Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2025/1459 E., 2025/2118 K. (17.04.2025)

7. Hukuk Dairesi 2025/1459 E. , 2025/2118 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/1827 E., 2025/251 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : KDZ.Ereğli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2021/320 E., 2023/228 K. Davacı tarafından, davalılar aleyhine 07.09.2021 tarihinde verilen dilekçeyle geçit hakkı tesisi talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın kabulüne dair verilen 22.06.2023 tarihli hükme karşı yapılan istinaf başvurusunun usulden reddine dair verilen 05.02.2025 tarihli kararın temyiz yoluyla incelenmesi davalılar vekili tarafından talep edilmiştir. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin İlk Derece Mahkemesi kararının miktar itibari ile kesin olması nedeniyle usulden reddine dair verilen karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 14.02.2025 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olup bu ek kararın davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenerek gereği düşünüldü: KARAR Dava, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir. Davacı; maliki olduğu 101 ada 26 parsel sayılı taşınmaz lehine bedeli mukabilinde davalılara ait aynı yer 27 parsel sayılı taşınmaz üzerinden geçit hakkı tesis edilmesini talep etmiştir. Davalılar, davanın reddini savunmuştur. İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne, 26 parsel sayılı taşınmaz lehine 27 parsel sayılı taşınmaz aleyhine, fen bilirkişilerince düzenlenen 06.10.2022 havale tarihli kök rapor ekindeki krokide 2 No.lu alternatif yol olarak belirtilen ve sarı renk ile gösterilen 3 m genişliğinde, 23,78 m2 mavi renk ile gösterilen 1,92 m2 yüzölçümündeki güzergahtan geçit hakkı tesisine karar verilmiş, davalılar vekilinin hükmü istinaf etmesi üzerine, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinafa konu dava değerinin 7.274,00 TL olması nedeniyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 341/2 hükmü gereğince istinaf kesinlik sınırı olan 17.830,00 TL'nin altında kaldığından, davalılar vekilinin istinaf başvurusuna ilişkin dilekçesinin 6100 sayılı Kanun'un 341/2 ve 352/1-b maddeleri uyarınca usulden reddine dair kesin olarak karar verilmiştir. Davalılar vekilinin temyiz talebi üzerine, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 14.02.2025 tarihli ek kararı ile davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin, 6100 sayılı Kanun'un 366. maddesinin delaleti ile aynı Kanun'un 346/1 hükmü uyarınca reddine karar verilmiştir. Davalılar vekili, temyiz dilekçesinin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir. 1.Her ne kadar İlk Derece Mahkemesince 101 ada 26 parsel sayılı taşınmaz lehine 101 ada 27 parsel sayılı taşınmaz üzerinden geçit hakkı kurulmasına karar verilmiş ve dava değeri 7.274,00 TL üzerinden kabul edilmişse de; dosya içerisindeki ziraat ve inşaat bilirkişi raporuna göre 1 numaralı geçit alternatifinin değeri 73.714,50 TL olarak hesaplanmıştır. Mahkemenin karar verdiği 2023 yılı için istinaf kesinlik sınırı 17.852,00 TL'dir. Geçit alternatiflerinden birinin istinaf kesinlik sınırının üzerinde kaldığı anlaşıldığına göre Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin davalılar vekilinin istinaf başvurusuna ilişkin dilekçesinin 6100 sayılı Kanun'un 341/2 ve 352/1-b maddeleri uyarınca usulden reddine dair kesin nitelikte karar vermesi doğru değildir. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 14.02.2025 tarihli ek kararın kaldırılarak davalılar vekilinin temyiz incelenmesine geçilmiştir. 2.Davalılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince; uyuşmazlık 4721 sayılı Kanun'un 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir. Bu durumda yukarıda açıklanan nedenlerle dava değerinin kesinlik sınırının altında kaldığından bahsedilmeyeceğinden Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince davalılar vekilinin istinaf itirazlarının ve esastan bilirkişiler tarafından bilirkişi raporunda belirtilen seçeneklerin ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekirken başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 341/2 ve 352/1-b maddeleri uyarınca reddine dair kesin olarak karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 14.02.2025 tarihli temyiz dilekçesinin reddine ilişkin EK KARARININ KALDIRILMASINA; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, Peşin yatırılan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, 17.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.