Yargıtay Kararları › Yargıtay 10. Hukuk Dairesi › Nisan 2025 › 2024/16107 E., 2025/6190 K.

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2024/16107 E., 2025/6190 K. (17.04.2025)

Mahkeme
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi
Esas No
2024/16107
Karar No
2025/6190
Karar Tarihi
17.04.2025

10. Hukuk Dairesi 2024/16107 E. , 2025/6190 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/1350 E., 2024/1522 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Mustafakemalpaşa 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi SAYISI : 2021/299 E., 2022/473 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ve feri müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 27.10.2014-27.07.2017 tarihleri arasında davalıların adi ortaklık şeklinde işlettikleri ... Ekmek Fırını unvanlı iş yerinde fırıncı ustası olarak çalıştığını ancak çalışmalarının Kuruma bildirilmediğini ileri sürerek davacının anılan tarihler arasında davalılara ait iş yerinde çalıştığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP Davalı ... vekili, cevap dilekçesinde özetle; davacının iddia ettiği şekilde bir çalışması olmadığını, fırıncı ustası değil çiftçi olan davacının yaşadığı köyde bulunan fırında geçici sürelerde ..., ... ve ... köylerine ekmek servis (taşıma) işini, ihtiyaç olduğunda ve çağrıldığında yaptığını, bu çalışmasına karşılık ise parça başına ücret ödendiğini belirtmek sureti ile davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı ..., cevap dilekçesinde özetle; davalı ... ile gayri resmi ortak oldukları ... Ekmek Fırını iş yerini resmi olarak 27.10.2014 tarihinden itibaren işlettiğini, bu fırını devraldıktan sonra ... Mahallesi sakini olan davacının bakkalları tanıdığını ve yardımcı olabileceğini söylemesi üzerine ekmek dağıtım işinde bazen haftada bir bazen haftada 2-3 gün süre ile şoför olarak yardımcı olduğunu ve karşılığında da günlük istihkak ve ekmek yevmiyesi aldığını, asıl işi çiftçilik olan davacının ne zaman geleceği belli olmadığı ve devamlı gelmediği için sigorta işlemlerinin yapılmadığını, fırın ustası olduğuna dair iddianın da gerçek dışı olduğunu belirtmek sureti ile davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Feri müdahil Kurum vekili, dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, Davacının, davalılara ait ... Ekmek Fırını isimli işyerinde 27.10.2014- 27.07.2017 tarihleri arasında; 27.10.2014 tarihinde 1'er gün olacak şekilde, 2014 yılının 11. aylarında 4'er gün olacak şekilde, 2014 yılının 12. ayında 4 gün olacak şekilde, 2015 yılının 1.,2., 3., 4., 5. Aylarında 4'er gün olacak şekilde, 2015 yılının 6., 7. aylarında 6'şar gün olacak şekilde, 2015 yılının 8.,9.,10.,11.,12. aylarında 4'er gün olacak şekilde, 2016 yılının 1.,2., 3., 4., 5. aylarında 4'er gün olacak şekilde, 2016 yılının 6. aylarında 5'er gün olacak şekilde, 2016 yılının 7. aylarında 7'şer gün olacak şekilde, 2016 yılının 8.,9.,10.,11.,12. aylarında aylarında 4'er gün olacak şekilde, 2017 yılının 1.,2., 3., 4. aylarında 4'er gün olacak şekilde, 2017 yılının 5. aylarında 5'er gün olacak şekilde, 2017 yılının 6. aylarında 7'şer gün olacak şekilde, 27.07.2017 tarihine kadar; ayda 4 gün olacak şekilde kısmi çalışmasının bulunduğunun tespitine, fazlaya ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve feri müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda; uyuşmazlık konusu dönemde herhangi bir sigortalılık kayıt ve tescili bulunmayan davacının, İlk Derece Mahkemesince hüküm altına tarihlerde, davalıların adi ortaklık şeklinde işlettikleri ve ekmek üretimi yapılan fırın iş yerinde kısmi süreli olarak çalıştığının; dinlenilen tanıkların beyanları ve dosyada mevcut diğer delillerle doğrulanması, dosya kapsamı, mevcut delil durumu, İlk Derece Mahkemesinin gerekçesi hep birlikte değerlendirildiğinde; davacının, hüküm altına alınan tarihler arasında ve kısmi süreli olarak davalılara ait iş yerinde hizmet akdi ilişkisine dayalı ve sigortalı sayılmasını gerektirir nitelikte çalıştığının kanıtlandığı anlaşıldığından ve bu nedenle İlk Derece Mahkemesince verilen kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde görülmeyen istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri 1-Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davacının, davalılar yanında 27.10.2014 - 27.07.2017 tarihleri arasında 2 yıl 9 ay süre ile kesintisiz, bağımlı ve sürekli olarak tam zamanlı bir şekilde çalıştığını, bu sebeple Mahkeme kararının yerinde olmadığını, ekmek dağıtımının her gün yapılan bir iş olduğunu ve bu fırında ekmek dağıtım işini yapan davacıdan başka biri olduğunu iddia eden olmadığını, davacının dağıtma işi yanında, ekmekleri yükleme işini, dağıtım işi bittikten sonra da iş yerine dönüp kasa da durma, müşteriye ekmek verme ve benzeri işler yaptığını ve davanın tam kabulüne karar verilmesi gerektiğini beyanla kararın bozulmasını istemiştir. 2-Feri Müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde; kanıtlanamayan davanın tümden reddine karar verilmesi gerektiği beyanla kararın bozulmasını istemiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı ve feri müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Temyiz başvurma harcı ve temyiz harçlarının ilgilisinden alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 17.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Metin Yargıtay'ın yayımladığı karar metninden alınmıştır. Dilekçede kullanmadan önce resmî metinle karşılaştırın.

Bu konuda başka emsal mi arıyorsunuz?

SmartHukuk'ta olayınızı kendi cümlenizle yazın; ilgili Yargıtay kararlarını künyesi ve dayanak maddeleriyle birlikte bulun.

Emsal karar ara

Aynı daireden yakın tarihli kararlar

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi – Nisan 2025 kararlarının tamamı