yoldaki çöküntüyü fark etmeyerek boşluğa düşüp kazaya neden olduğunu, mahkemenin yetkisiz bulunduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne, 41.609,90 TL maddi ve 8.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsiline karar verilmiştir.
IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. Bozma Kararı İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 02.07.2015 tarihli ve 2014/1029 Esas, 2015/7165 Karar sayılı ilamıyla; idari yargının görevli olduğu gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince yargı yolu nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir. İdare Mahkemesince de görevsizlik kararı verilmesi üzerine, Uyuşmazlık Mahkemesinin 29.04.2019 tarihli ve 2019/286 Esas 2019/273 Karar sayılı kararı ile adli yargının görevli olduğuna karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne, 41.580,83 TL maddi ve 8.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir. Dairenin 20.10.2021 tarihli ve 2020/19559 Esas 2021/7165 Karar sayılı ilamıyla 2330 sayılı Kanun'un 6. maddesinde ödenen nakdi tazminatın zarar görenin maddi ve manevi zararına karşılık ödendiği açıklandığına göre davacıya ödenen bu bedelin içinde manevi tazminat da bulunduğu, mahkemece, manevi tazminatın belirlenmesi aşamasında davacıya 2330 sayılı Kanun kapsamında yapılan ödemeler ve manevi tazminatın bölünmezliği ilkesi dikkate alınmadan ve bu husus değerlendirilmeden karar verilmiş olmasının doğru olmadığı, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Döner Sermaye İşletmesi'nin 06.03.2012 tarih ve M2524169 no’lu faturasında belirtilen 235,00 TL adli tıp ücretinin davalı üzerinde bırakılmasına karar verilmiş ise de, Adli Tıp Kurumuna ödenen ücret yargılama giderlerinden olup yargılama giderleri ile birlikte kabul ve ret oranına göre hüküm altına alınması gerekirken, tümünün davalıya yükletilmesinin de doğru olmadığı gerekçesiyle bozulmuştur. İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne, 41.580,83 TL maddi ve 7.800,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir. Dairenin 18.10.2022 tarihli ve 2022/9280 Esas 2022/12406 Karar sayılı ilamıyla bozma kararı sonrasında mahkemece nakdi tazminatın ne kadarının maddi ne kadarının manevi zarar için verildiğinin son duruşmada davacı vekiline sorulduğu, davacı vekilinin 200,00 TL'nin manevi, kalan miktarın ise maddi zarara mahsuben ödendiğini beyan ettiği, mahkemece bozma ilamına uyulduğu halde, bozmanın gereğinin tam olarak yerine getirilmediği, ödemenin ne kadarının maddi ne kadarının manevi tazminata ilişkin yapıldığının davacı taraftan değil, ödemeyi yapan merciden sorulması gerektiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir. B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne, 41.580,83 TL maddi 7.800,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.
V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; manevi tazminatın bölünmezliği ilkesi gereği davacı lehine yeniden manevi tazminata hükmedilmemesi gerektiğini, ıslah talebine konu miktara olay tarihinden itibaren faiz işletilmesinin usul ve yasalara aykırı olduğu, 235,00 TL adli tıp ücretinin yine davalı üzerinde bırakılmasına karar verildiğini belirtmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, davacının muvazzaf askerlik hizmeti yaparken sürücüsü olduğu ve davalıya ait askeri araçla seyir halindeyken yolun çökmüş olması nedeniyle yol boşluğuna düşerek malul kalması nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Temyiz olunan nihai kararların bozulması HUMK'un 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/J maddesi uyarınca davalıdan harç alınmamasına Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,17.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.