Yargıtay Kararları › Yargıtay 8. Hukuk Dairesi › Eylül 2025 › 2024/3699 E., 2025/5715 K.

Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2024/3699 E., 2025/5715 K. (17.09.2025) – Miras

Mahkeme
Yargıtay 8. Hukuk Dairesi
Esas No
2024/3699
Karar No
2025/5715
Karar Tarihi
17.09.2025
Konu
Miras

8. Hukuk Dairesi 2024/3699 E. , 2025/5715 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/2536 E., 2024/778 K. İLK DERECE MAHKEMESİ: ... 7. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI: 2021/219 E., 2022/123 K. Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti davası sonucunda verilen hükme karşı davalı ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı ... Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: K A R A R Dava dilekçesinde; davacılar ... ve ...'ün ...'de kurulu ve tescilli bulunan ... ... Vakfı'nın vakıf evladı olduğunun tespiti ile galle fazlasından faydalanmalarına karar verilmesi istenmiştir. İlk Derece Mahkemesince; davacıların ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1988/1020 Esas, 1989/920 Karar sayılı ilamı ile ... de kurulu-tescilli ... ... Vakfının evladı olduğunun tespitine karar verilen ...'ün kanuni mirasçıları olduğu, ... ... Vakfının senedinde galle ile ilgili kısımda "bahsedilen masraflardan sonra geriye her ne gelir fazlası kalır ise evlatlarım arasında erkeğe iki-kadına ise bir şeklinde bölüne, evlatlarım arasında dereceye ve devire/asıra itibar olunmaksızın birisi öldüğünde kendi öz çocukları var ise kendi hissesi çocuklarına erkeğe iki-kadına ise bir şeklinde bölüne," şeklinde evladına taksimine ilişkin düzenleme bulunduğu, vakfeden ile ırsiyet ilişkisinin kanıtlandığı gerekçesi ile davanın kabulüne ve davacıların "... ... (...) Vakfının galleden yararlanan vakıf evladı olduklarının tespitine," karar verilmiştir. Davalı ... Genel Müdürlüğü vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; gerek ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1988/1020 Esas, 1989/920 Karar sayılı ilamı ile davacıların miras bırakanı ...'ün ... ... Vakfının galleye müstahak evladı olduğuna karar verilmiş olması, ilgili vakıftan getirtilen evlat listesinde davacıların babasının galle fazlasından yararlananlar arasında yer aldığının görülmesi ve davacıların da dosya arasında yer alan veraset ilamına göre ...'ın mirasçıları olduğunun anlaşılması ve gerekse de aldırılan bilirkişi raporunda davacıların galleye ... vakıf evladı olabilecekleri belirtilmiş olduğundan İlk Derece Mahkemesi tarafından davanın kabulüne karar verilmesinin usul ve kanuna uygun bulunduğu gerekçesi ile davalı ... Genel Müdürlüğünün istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Davalı ... Genel Müdürlüğü vekili Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı verdiği temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepleri tekrar ederek yapılan araştırma ve incelemenin yetersiz olduğunu, davacıların ... vakıf evladının kan bağı bulunan mirasçısı olmaları, kendilerinin de galleden istifade eden vakıf evladı oldukları anlamına gelmeyeceğini, arz ve izah edilen nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir. Dava, vakfın gelir fazlasından faydalanmaya yönelik galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti istemine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre temyizen incelenen karar, usul ve kanuna uygun olup davalı ... Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 5737 sayılı ... Kanunun 77. maddesinin 2. fıkrası (7531 sayılı Kanun'un 20. maddesi ile değişik) uyarınca ... Genel Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, peşin harcın istek halinde temyiz eden ... Genel Müdürlüğüne iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 17.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. SUCCESS ADALET_SUCCESS İşlem başarıyla gerçekleştirildi! İşlem başarıyla gerçekleştirildi! 0175835875a787e5 d783d7b8af5f398e

Metin Yargıtay'ın yayımladığı karar metninden alınmıştır. Dilekçede kullanmadan önce resmî metinle karşılaştırın.

Bu konuda başka emsal mi arıyorsunuz?

SmartHukuk'ta olayınızı kendi cümlenizle yazın; ilgili Yargıtay kararlarını künyesi ve dayanak maddeleriyle birlikte bulun.

Emsal karar ara

Aynı daireden yakın tarihli kararlar

Yargıtay 8. Hukuk Dairesi – Eylül 2025 kararlarının tamamı