Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2023/5845 E., 2025/4883 K. (24.06.2025) – Tapu

8. Hukuk Dairesi 2023/5845 E. , 2025/4883 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/411 E., 2023/973 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Sinop Kadastro Mahkemesi SAYISI : 2022/13 E., 2023/4 K. Taraflar arasındaki davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: K A R A R Davacı vekili dava dilekçesi ve akabinde dosyaya sunduğu dava konusu taşınmazların doğru ada ve parsellerini bildirdiği 25.08.2022 havale tarihli beyan dilekçesinde özetle; Sinop ili, ... ilçesi, ... Mahallesinde kain 231 ada 72 ve 73 parsel sayılı taşınmazları uzun yıllardır davacının babası ... ... adına kayıtlı olduğunu, dava konusu taşınmazların vergilerinin ödediğini, taşınmazların 1980 kadastro çalışmalarında orman bırakıldığını, mirasbırakanın tespite dava açtığını ancak davayı kaybettiğini, taşınmazları kiraya vererek kullandığını, mirasbırakanın vefatından sonra boş kalan taşınmazlar için davalılardan ...'nun taşınmazların üzerine ahır yaptığını, çekişme konusu taşınmazların 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığı ve kullanıcı tespitinin yapıldığını, çalışmaların hatalı olduğunu ileri sürerek; çekişme konusu taşınmazların kadastro tespit tutanaklarının iptal edilerek davacı adına tescilini talep etmiş olıp bilahare 30.09.2022 tarihli celsedeki beyanında davacı dava konusu taşınmazda davalılar ... ve ... adına yapılan kullanım şerhine itiraz ettiklerini, taşınmazlarda ... adına kullanım şerhi verilmesini ayrıca 231 ada 73 no.lu parsel üzerindeki ahırın da davacı adına tespitini talep etmiştir. Yapılan yargılama sonucunda İlk Derece Mahkemesince; ".... tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde; çekişmeli 231 ada 72 ve 73 parsel sayılı taşınmazların evvelde zeminde bir bütün olarak yaklaşık 1980'li yıllara kadar davacının murisi ... ...'nun kullanımında olduğu, ...'in sağlığında, henüz İstanbul'a taşınmadan önce, bizzat kendi kullandığı gibi bir başkasına da kullanması için kiraya verdiği, ancak ...'in 1980'li yıllardan sonra çekişmeli parselin bulunduğu ilçeden taşınarak İstanbul'a temelli olarak yerleştiği ve artık bu tarihten sonra boş bırakılan parselin çevre sakinleri tarafından mütemadiyen yalnızca üzerinde hayvan otlatılmak suretiyle kullanıldığı, bu süre zarfında ne ...'in ne ...'in vefat ettiği tarih olan 2004 yılından sonra herhangi bir mirasçısının ne de davacının taşınmaz üzerinde zirai hiç bir faaliyet gerçekleştirmediği gibi çekişmeli taşınmaz üzerinde hayvan otlatmak unsurunun da Yargıtay ve BAM'ın yerleşik içtihatları gereği tek başına ekonomik amaca uygun bir fiili kullanım olarak kabul edilemeyeceği, bu şekilde boş kalan çekişmeli taşınmazın davalılardan ...'nun dava dışı ...'e ait tapuya kayıtlı 231 ada 36 parsel sayılı taşınmazı satın almasına müteakip hemen bitişiğinde bulunması nedeniyle ekonomik amaca uygun bir şekilde kendi ad ve hesabına yeniden kullanmaya başladığı, davalılardan ...'nun evvelinde bir bütün olan çekişmeli parseli zirai amaçla kullanmaya başlayarak keşifte mahkememizce de gözlemlenen ve fen raporuna ekli kroki ve paftada da yol olarak bırakılan alanı genişleterek parseli iki parçaya ayırdığı ve çekişmeli parsellerden 231 ada 73 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bir adet ahır ve sera yapıp içerisinde çeşitli türde ziraat raporunda da geçen meyve ağaçlarını diktiği, davalılardan ...'nın da çekişmeli 231 ada 72 nolu parselin üzerindeki çalı çırpıları temizleyerek bakımıyla uğraştığının bildirdiği tanıkların beyanlarından anlaşıldığı, hülasa davacı her ne kadar evvelinde bir bütün olan parsellerin murisi ...'den kendisine intikal ettiğini ve müstakilen parsel ve üzerindeki muhtesatların asli zilyedinin kendisi olduğu iddiasında bulunmuş ise de çekişmeli parseller üzerinde hayvan otlatılması için izin verilmesi durumunun ekonomik amaca uygun bir kullanım olmadığı gibi murisin ilçeden 1980'li yıllarda taşınmasından parsellerin davalı ...'in kendi ad ve hesabına 2010 yıllarından itibaren kullanmasına kadar geçen yaklaşık 30 yıl gibi bir süre boyunca ekonomik amaca uygun bir şekilde kullanılmadığından, davacının, iddiasını bildirdiği tanıklarla dahi ispatlayamadığı....’’ gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hükmün, davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve işbu karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. SONUÇ: Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 269,85 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 345,55 TL'nin temyiz edenden alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 24.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. SUCCESS ADALET_SUCCESS İşlem başarıyla gerçekleştirildi! İşlem başarıyla gerçekleştirildi! 24e9e4daf244602b 93b228e320f325cb