11. Hukuk Dairesi 2025/490 E. , 2025/5300 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/1495 Esas, 2024/1629 Karar HÜKÜM : Kabul İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2020/244 E., 2021/439 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: KARAR
I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2018/68438 sayılı 16,35,36,37,41.sınıf emtialara ilişkin "... ... Üsküdar" ibareli marka başvurusuna, davalı Şirket'in 2007/53902 sayılı 36... .sınıflarda tescilli "... KONUTLARI" ibareli markasına dayalı olarak itiraz ettiğini, müvekkilinin bu süreçte kullanım ispatı talep ettiğini, Markalar Dairesi’nin davalının itiraza mesnet markasının kullanımının ispatlanmadığını kabul ederek itirazı reddettiğini, davalının bu karara itirazının dava konusu Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararı ile itiraza mesnet markanın "inşaat hizmetleri" alanında kullanımının ispatlandığı belirtilerek kısmen kabul edildiğini, böylece marka başvurusunun nihai olarak kısmen reddedildiğini, ret gerekçesi markanın kullanımının ispatlanmadığını, sunulan kullanım delillerinin, başvuru tarihi 23.07.2018 ile bu tarihten geriye dönük beş yılın son günü olan 23.07.2013 arasındaki 5 yıllık süreçte ciddi markasal kullanımı ispata elverişli olmadığını ileri sürerek dava konusu YİDK kararının iptalini talep etmiştir.
II. CEVAP 1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir. 2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; gerek müvekkilinin itiraza mesnet markasında gerekse dava konusu marka başvurusunda ayırıcı ve çekirdek unsurun “...” ibaresi olduğunu, bu nedenle karşılaştırılan markalar arasında karıştırılma ihtimalinin bulunduğunu, müvekkilinin 36... .sınıflarda tescilli 2007/53902 sayılı “... konutları+şekil” markalarının tanınmış olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının "... ... Üsküdar " ibareli marka başvurusu ile davalının "... Konutları+şekil" ibareli tescilli markası arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel ve sescil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede benzerlik oluştuğu, davalı tarafından kullanım ispatı "inşaat hizmetleri " açısından yerine getirildiğinden bu hizmetler ile aynı ve ilişkili olan davacı markasının kapsamında olup da reddedilen " SINIF 37: inşaat hizmetleri, inşaat araç - gereçlerinin ve iş makinelerinin kiralanması hizmetleri " açısından kurum kararının yerinde olduğu, her iki markada "..." ibaresinin belirleyici unsur olarak ön plana çıktığı, davalı firmanın 2007/53902 sayılı markası açısından “inşaat hizmetleri”nde 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 19. ve ilgili Yönetmelik'in 29. maddesi kapsamında ciddi kullanımını ispat ettiği, işin uzmanı yahut dikkatli kişilerden oluşmayan, makûl düzeyde bilgilendirilmiş, mesnet marka ve başvuru konusu işareti aynı anda görüp detaylarını karşılaştırma olanağı bulunmayan, daha önce görüp yararlandığı markanın aşağı yukarı net anısının tesirinde olan ortalama düzeydeki alıcı kitlesinin, yargılama konusu " SINIF 37: inşaat hizmetleri, inşaat araç - gereçlerinin ve iş makinelerinin kiralanması hizmetleri " için ayırdığı satın alma/yararlanma süresi içinde, davacının "... ... Üsküdar " ibareli marka başvurusunu gördüğünde derhal ve hiç düşünmeden davalının "... Konutları+şekil" ibareli tescilli markasından farklı bir marka olduğunu algılayamayacağı, 37. sınıftaki sayılan hizmetler açısından SMK'nın 6/1 maddesindeki iltibas koşullarının oluştuğu, Kurum kararının yerinde olduğu, başvuru markasının kapsamından çıkartılan ve inşaat hizmetleri ile ilişkili ve bağlantılı olduğu değerlendirilen SINIF 35: Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Beton, alçı, toprak, kil, taş, mermer, ahşap, plastik veya sentetik malzemelerden imal edilmiş ve şekil