Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2025/8584 E., 2025/12612 K. (29.09.2025)

10. Hukuk Dairesi 2025/8584 E. , 2025/12612 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi SAYISI : 2022/52 E., 2023/136 K. Taraflar arasındaki Bağ-Kur sigortalılığının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine İlk Derece Mahkemesince süresinde olmayan istinaf talebinin reddine dair ek karar verilmiştir. Ek kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince ek karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 21.12.2023 tarihli ve 2023/10945 Esas, 2023/13231 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, başvurunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden karar vermek suretiyle davanın reddine karar verilmiştir. Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 06.02.2025 tarihli ve 2024/12011 Esas, 2025/1593 Karar sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiştir. Davacı vekili karar düzeltme mahiyetli dilekçesinde; açık maddi hataların giderilmesinin kamu düzeni açısından zorunlu olduğunu, onama kararı ile Mahkeme kararının ortadan kalktığı, emekli aylıklarının iadesinin gündeme geldiğini, Yargıtay tarafından tebligat kanununa aykırı olarak verilen bozma kararının hatalı olduğunu, davalı vekiline usulüne uygun tebliğ edildiğini, öncelikle bu kanuna aykırılığın giderilmesini, 1479 sayılı Kanun'un döneminde Bağ-Kur sigortalılığının zorunlu olduğunu, maddi hata yapıldığını belirterek Daire kararının kaldırılmasını talep etmiştir. Davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: 25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 7. maddesinin üçüncü fıkrası gereğince 12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) kanun yollarına ilişkin hükümleri, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır. 6100 sayılı Kanun’da ise karar düzeltme kanun yolu düzenlemesine yer verilmediği anlaşılmaktadır. Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler kapsamında, Dairemiz kararında maddi hata bulunmadığı gibi Yargıtay kararlarına karşı tarafların karar düzeltme hakkı bulunmadığından davacı vekilinin karar düzeltme isteği niteliğini taşıyan başvurusunun reddi gerekir. KARAR Açıklanan sebeple; Davacı vekilinin karar düzeltme talepli dilekçesinin REDDİNE, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 29.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.