9. Hukuk Dairesi 2025/3702 E. , 2025/4302 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi SAYISI : 2025/15 E., 2025/44 K. DAVA TARİHİ : 30.09.2022 İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili işçinin davalı Millî Savunma Bakanlığının 2. Hava Bakım Fabrika Müdürlüğü işyerinde çalıştığını, davacının ...Sendikası üyesi olup işyerinde yürürlükte olan toplu iş sözleşmesinden yararlandığını, toplu iş sözleşmelerinde servis hizmetinin düzenlendiğini, işçilere servis hizmetinin verilemediği durumlara ilişkin olarak yol ücreti ödeneceğinin belirtildiğini, davacının "... Köyü/İncesu" adresinde ikamet ettiğini, işyerindeki servis hizmetine dâhil edilmediğini, işverence servisle bırakıldıktan sonra toplu taşıma kullanmak zorunda kaldığını ileri sürerek yol ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, servisten yararlanmak isteyen personelin ikametgah adreslerine en yakın servis noktalarına gelip buradan toplanıp servise bindirildiğini, işverenin tüm işçileri tek tek ikametgahına kadar servisle taşıma yükümlülüğünün bulunmadığını, işçi sayısının mevcudiyetine göre merkez ilçelerde oturanların neredeyse her yerinde servis güzergâhı bulunduğunu, toplu iş sözleşmesinin uygulanabilmesi için servisin o bölgeye hiç çıkarılmamış olması gerektiğini, davacının servis hizmetinden yararlandığını; ayrıca davacı tarafça talep edilen faizin oranı ve başlangıç tarihinin hatalı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin 21.03.2024 tarihli kararı ile; İlçe Nüfus Müdürlüğüne yazılan müzekkere sonucundaki yazı cevabına göre davacının son adresinin "... Mahallesi/İncesu/..." olduğunun anlaşıldığı, davalı Millî Savunma Bakanlığı Asgari Fabrikalar Genel Müdürlüğü 2. Hava Bakım Fabrika Müdürlüğünün 13.02.2024 tarihli yazısı ile davacının sistemlerinde kayıtlı adresi ve servis planlamasında dâhil olduğu adreslerin farklı adresler olduğunun ve İncesu/... adresine Garnizon sınırları dışında olmasından ötürü servis planlaması yapılmadığının bildirilmiş olması karşısında davacının işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi uyarınca servis ücretine hak kazandığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin 21.03.2024 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesinin 12.07.2024 tarihli kararı ile; davalı Bakanlığın 13.02.2024 tarihli yazısı ile davacının 2013'ten bu yana ikametgah kaydının bulunduğu İncesu/... adresinin Garnizon sınırları dışında olduğundan servis planlaması yapılmadığının; ancak işçinin talebinde belirttiği üzere Toplu Konut İdaresi Başkanlığı servis güzergahından servis planlamasına dâhil olduğunun belirtildiği, işçinin servis imkânından yararlandığı belirtilmeyip davacı tarafça, davacının işyerine toplu taşıma ile gidip geldiği belirtildiğinden davanın kabulünün yerinde olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ Bölge Adliye Mahkemesinin 12.07.2024 tarihli kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, taraf beyanları ve dosya kapsamı dikkate alındığında davacı işçinin servis planlamasına dâhil edildiği ve işyerinde devam eden servis hizmetinden yararlandığı anlaşılmakla, yol ücretine yönelik talep yerinde olmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesinin başvurunun esastan reddine ilişkin kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma kararı uyarınca davacının servis planlamasına dâhil edildiği, işyerinde devam eden servis hizmetinden yararlandığı, dolayısıyla yol ücretine yönelik talebinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
VI. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Müvekkilinin işe giderken servise binebilmek için ve aynı şekilde işten dönüşünde servisten indikten sonra eve gidebilmek için toplu taşıma kullanmak zorunda kaldığını, davacının servis ile bir yere kadar götürülmesinin servis hizmetinden tam anlamıyla yararlandığı anlamına gelmediğini, 2. İşyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesinin servis hizmetine ilişkin 74. maddesi hükmü dikkate alındığında davacının kullanmak zorunda kaldığı tüm toplu taşıma ücretlerinin ödenmesinin zorunlu olduğunu, 3. Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 2023/2269 Esas, 2023/4851 Karar sayılı kararında dahi servis hizmetine dâhil edilen işçilere gidiş ve dönüş olmak üzere iki bilet üzerinden yol ücreti verilmesi gerektiğinin kabul edildiğini, söz konusu kararın emsal alınarak davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının toplu iş sözleşmesi hükümlerinden kaynaklı yol ücretine hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VII. KARAR Açıklanan sebeple; Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 12.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. SUCCESS ADALET_SUCCESS İşlem başarıyla gerçekleştirildi! İşlem başarıyla gerçekleştirildi! 9172fb5be240d2e3 a8d72279f1f50765 This XML file does not appear to have any style information associated with it. The document tree is shown below. 