4. Hukuk Dairesi 2022/7852 E. , 2025/8925 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ: Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/1097 E., 2022/651 K. İLK DERECE MAHKEMESİ: KDZ.Ereğli 3. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2017/255 E., 2020/302 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalıya Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile sigortalı aracın 03.11.2015 tarihinde karıştığı kaza sonucu davacıların anne ve babasının vefat ettiğini, davacıların destekten yoksun kaldığını belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla her bir davacı için ayrı ayrı 10,00 TL olmak üzere 30,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde;davaya konu talep ile ilgili müvekkili şirketin sorumluluğunun bulunmadığını, davacı yanın dayandığı HGK kararlarının eski genel şartlar dönemine ait olduğunu, müvekkilinin araç işletenin sorumluluğunu teminat altına aldığını, kusursuz sorumluluk için öncelikle kusur sorumluğunun gerektiğini, davayı kabul etmemekle birlikte davacıların ölüm/cenaze masrafı, geçici iş göremezlik ödeneği, tedavi gideri ya da peşin sermaye değeri almış ise müvekkiline rücu imkanı doğduğunu, bu çerçevede Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan rücuya tabi bir ödeme alınıp alınmadığını, alınmış ise miktarının tazminat tutarından tenzil edilmesini talep ettiklerini, kusur durumlarının tespiti için dosyasının Adli Tıp Kurumu'na gönderilmesini, dava konusu olayda sigortalı araç sürücüsünün kusursuz olduğunu, bu durumda sigorta şirketinin davacılara karşı sorumlu olmadığını, ayrıca davaya konu talebin teminat dışı olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; vefat eden ... ve ...'ın çocukları olan davacılar arasında desteklik ilişkisinin bulunduğu iddia edilmiş ise de, tazminat talep eden erkek çocukların reşit ve (dava tarihi itibariyle ... 53, ... 52 yaşında) ve yetişkin çalışan oldukları; kız çocukları davacı ... 'ın ise reşit (dava tarihi itibariyle 47 yaşında) ve evli olduğu, Türk vatandaşı olmadığı ve yurt dışında ikamet ettiği, tazminat talep hakkı olduğu kabul edilen Yargıtay uygulamalarıyla belirlenen yaşın üzerinde oldukları, destekten yoksun kalma tazminatının konusunun desteğin yitirilmesi nedeniyle yoksun kalınan zarar olduğu, destek sayılabilmek için yardımın eylemli olması ve ölümden sonrada düzenli bir biçimde devam edeceğinin anlaşılması gerektiği, bunun için davacıların ölen kişinin salt mirasçısı olması yeterli olmayıp desteğinden yoksun kaldıklarının ispatlanması gerektiği, davacı ...'in iflas ettikten sonra anne babasından destek aldığı iddia edilmiş ise de bu desteğin yukarıda bahsedildiği üzere eylemli ve düzenli bir şekilde yapıldığının ispatlanamadığı, davacı ...'in ikamet adresinin Ereğli, murislerin ise Trabzon olduğu, aynı hanede ikamet etmedikleri, davacı tanıkları davacı ...'in iflas ettikten sonra ailesi ile aynı evde yaşadıklarını beyan etmiş iseler de resmi kayıtların aksini bildiren davacı tanıkların beyanlarının samimi bulunmadığı, öte yandan maddi durumu iyi olmadığı için anne babasından destek aldığı iddia edilen davacı ...'in Of Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2015/8 30... /15 karar sayılı ilamı ile muris ...'ın mirasından feragat ettiği, ayrıca davacıların ölen anne babalarının desteğine muhtaç olmalarını gerektiren herhangi bir ağır hastalık ya da zihinsel veya fiziksel engellerinin olduğuna dair delilin de bulunmadığı, anne babanın çocuğa destekliğinin sonsuz bir ilişki olarak kabul edilemeyeceği ilkesi de dikkate alındığında, davacıların destekten yoksun kalma tazminatı talep etme haklarının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; müvekkillerinin yetişkin olmalarının destekten yoksun kalma tazminatı almalarına engel teşkil etmediğini, davacı ...'ın ailesinin bakımı altında onlarla birlikte yaşadığı dosya içerisinde alınan tanık beyanları ile ispatlanmış olup, konu ile alakalı yeterli araştırma yapılmadan mernis adreslerinin farklı olması sebep gösterilerek yetersiz gerekçe ile davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, müvekkili ...'ın Of Sulh Hukuk Mahkemesinin 2015/830 Esas -2016/15 Karar sayılı ilamı ile muris ...'ın mirasından feragat etmesinin destekten yoksun kalma tazminatı alma hakkını zedelemeyeceğini belirtmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, davalı ... tarafından ZMSS poliçesi ile teminat altına alınan aracın yaptığı trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle ölenin desteğinden yoksun kaldığını iddia eden çocuklarının destekten yoksun kalma tazminatı talebine ilişkindir. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının davacılara yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 02.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.