9. Hukuk Dairesi 2025/4225 E. , 2025/5731 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/1854 E., 2025/933 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Eskişehir 1. İş Mahkemesi SAYISI : 2023/660 E., 2024/333 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait fabrikanın dış meydan bölümünde davalı asıl işverenin alt işverenleri nezdinde çalıştığını, 05.12.2017 tarihinde ... Sendikasına üye olduğunu, asıl işveren ile alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu, muvazaanın tespiti için açılan Eskişehir 1. İş Mahkemesinin 2021/670 Esas, 2022/736 Karar sayılı dosyasında muvazaanın tespiti ile davacının baştan itibaren davalının işçisi sayılması gerektiğinin tespitine karar verildiğini, verilen bu kararın kesinleştiğini, kesinleşen karar doğrultusunda 26.06.2018-21.08.2023 tarihleri arasında toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının ödenmesi gerektiğini iddia ederek ücret farkı, ilave tediye, şeker ikramiyesi (akdi), kıdem zammı, giyim yardımı, sosyal yardım, şeker yardımı, aile yardımı, imalat primi ve ek ödeme alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının, müvekkili Şirketin çalışanı olmadığını, müvekkili Şirketten ihale alan müteaahit firmanın çalışanı olduğunu, bu nedenle müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, davacının emir ve talimatları yüklenici firmanın yetkililerinden aldığını, davacının muvazaa iddasının yerinde olmadığını, davacı işçi davalı Kurumdan ihale ile iş alan ve farklı işkolunda iştigal eden yüklenici firma işçisi olduğundan toplu iş sözleşmesinden faydalanmasının mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosyaya davalı Şirket tarafından sunulan teknik şartname ve sözleşmelerin Eskişehir 1. İş Mahkemesinin 2021/670 Esas sayılı dosyasında bulunan sözleşmelerle aynı kapsamda olduğu, aynı hükümleri içerdiği, davacının kesinleşen Eskişehir 1. İş Mahkemesinin 2021/670 Esas sayılı dosyadaki işini yapmaya devam ettiği, çalışma koşullarında bir değişikliğin olmadığı sözleşmeler ve teknik şartnameler karşılaştırıldığında tespit edilmiş olması ve davalı tarafın da davacının aynı iş kapsamında çalışmaya devam ettiği yönündeki dava dilekçesindeki iddiayı inkâr etmemesi nedeniyle davalı işyerinde keşif yapılmasına gerek duyulmadığı, 18.03.2024 tarihli bilirkişinin raporunun hükme esas alındığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar vermiştir.
IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı tarafından Eskişehir 1. İş Mahkemesinin 2018/558 Esas sayılı dava dosyasıyla davalı ile davacının çalıştığı alt işveren ilişkisin muvazaalı olduğu, davacının davalının asıl işi kapsamında çalıştığını ileri sürerek 19.03.2018-26.06.2018 tarihleri arasındaki toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının tahsili talepli davasında mahkemece verilen davanın kabulü kararının Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği, eldeki davada davalı tarafından verilen cevaptan davacının aynı iş kapsamında çalışmakta olduğunun anlaşıldığından davacının esasen davalı işçisi olduğu ve toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan dava konusu dönem alacaklarına hak kazandığı yönündeki Mahkeme kararında bir aykırılık görülmediği, davacının dava dilekçesindeki talebine göre alacaklara dava ve ıslah tarihinden itibaren faiz işletilmesinde bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle tarafların istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Davacının müvekkili işçisi olmadığından davanın husumetten reddi gerektiğini, 2. Muvazaa iddiasının yerinde olmadığını, talep konusu hak ve alacaklardan müvekkili Şirketten ihale alan davacının çalıştığı alt işveren şirketlerin sorumlu olduğunu, 3. Davacı işçi ...'den ihale ile iş alan ve farklı işkolunda iştigal eden yüklenici firma işçisi olduğundan toplu iş sözleşmesinden faydalanmasının mümkün olmadığını ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun kurulup kurulmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığı, davacının davalı işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmelerinden yararlanıp yararlanamayacağı hususlarına ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 02.07.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.