9. Hukuk Dairesi 2025/3702 E. , 2025/4302 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi SAYISI : 2025/15 E., 2025/44 K. DAVA TARİHİ : 30.09.2022 İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili işçinin davalı Millî Savunma Bakanlığının 2. Hava Bakım Fabrika Müdürlüğü işyerinde çalıştığını, davacının ...Sendikası üyesi olup işyerinde yürürlükte olan toplu iş sözleşmesinden yararlandığını, toplu iş sözleşmelerinde servis hizmetinin düzenlendiğini, işçilere servis hizmetinin verilemediği durumlara ilişkin olarak yol ücreti ödeneceğinin belirtildiğini, davacının "... Köyü/İncesu" adresinde ikamet ettiğini, işyerindeki servis hizmetine dâhil edilmediğini, işverence servisle bırakıldıktan sonra toplu taşıma kullanmak zorunda kaldığını ileri sürerek yol ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, servisten yararlanmak isteyen personelin ikametgah adreslerine en yakın servis noktalarına gelip buradan toplanıp servise bindirildiğini, işverenin tüm işçileri tek tek ikametgahına kadar servisle taşıma yükümlülüğünün bulunmadığını, işçi sayısının mevcudiyetine göre merkez ilçelerde oturanların neredeyse her yerinde servis güzergâhı bulunduğunu, toplu iş sözleşmesinin uygulanabilmesi için servisin o bölgeye hiç çıkarılmamış olması gerektiğini, davacının servis hizmetinden yararlandığını; ayrıca davacı tarafça talep edilen faizin oranı ve başlangıç tarihinin hatalı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin 21.03.2024 tarihli kararı ile; İlçe Nüfus Müdürlüğüne yazılan müzekkere sonucundaki yazı cevabına göre davacının son adresinin "... Mahallesi/İncesu/..." olduğunun anlaşıldığı, davalı Millî Savunma Bakanlığı Asgari Fabrikalar Genel Müdürlüğü 2. Hava Bakım Fabrika Müdürlüğünün 13.02.2024 tarihli yazısı ile davacının sistemlerinde kayıtlı adresi ve servis planlamasında dâhil olduğu adreslerin farklı adresler olduğunun ve İncesu/... adresine Garnizon sınırları dışında olmasından ötürü servis planlaması yapılmadığının bildirilmiş olması karşısında davacının işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi uyarınca servis ücretine hak kazandığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin 21.03.2024 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesinin 12.07.2024 tarihli kararı ile; davalı Bakanlığın 13.02.2024 tarihli yazısı ile davacının 2013'ten bu yana ikametgah kaydının bulunduğu İncesu/... adresinin Garnizon sınırları dışında olduğundan servis planlaması yapılmadığının; ancak işçinin talebinde belirttiği üzere Toplu Konut İdaresi Başkanlığı servis güzergahından servis planlamasına dâhil olduğunun belirtildiği, işçinin servis imkânından yararlandığı belirtilmeyip davacı tarafça, davacının işyerine toplu taşıma ile gidip geldiği belirtildiğinden davanın kabulünün yerinde olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ Bölge Adliye Mahkemesinin 12.07.2024 tarihli kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, taraf beyanları ve dosya kapsamı dikkate alındığında davacı işçinin servis planlamasına dâhil edildiği ve işyerinde devam eden servis hizmetinden yararlandığı anlaşılmakla, yol ücretine yönelik talep yerinde olmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesinin başvurunun esastan reddine ilişkin kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma kararı uyarınca davacının servis planlamasına dâhil edildiği, işyerinde devam eden servis hizmetinden yararlandığı, dolayısıyla yol ücretine yönelik talebinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
VI. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Müvekkilinin işe giderken servise binebilmek için ve aynı şekilde işten dönüşünde servisten indikten sonra eve gidebilmek için toplu taşıma kullanmak zorunda kaldığını, davacının servis ile bir yere kadar götürülmesinin servis hizmetinden tam anlamıyla yararlandığı anlamına gelmediğini, 2. İşyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesinin servis hizmetine ilişkin 74. maddesi hükmü dikkate alındığında davacının kullanmak zorunda kaldığı tüm toplu taşıma ücretlerinin ödenmesinin zorunlu olduğunu, 3. Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 2023/2269 Esas, 2023/4851 Karar sayılı kararında dahi servis hizmetine dâhil edilen işçilere gidiş ve dönüş olmak üzere iki bilet üzerinden yol ücreti verilmesi gerektiğinin kabul edildiğini, söz konusu kararın emsal alınarak davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının toplu iş sözleşmesi hükümlerinden kaynaklı yol ücretine hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VII. KARAR Açıklanan sebeple; Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 12.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. SUCCESS ADALET_SUCCESS İşlem başarıyla gerçekleştirildi! İşlem başarıyla gerçekleştirildi! 9172fb5be240d2e3 a8d72279f1f50765 ... ...