Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2023/5961 E., 2025/5041 K. (30.06.2025) – Tapu

8. Hukuk Dairesi 2023/5961 E. , 2025/5041 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi SAYISI : 2016/4 E., 2023/90 K. KARAR : Davanın kabulüne Taraflar arasındaki tapusuz taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararı davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: K A R A R Çanakkale ili ... ilçesi ... köyü çalışma alanında 1965 yılında yapılıp 1966 yılında kesinleşen kadastro neticesinde taşınmaz tescil harici bırakılmış (sebebi belirtilmemiş), dava devam ederken 3402 sayılı Kadastro Kanun'u (3402 sayılı Kanun) geçici 8. maddesi uyarınca 22.12.2015 tarihinde yapılan kadastro çalışması neticesinde dava konusu 107 ada 1 parsel 52.127 m² yüzölçümüyle, 09.11.1959 tarih 27 sıra nolu tapu kaydına istinaden zeytinlik vasfıyla ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/108 Esasında davalı olduğundan malik hanesi boş bırakılmıştır. Davacı; dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... köyü ... mevkiinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını ve 4753 sayılı Topraksız Çiftçiyi Topraklandırma Kanun'una göre babası ...’a verildiğini, bilahare babası ...’ın bu taşınmazı 1958 yılında harici satış senediyle kendisine sattığını, o tarihten beridir kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğiyle edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek, Medenî Kanun'un 713. maddesi uyarınca adına tescili istemiştir. Asliye Hukuk Mahkemesince; 52127,19 m²'lik taşınmaz bölümü hakkındaki davanın kabulüyle davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, davalı ... ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine hüküm, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 01.07.2012 gün ve 2002/4878 E. - 6384 K. sayılı kararıyla; “...çekişmeli taşınmaz hakkında 1674 parsel sayısı ile kadastro tutanağı tutulduğu bu nedenle görevli mahkemenin kadastro mahkemesi olduğu..." gerekçesiyle bozma kararı verilmiş, bozma üzerine Asliye Hukuk Mahkemesince, dava dosyası Kadastro Mahkemesine devredilmiş, Kadastro Mahkemesince; 52127,19 m²'lik taşınmazın davacı adına tesciline karar verilmiş, davalı Hazinenin temyizi üzerine hüküm, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 14.10.2004 gün ve 2004/4335 E.-10360 K. kararı ile; “...Kadastro mahkemesince hiç keşif ve inceleme yapılmadan dava konusu edilen yerin kaç numaralı parsel olduğu dahi belirlenmeden, 1674 sayılı parselden de söz edilmeden asliye hukuk mahkemesinin keşfi sırasında düzenlenen kroki esas alınarak hüküm kurulmasının doğru olmadığı...” gerekçesiyle bozma kararı verilmiş, Kadastro Mahkemesince, bozma kararına uyulduktan sonra; "...bozma kararında çekişmeli taşınmazın 1674 sayılı parsel olduğu belirtilmiş ise de taşınmazın 1673 sayılı parsel sınırında bulunan kadastro sırasında tescil harici bırakılan yer olduğu, görevsizlikle ilgili usûlü kazanılmış hak oluşmayacağı..." gerekçesiyle Mahkemenin görevsizliğine, karar kesinleştiğinde dosyanın görevli ... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 04.03.2015 tarih ve 2014/8624 E. - 2015/1166 K. sayılı kararı ile onanmış, Asliye Hukuk Mahkemesince; davanın kabulü ile; Çanakkale ili ... ilçesi ... köyü kuzeyi: ..., doğusu: ..., güneyi: tespiti harici yer, batısı: ... tarlası ile kısmen ... taşınmazı ile çevreli 52.127,79 m² taşınmazın davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm, davalılar Hazine ve ... vekilleri tarafından esasa yönelik olarak temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesi'nin 25.02.2019 tarihli ve 2016/12183 Esas, 2019/1259 Karar sayılı kararıyla; "...Mahkemece her ne kadar tapusuz taşınmazın davacı adına tesciline karar verilmiş ise de; dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede karar tarihinden sonra yapılan 3402 sayılı Kanunun Geçici-8. maddesi gereğince yapılan kadastro çalışmaları sırasında, davaya konu yer hakkında, 115 ada 1 parsel numarsı verilerek kadastro