9. Hukuk Dairesi 2025/4695 E. , 2025/5682 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi SAYISI : 2023/150 E., 2025/120 K. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı Kurum müfettişi tarafından hazırlanan rapora dayanılarak müvekkili Şirket aleyhine ceza tanzim edildiğini, düzenlenen cezanın usul ve kanuna aykırı olduğunu, zira işyerindeki personel devam kayıt sisteminin (PDKS) hatalı olduğunu, bu hataların internetin ve elektriklerin kesilmesi, işyerinde çalışma bitiminde personel sayısından ötürü cihaz önünde yığılma, doğrudan personelin ihmali, vardiya saatlerinin sisteme hatalı kaydedilmesi gibi sebeplerden kaynaklandığını, işyerinde yapılan fazla çalışma ücretinin ödendiğini, kurum işleminin hatalı müfettiş raporuna göre düzenlendiğini ileri sürerek müfettiş raporunun iptaline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; G.D. isimli bir çalışan tarafından yapılan başvuru gereğince Kurum müfettişinin inceleme yaptığını, yapılan teftişte işyerinde çalışma saatlerinin 08.00-17.00 arasında 1,5 saat ara dinleme yapılmak suretiyle olduğunu, haftanın 1 günü hafta tatili izni kullandıklarını, işin yoğunluğuna göre saat 17.00'den sonra ve ücretli hafta tatili günlerinde fazla çalışma yaptıklarını tespit ettiğini, Kurumun kamu görevi yapması nedeniyle çalışma saatinde bitmeyen işlerin uzadığını ve uzayan süre için çalışan personele fazla çalışma ödemesi yapılması gerektiğini, davacı taraf PDKS kayıtlarının hatalı olduğunu beyan etse de örneklerle PDKS sisteminin arızalı olmadığının tespit edildiğini, işyerinde puantörler aracılılığıyla tutulan puantaj kayıtlarının gerçeği yansıtmadığını, A.D. isimli işçinin PDKS sistemine göre fazla çalışması olmadığı hâlde bazı günlerde 1 saat, bazı günlerde 2 saat, bazı günlerde 3 saat fazla çalışmasının puantaj kayıtlarına yansıtıldığını, puantörler aracılığıyla tutulan kayıtlarda fazla çalışmanın ayda 22 saati aşmayacak şekilde dağıtıldığını belirterek davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin 05.03.2020 tarihli kararı ile; davacı işyeri kamu idaresine ait olduğundan çalışanların fazla çalışmalarının saatli puantaj kayıtlarıyla tespiti ve ödenmesi gerektiği, dosyanın incelenmesinde puantaj kayıtlarının dosyaya sunulmadığı, raporun ilgili sayfalarında 70 işçi lehine fazla çalışma ücreti hesaplandığı, bu işçilerden sadece raporun 47. sayfasında kayıtlı B.G, C.T ve 53. sayfada M.G. lehine öncesinde fazla çalışma hiç hesaplanmamışken müfettiş tarafından fazla çalışma hesaplandığı, diğer 67 kişiye ilgili dönemlerde fazla çalışma ödenmiş olduğu, ancak müfettiş tarafından daha çok fazla çalışma saati, dolayısıyla daha çok fazla çalışma ücreti hesaplanmış olduğu, yargılama sırasında dinlenen tanıklardan bazılarının fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini, karşılığında izin kullandıklarını, bazıları ise fazla çalışma ücretlerinin ödendiğini ifade ettikleri, davacı Kurumun kamu idaresi niteliğinde olduğundan kayıtlarını doğru ve hatasız tutmak zorunda olduğu, dinlenen tanık beyanları ve toplanan belgeler dikkate alındığında fazla çalışma yaptığı iddia olunan kişilere ait puantaj kayıtlarının davacı tarafça ibraz edilmediği, verilen kesin nitelikteki delil bildirme süresi içerisinde PDKS kayıtlarının da ibraz edilmediği ve davacı tarafça kurum işleminin aksinin ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin 05.03.2020 tarihli kararına karşı süresi içinde davacı vekilince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesinin 09.06.2022 tarihli kararı ile; davacı işyerinde tanıkların çoğunun beyanlarına göre son 2 aya kadar haftada 6 gün, 08.00-17.00 ve 17.00-01.00 saatleri arasında çalışıldığı, bu çalışma düzeninde günlük 1 saat ara dinlenmenin düşülmesi ile haftalık 3 saat fazla çalışma yapıldığının anlaşıldığı, bazı tanıkların fazla çalışmaların ödendiğini, bazılarının izin kullandırıldığını, bazı tanıkların ise ödenmediğini beyan ettikleri, fazla çalışma ücretlerinin ödendiğini ispat yükünün işveren üzerinde olduğu, davacı işverenin yazılı belgelerle fazla çalışma ücretlerinin ödendiğini ispatlayamadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ Bölge Adliye Mahkemesinin 09.06.2022 tarihli kararının süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece; somut uyuşmazlıkta, davacı Kurumda fazla çalışma yapıldığının işyeri kayıtları ile sabit olduğu, ancak bordrolardaki fazla çalışma tahakkuklarının ödenip ödenmediği ya da fazla çalışma karşılığında serbest zaman kullandırılıp kullandırılmadığının anlaşılamadığı, bu hususlar netleştirildikten sonra karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; davacı Kurumun kamu idaresi niteliğinde olduğundan kayıtlarını doğru ve hatasız tutmak zorunda olduğu, her ne kadar davacı Kurum 1 adet PKDS kayıt cihazı bulunduğunu, işe giriş çıkış saatlerinde yoğunluk bulunduğunu, bu nedenle kart basmalarda gecikmeler yaşandığını belirterek bu sürelerin toplanması ile aylık 1-2 saat fazla çalışma gösterildiğini belirtmişse de, işçilerin işyeri kuralları dâhilinde işyerinde kart basmadan işten ayrılamaması ve bu beklemenin de işyerinde eksik cihaz bulunması nedeniyle olduğu gözetilerek, davacı Kurum beyanlarının aksine bu sürelerin de hakkaniyet gereği fazla çalışma sürelerinden sayılacağı dikkate alınarak savunmalarına itibar edilmediği, bordrolarda gösterilen ve ödenen fazla çalışma alacakları dışında, PKDS kayıtlarına göre ödenmesi gereken eksik fazla çalışma alacaklarının bozma kararı gereğince ödendiği veya ayrıca serbest zaman kullandırıldığı hususunun da davacı tarafça ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
VI. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Tanık dinletme taleplerinin gerekçesiz olarak reddedildiğini, 2. Bankadan ödeme dekontlarının getirtilmediğini, 3. Puantaj kayıtları ve bordroların dikkate alınmadığını, 4. PDKS kayıtlarının hatalı olduğunu, 5. Müvekkili Kurumda fazla çalışma yapıldığı zaman bunun karşılığının izin olarak kullandırıldığını ya da bedel olarak ödendiğini ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı Kurum aleyhine düzenlenen müfettiş raporunda yer alan tespitlerin yerinde olup olmadığı, davalı Kurumda yapılan fazla çalışma karşılığının ödenip ödenmediği yahut yerine izin kullandırılıp kullandırılmadığına ilişkindir. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VII. KARAR Açıklanan sebeple; Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 02.07.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. SUCCESS ADALET_SUCCESS İşlem başarıyla gerçekleştirildi! İşlem başarıyla gerçekleştirildi! 03dcab624d720881 360e0adb24bfdffb