almış yapı/inşaat/yol yapımı ve benzer amaçlı malzemeler: metalden olmayan binalar/yapılar, yapı elemanları, direkler, bariyerler, tabii veya sentetik ısı ile yapıştırılabilen kaplamalar, çatılar için ziftli kartonlar, ziftli kaplamalar, ahşap ve sentetik malzemeden kapı ve pencereler. mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.) açısından ise bu hizmetler ile 37. sınıftaki inşaat hizmetleri ilişkili ve bağlantılı hizmetler olmadığından ve ayrıca davalı taraf da bu hizmetlerde kullanım ispatı yerine getirmediğinden SMK'nın 19/2 maddesinin göndermesi ile aynı Kanun'un 6/1 maddesindeki iltibas koşullarının oluşmadığından Kurum'un bu konudaki kararının yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, dava konusu 2020-M-3413 sayılı YİDK kararının dava konusu edilen 2018/68438 sayılı markanın kapsamında yer alan 35. sınıftaki "Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Beton, alçı, toprak, kil, taş, mermer, ahşap, plastik veya sentetik malzemelerden imal edilmiş ve şekil almış yapı/inşaat/yol yapımı ve benzer amaçlı malzemeler: metalden olmayan binalar/yapılar, yapı elemanları, direkler, bariyerler, tabii veya sentetik ısı ile yapıştırılabilen kaplamalar, çatılar için ziftli kartonlar, ziftli kaplamalar, ahşap ve sentetik malzemeden kapı ve pencereler mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir." hizmetleri yönünden iptaline, diğer kısımlar yönünden davanın reddine karar verilmiş, hüküm, taraf vekillerince ayrı ayrı istinaf edilmiştir.
IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile davalılar vekillerinin istinaf başvurularının esas yönünden reddine; davacı vekilinin istinaf sebeplerinin incelenmesine gelince; taraflar arasındaki uyuşmazlığın, redde mesnet "... Konutları+şekil" ibareli markanın "inşaat hizmetleri" bakımından kullanımının ispatlanıp ispatlanmadığı, buna göre dava konusu başvuru ile redde mesnet marka arasında, başvuru kapsamından çıkarılan 35... . sınıfta yer alan hizmetler yönünden SMK'nın 6/1. maddesi uyarınca iltibas koşullarının oluşup oluşmadığı noktalarında olduğu, SMK'nın 19/2. maddesi "6. maddenin birinci fıkrası kapsamında yapılan itirazlarda, itiraz gerekçesi markanın itiraza konu başvurunun başvuru veya rüçhan tarihinde Türkiye’de en az beş yıldır tescilli olması şartıyla, başvuru sahibinin talebi üzerine, itiraz sahibinden, itiraza konu başvurunun başvuru veya rüçhan tarihinden önceki beş yıllık süre içinde itiraz gerekçesi markasını itirazına dayanak gösterdiği mal veya hizmetler bakımından Türkiye’de ciddi biçimde kullanmakta olduğuna ya da kullanmamaya dair haklı sebepleri olduğuna ilişkin delil sunması talep edilir. İtiraz sahibi tarafından bu hususların ispatlanamaması durumunda itiraz reddedilir. İtiraz gerekçesi markanın, tescil kapsamındaki mal veya hizmetlerin sadece bir kısmı için kullanıldığının ispatlanması hâlinde itiraz, sadece kullanımı ispatlanan mal veya hizmetler esas alınarak incelenir." hükmünü havi olduğu, dava konusu YİDK kararı ile redde mesnet marka sahibinin sunduğu delillere göre redde mesnet 2007/53902 sayılı markanın tescilli bulunduğu 37. sınıf "inşaat hizmetleri"nde kullanıldığı kabul edilerek, dava konusu başvuru kapsamından anılan hizmetler ile bu hizmetlere benzer bulunan 35.5 sınıfta yer alan bir kısım hizmetlerin çıkarıldığı, dava, dava konusu başvuru sahibi tarafından bahsi geçen YİDK kararının iptali istemiyle açıldığına göre, uyuşmazlığın, redde mesnet markanın "inşaat hizmetleri"nde kullanıldığının ispatlanıp ispatlanmadığı, sonucuna göre redde mesnet markanın iltibas değerlendirmesinde dikkate alınıp alınamayacağı incelenmek suretiyle çözüme kavuşturulması gerektiği, redde mesnet marka sahibi davalı şirketin, davacının başvuru sürecindeki kullanım ispatı talebi üzerine markanın kullanımı ile