Yargıtay Kararları › Yargıtay 8. Hukuk Dairesi › Şubat 2025 › 2023/4282 E., 2025/879 K.

Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2023/4282 E., 2025/879 K. (10.02.2025) – Tapu

Mahkeme
Yargıtay 8. Hukuk Dairesi
Esas No
2023/4282
Karar No
2025/879
Karar Tarihi
10.02.2025
Konu
Tapu

8. Hukuk Dairesi 2023/4282 E. , 2025/879 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2020/85 E., 2021/230 K. KARAR : Davanın reddine Taraflar arasındaki davadan dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararı, davacı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: K A R A R Davacı ... İdaresi dava dilekçesinde özetle; Aydın , Bozdoğan ilçesi ... köyünde 185 nolu Orman Kadastro Komisyonu tarafından 6831 sayılı Kanun'un 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B maddesi çalışmalarının yapıldığını, yapılan çalışmalar sırasında 31 nolu 2/B parselinde yer alan taşınmazın orman sınırları dışına çıkarıldığını, dava edilen yerin sulh ceza mahkemesinin kararı ile Orman İdaresin ait olduğunun belirlendiğini, yapılan incelemede dava konusu taşınmazın 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 2/B maddesinde belirtilen şartları taşımadığını, 31.12.1981 tarihi öncesinde bilim ve fen bakımından orman niteliğini yitiren yerlerden olmadığını ileri sürerek 185 numaralı Orman Kadastro Komisyonunca çekişmeli parselle ilgili olarak yapılan 2/B tesbitinin iptali ve taşınmazın orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalılar cevaplarında; davanın reddini savunmuştur. İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; "Çekişmeli yer hakkında kullanım kadastrosuna yönelik tesbit tutanağı düzenlenmediği, daha önce yapılan kadastro çalışmalarında da tescil harici bırakılan yer olduğu" gerekçesiyle, dava dilekçesinin görev yönünden reddi ile Mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş; hükmün, davacı ... İdaresi vekili ile dahili davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 20.Hukuk Dairesinin 20.03.2014 tarihli ve 2014/1142 Esas, 2014/3240 Karar sayılı ilamıyla; "İncelenen dosya kapsamına göre mahkemenin değerlendirmesinin yerinde olmadığı, Güvenir Köyünde 2012 yılında evvelce sınırlaması yapılmış ormanlarda 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B madde uygulaması çalışmalarının yapıldığı, bu çalışmaların 19.11.2012 tarihinde bir aylık ilâna çıkarıldığı, Orman Yönetimi tarafından 31 nolu 2/B parselinde yer alan taşınmazın davalı ... adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, oysa bu yerin 6831 sayılı Orman Kanununun 2/B maddesinde belirtilen şartları taşımadığı ileri sürülerek, Hazine ve ilgilisine karşı askı ilân süresi içinde dava açıldığının anlaşıldığı, bu doğrultuda davanın, 2/B uygulamasına ilân süresi içinde itiraz olduğuna göre, çekişmeli taşınmazın 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi koşullarını taşıyıp taşımadığını belirleme görevinin aynı Kanunun 11. maddesi hükmü gereğince kadastro mahkemesine ait olduğu, mahkemece, işin esasının incelenmesi gerekirken yazılı gerekçelerle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş olmasının usûl ve kanuna aykırı olduğu" belirtilerek, İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuştur. İlk Derece Mahkemesince bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonunda; "Dava konusu taşınmazın, 31.12.1981 tarihinden önce bilim ve fen bakımından orman niteliğini tam olarak kayıp etmiş olup tarım alanı niteliğinde olduğu, daha önce aynı bölgede yapılan tesis kadastro çalışmasında tescil harici olarak bırakılan yer olduğu, orman olarak kadastro tespiti ve tapuya tescilinin yapılmadığı" gerekçesiyle, dava konusu Aydın ili Bozdoğan ilçesi Güvenir köyü 31 nolu 2/B parselinde yapılan 2/B uygulamasının iptaline yönelik davanın reddine, 31 nolu 2/B parselinin orman vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline ilişkin talebin görev yönünden reddi ile Mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş; hükmün, davacı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 25.04.2016 tarihli ve 2015/14535 Esas, 2017/3613 Karar sayılı ilamıyla; "İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın 31.12.1981 tarihinden önce bilim ve fen bakımından orman niteliğini yitirdiği ve 2/B madde koşullarını taşıyan yerlerden olduğu anlaşıldığı ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığı" belirtilerek, İlk Derece Mahkemesi kararı onanmıştır. Onama ilamı sonrası tescile ilişkin talep yönünden verilen görevsizlik kararı doğrultusunda dosyanın görevli Mahkemeye gönderilmesi için Orman İdaresince talepte bulunulmuş ve dosya görevli Mahkemeye gönderilmiştir. Görevli ve yetkili İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; "Dosyada bulunan tapu ve kadastro kayıtları, 185 nolu kadastro komisyon kararı, krokiler, kadastro paftası, kesinleşmiş orman tahdit haritası, orman tahdit ve 2B haritası 1972 ve 1996 yılı revizeli memleket haritaları, 1972 yılına ilişkin hava fotoğrafları, amenajman plan haritası, uydu görüntüleri, Nazilli Kadastro Mahkemesinin Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen kararı, Bozdoğan Sulh Ceza Mahkemesinin 2005/175 e.sayılı dosyası, dosya içeriğine uygun, denetime elverişli ve birbirleriyle uyumlu teknik bilirkişi raporları ile dosyadaki tüm kayıt ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde, dava konusu taşınmazın 31.12.1981 tarihinden önce orman niteliğini yitirdiği ve tarım alınına dönüştüğü, 2/B uygulamasına ilişkin iptal talebinin kesinleşen mahkeme kararıyla reddedildiği, taşınmazın 31.12.1981 yılından önce bilim ve fen bakımından orman niteliğini kaybeden yerlerden olduğu" gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava; orman iddiasına dayalı tescil istemine ilişkindir. Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede ilk kez 1970 yılında yapılıp sonuçları 02.10.1980 tarihinde ilân edilerek kesinleşen Orman Kadastrosu ile daha sonra 2012 yılında evvelce sınırlaması yapılmış ormanlarda aplikasyon ile evvelce sınırlaması yapılmış olup da herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanlarda Orman Kadastrosu ve tüm bu ormanlarda 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B uygulamaları yapılmıştır. 1.Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirmesine, 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2.İlk Derece Mahkemesince, karar ve ilam harcının davacı ... İdaresinden alınmasına karar verilmiş ise de; 28.04.2018 tarihinde yürürlüğe giren 7139 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi ile Orman Genel Müdürlüğü, 02.07.1964 tarih ve 492 sayılı Harçlar Kanunu'na göre alınan harçlardan muaf tutulduğundan, Orman İdaresi aleyhine yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan 1086 sayılı Kanun'un 438 inci maddesinin yedinci fıkrası hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı ... İdaresi vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, Davacı ... İdaresi vekilinin temyiz itirazlarının yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kabulü ile, İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının 2 numaralı bendinin hükümden çıkarılmasına, yerine, "Davacı ... İdaresi 7139 sayılı Kanun'un 33. maddesi gereği harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, alınan başvurma harcının davacıya iadesine" cümlesinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 10.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Metin Yargıtay'ın yayımladığı karar metninden alınmıştır. Dilekçede kullanmadan önce resmî metinle karşılaştırın.

Bu konuda başka emsal mi arıyorsunuz?

SmartHukuk'ta olayınızı kendi cümlenizle yazın; ilgili Yargıtay kararlarını künyesi ve dayanak maddeleriyle birlikte bulun.

Emsal karar ara

Aynı daireden yakın tarihli kararlar

Yargıtay 8. Hukuk Dairesi – Şubat 2025 kararlarının tamamı