Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2024/1342 E., 2025/3034 K. (16.04.2025)

8. Hukuk Dairesi 2024/1342 E. , 2025/3034 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/831 E., 2023/2421 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 6. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2020/82 E., 2021/49 K. Taraflar arasında İzmir 6. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti davası sonucunda verilen hükme karşı davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı ... vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: K A R A R Dava dilekçesinde; davacı ...'ın mazbut vakıflar ... Bin .. Vakfı ile .. ... Ağa Bin ... Vakfı'nın galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespitine karar verilmesi istenmiştir. İlk Derece Mahkemesince; davacı ...'ın babası olan ...'nın kesinleşmiş evladiyet kararı ile iş bu davaya konu edilen vakıfların gelir fazlasına müstahak evladı olduğuna karar verildiği, yine aynı veraset ilamında iş bu davanın davacısının kardeşi olduğu anlaşılan ...'nın kesinleşmiş evladiyet kararı ile aynı vakıfların gelir fazlasına müstehak olduğuna karar verildiği anlaşılmış, davacının evladiyet kararları çerçevesinde dava konusu vakıflara nesep bağını kanıtladığı ve vakfiyelerindeki şartlara uygun evlat olduğunun kabul edilebileceği göz önüne alınarak davanın kabulüne ve davacının "... Bin .. Vakfı ile ... ... ... Ağa Vakfının gelir fazlasına müstehak evladı olduğunun tespitine," karar verilmiştir. Davalı ... vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; davacı ...'ın babası ...'nın kesinleşmiş karar ile dava konusu vakıfların gelir fazlasına müstahak evlat olduğuna karar verildiği, yine kesinleşmiş Mahkeme kararı ile davacının kardeşi ...'nın kesinleşmiş evladiyet kararı ile aynı vakıfların gelir fazlasına müstahak olduğuna karar verildiği, davacının dava konusu vakıflarla soybağını kanıtladığı ve vakfiyedeki şartlara uygun evlat olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verildiği, dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; İlk Derece Mahkemesince verilen kararın hukuka uygun olduğu gerekçesi ile davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Davalı ... vekili Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı verdiği temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepleri tekrar ederek istinaf taleplerinin reddedildiğini, kararın bir kez de Yargıtay tarafından incelenmesini, belirtilen ve re'sen gözetilecek nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir. Dava, vakfın gelir fazlasından faydalanmaya yönelik galle fazlasına müstahak vakıf evladı oldu��unun tespiti istemine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı ... Müdürlüğün vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. SONUÇ : Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun 77. maddesinin ikinci fıkrası (7531 sayılı Kanun'un 20. maddesi ile Değişik) uyarınca Vakıflar Genel Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, peşin harcın istek halinde temyiz eden Vakıflar Genel Müdürlüğüne iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 16.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. SUCCESS ADALET_SUCCESS İşlem başarıyla gerçekleştirildi! İşlem başarıyla gerçekleştirildi! f11a5c5efe1a94bd 9d635f87621f4307