ilgili sunduğu delillerden olan faturaların birçoğunun kullanımın ispat edilmesi gereken 23.07.2013-23.07.2018 tarih aralığında olmadığı, ayrıca itiraz gerekçesi markayı içermediği, 11.10.2010 tarih ve 825024 sayılı faturada “... Konutları” ibaresinin yer aldığı ancak tarih itibariyle red gerekçesi markanın kullanım ispatı olarak kabul edilecek şartları taşımadığı, diğer faturalarda “nevbahçe” ibaresinin yer aldığı, tanıtım araçlarının bir kısmında, markasal kullanım bulunmaktaysa da tarih bulunmadığı, bir kısmında ise sadece www.nevbaharkonutlari.com alan adının bulunduğu, tanıtım araçlarının çoğunun da, faturalarda olduğu gibi “Nevbahçe” ibaresini içerdiği, bu delillerin de tarihsiz olduğu, bahsi geçen delillerin redde mesnet markanın "inşaat hizmetleri" bakımından Türkiye’de ciddi biçimde kullanıldığını ispatlamaya yeterli olmadığı, redde mesnet marka sahibi davalı şirketin, Markalar Dairesi Başkanlığı'nın kararına itiraz dilekçesi ekinde kullanımla ilgili sunduğu yeni delillerin süresinden sonra ibraz edilmesi nedeniyle dikkate alınması mümkün olmadığı gibi, sunulan tüm deliller değerlendirildiğinde dahi kullanımın ispatlanamadığı, bu duruma göre, davalı şirket'in kullanımını ispatlayamadığı 2007/53902 sayılı markasının SMK'nın 6/1. maddesi kapsamında iltibas değerlendirmesinde dikkate alınması mümkün bulunmadığından dava konusu YİDK kararının yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, mahkemece "inşaat hizmetleri" bakımından kullanımın ispatlandığı kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmasına, davanın kabulüne karar, verilmiş, karar davalılar vekillerince ayrı ayrı temyiz edilmiştir.
V. TEMYİZ A. Dava ve Hukuki Nitelendirme Dava, marka başvurusunun kısmen reddine dair YİDK kararının iptali istemine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe 1.Davacının marka başvurusuna konu "... ... üsküdar" ibareli marka ile itiraz gerekçesi "... konutları" ibareli markanın, “...” kelime unsurunu ortak olarak içermeleri nedeniyle görsel ve işitsel yönden iltibasa yol açabilecek düzeyde benzer oldukları, bilirkişi raporundaki çoğunluk görüşünde de isabetle belirtildiği üzere dosyadaki bilgi ve belgeler, inşaat sektörünün mahiyeti gereği bir bütün olarak değerlendirildiğinde, söz konusu yatırımların yıllara yaygın maliyeti yüksek, markasal kullanımın aktif olarak başlayabilmesi için de uzun bir inşaat, taahhüt ve pazarlama süresi gerektiren emtialarla ilgili olduğu, davalı tarafın ibaresini davacı taraftan daha önce ihdas ederek, inşaat hizmetleri bakımından fiili olarak kullandığı, firmanın Ankara’da bu ismi/markayı taşıyan konut projeleri yaptığı ve tamamladığı anlaşılmaktadır. Her ne kadar sunulan delillerin büyük bir bölümünde tarih bilgisi mevcut olmasa da veya bazı reklam/tanıtım materyallerinde isimli proje ile ilgili tarihler belirtilen tarihlerden öncesine ya da sonrasına ilişkin yani somut olayda kullanımın ispatlanmasının gerektiği zaman diliminin dışında olsa da sunulan tüm deliller bir bütün olarak değerlendirildiğinde, itiraz sahibi tarafından yapılan isimli inşaat projesine ilişkin basında çıkan haberlerin bir bölümünün başvurudan önceki beş yıllık zaman dilimi içinde kaldığı görülmekle, itiraz gerekçesi ibareli markanın tescil kapsamında yer alan hizmetlerden ‘inşaat hizmetleri’ bakımından kullanımının ispatlandığı kabul edilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün temyiz eden davalılar yararına bozulması gerekmiştir. 2. Bozma sebebine göre davalılar vekillerinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına karar verilmiştir.
VI. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'un 373/2 hükmü uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istekleri halinde ilgililere iadesine, 11.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.