tutanağı düzenlendiği, ayrıca ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/108 sayılı dosyada dava konusu olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakıldığı, mahkemece taşınmazın bulunduğu yerde 3402 sayılı Kanunun geçici 8. maddesi uyarınca kadastro yapılıp yapılmadığı ve taşınmaz hakkında kadastro tutanağı düzenlenip düzenlenmediğinin detaylı biçimde araştırılması, bir harita mühendisi bilirkişi refakate alınarak yapılacak keşif sonucu taşınmazın 3402 sayılı Kanunun geçici 8. Madde çalışmaları öncesi ve sonrası durumu duraksamaya yer vermeyecek şekilde krokili bilimsel verileri bulunan rapor üzerinde gösterilmesi, yine, dava konusu yer ile tutanağı düzenlenen yerin aynı yer olup olmadığının belirlenmesi, eldeki dava devam ederken taşınmaz hakkında kadastro tutanağı düzenlenmiş ise eldeki davanın tutanağın kesinleşmesini önceleyeceği ve davanın kadastro tespitine itiraz davasına dönüşeceği ve bu sebeple görevsizlik kararı verilerek dosyanın kadastro mahkemesine gönderilmesi gerekeceği, kabule göre, gerçek kişiler tarafından Medenî Kanunun 713. maddesine göre açılan tescil davasında köy tüzel kişiliğinin yasal hasım olduğundan ... köyü tüzel kişiliğinin davaya katılımı sağlanarak taraf teşkili oluşturulup toplanacak delillere göre davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerektiği..." gerekçesiyle bozma kararı verilmiş, bozma sonrası Mahkemece yapılan yargılama neticesinde; "...Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 14/10/2004 tarih, 2004/4335 Esas ve 2004/10360 Karar sayılı bozma ilamında komşu taşınmazların dayanak kayıtlarında dava konusu taşınmazın yönü mera olarak okunduğundan miktar fazlasının Hazineye yazılması gerekliliğinden bahsedilmiş ise de; Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 14/10/2004 tarih ve 2004-4335-10360 karar sayılı kararında 645 ve 646 parsellere uygulanan vergi kaydında dava konusu taşınmazın yönü mera olarak okunduğundan kayıt fazlasının zilyetlikle kazanılamayacağı hususu üzerinde durulmuşsa da; bu durumun tespiti için 11/09/2023 tarihli yapılan keşifte zilyetlikle kazanım şartlarının sağlanıp sağlanamadığın tespiti amacıyla komşu taşınmaz uygulamasının yapıldığı, 645 ve 646 nolu taşınmazlara uygulanan vergi kaydında batı yönünde yani dava konusu taşınmaz yönündeki mera olarak okunan alanın tam olarak dava konusu taşınmazı birebir okumadığı, mera olarak okunan alanın gerçek anlamda mera olmadığının bilirkişilerce ifade edildiği, bu alanın küçükbaş hayvanların otladığı çalılık alan olarak tarif edildiği ve dava konusu taşınmazın kısmen güneydoğusunda kaldığı ve halen zeminde çalılık alan olarak mevcut olduğu, gerçeğin en önemli resmi olan hava fotoğraflarında da bu alanın kronolojik olarak çıplak gözle dahi görüldüğü ve davacı tarafından bu alana doğru genişleme olmadığı, 645 ve 646 nolu parseller ile dava konusu taşınmaz arasında kalan alanın oldukça geniş olduğu, bu nedenle meradan kazanım olmadığının net olarak tespit edildiği, tescil harici alana ilişkin ise kadastro tespit tarihi olan 2016 yılına kadar 20 yıllık sürenin fazlasıyla geçirilmiş olduğu, davacının ve murisinin senetsizden edinime dayalı herhangi bir engel taşınmaz kazanımının bulunmadığı, dava konusu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında olması gereken orman, mera vb niteliklerinin de bulunmadığı tespit edilmekle mahalline uyan 16.900m2 tapu kaydına ve kalan kısım için 3402 sayılı KK 14. Madde gereklerinin davacı lehine oluştuğu..." gerekçesiyle Davanın kabulü ile; Çanakkale ili ... ilçesi ... köyü 107 da 1 parsel sayılı taşınmazın 52.127,99 m² yüzölçümü ile zeytinlik vasfıyla davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı ... vekili ve davalı ... vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle; Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA, Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 7139 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine, 30.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.