Yargıtay Kararları › Yargıtay 10. Hukuk Dairesi › Haziran 2025 › 2025/2262 E., 2025/9467 K.

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2025/2262 E., 2025/9467 K. (03.06.2025)

Mahkeme
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/2262
Karar No
2025/9467
Karar Tarihi
03.06.2025

10. Hukuk Dairesi 2025/2262 E. , 2025/9467 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/2672 E., 2024/3030 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 2. İş Mahkemesi SAYISI : 2018/296 E., 2023/268 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA Davacı vekili, dava dilekçesinde özetle; davacının, 15.04.2013 tarihinde davalı iş yerinde satış şefi olarak çalışmaya başladığını, Ekim 2013 döneminde Kemer ilçesinde açılan depoda satış-sevkiyat sorumlusu olarak görevlendirildiğini ve 25.04.2017 tarihine kadar çalışmaya devam ettiğini, bu tarihte haksız olarak çıkarılan müvekkilinin 3 ay sonra işe geri çağrıldığını, 01.08.2017 tarihinde yeniden çalışmaya başladığını, 15.09.2017 tarihinde de haksız olarak işten çıkarıldığını ileri sürerek, davacının 15.04.2013-25.04.2017 ve 01.08.2017-15.09.2017 dönemlerinde davalı iş yerinde çalıştığının ve 2013 yılında 1.500,00 TL, 2014 yılında 1.650,00 TL, 2015 yılında 1.850,00 TL, 2016 yılında 2.000,00 TL, 2017 yılında 2.000,00 TL ücret ile çalıştığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP 1.Davalı şirket davaya cevap vermemiştir. 2.Feri müdahil Kurum vekili özetle, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne, davacının davalıya ait iş yerinde Kuruma bildirilen süreler dışında 15.04.2013-11.06.2013, 03.10.2013-25.04.2017 ve 01.08.2017-15.09.2017 tarihleri arasında hizmet akdine tabi olarak asgari ücret karşılığı çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Uyuşmazlık, davacının 15.04.2013 - 25.04.2017 ile 01.08.2017 - 15.09.2017 tarihleri arasında davalıya ait iş yerinde hizmet akdine tabi çalışmasının tespiti noktasında toplanmaktadır. İşyerinin, 08.02.2007 tarihinde Kanun kapsamına alındığı ve dava konusu dönemde faal olduğu, iş yerinden 12.06.2013 ile 02.10.2013 tarihleri arasında 111 gün hizmetine ilişkin davacı adına bildirim yapıldığı, dinlenen bordro tanıklarına göre dava konusu dönemde, davacının kesintisiz çalışmaya devam ettiği, davalı firma adına imzalanan tahsilat makbuzları ile davacıya teslim edilen ürünlere ilişkin 6/2013-3/2017 ile 8/2017-9/2017 arası muhtelif tarihli belgeler de gözetilerek, bildirimler dışlanarak gerçekleştirilen tespitin, dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan kanuni ve hukuki gerekçeleri ile dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı" gerekçesiyle fer'i müdahil Kurum vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Feri müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle, Kurum kayıtlarında yapılan incelemede, davacının davalı iş yerinde 12.06.2013 - 02.10.2013 tarihleri arasında 111 günlük çalışmasının tespit edildiğini, fiili ve eylemli çalışmayı ortaya koyan belgelerden işe giriş bildirgesi ile birlikte Kanun'un 79. maddesinde öngörülen aylık sigorta gün bildirgeleri ile SSİ Yönetmeliğinin 17. maddesinde belirtilen 4 aylık prim bordroları gibi kayıtlara davacının davaya konu dönemde sahip olmadığını, işverenin mücerret kabulü veya yalnızca tanık beyanının hükme yeterli olmadığını, dosya kapsamında herhangi somut bilgi ve belge bulunmadığını, davacının iddiasını ispatlayamaması karşısında davanın reddi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, hizmet ve prime esas kazanç tespitine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 03.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. SUCCESS ADALET_SUCCESS İşlem başarıyla gerçekleştirildi! İşlem başarıyla gerçekleştirildi! 5a939a7439f9310f 86048fe370e03209

Metin Yargıtay'ın yayımladığı karar metninden alınmıştır. Dilekçede kullanmadan önce resmî metinle karşılaştırın.

Bu konuda başka emsal mi arıyorsunuz?

SmartHukuk'ta olayınızı kendi cümlenizle yazın; ilgili Yargıtay kararlarını künyesi ve dayanak maddeleriyle birlikte bulun.

Emsal karar ara

Aynı daireden yakın tarihli kararlar

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi – Haziran 2025 kararlarının tamamı