7. Hukuk Dairesi 2024/3652 E. , 2025/3056 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/938 E., 2024/1136 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Iğdır 1. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2021/153 E., 2021/805 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Iğdır Valiliğinin 12.02.2020 tarihli ve 2020/03 numaralı Mera Komisyon kararı ile ... ada ... parsel sayılı taşınmazın mera vasfı ile davalı ... Köyüne tahsis edildiğini, bu taşınmazın müvekkil Köyün kullanıma ait parselin hemen bitişiğinde olduğunu ve kadastro çalışmaları sırasında taşlık alan olarak sınırlandırıldığını, dava konusu taşınmazın kullanım açısından müvekkil Köyün kullandığı parseli ile bütünlük arz ettiğini ve kadimden beri davacı Köyün kullanımında olduğunu, yapılan işlemlerle ilgili müvekkil Köye haber verilmediğini ileri sürerek 12.02.2020 tarihli İl Mera Komisyon kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP 1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın kanunda emredilen yasal süresi içinde açılmadığını ve 4342 sayılı Mera Kanunu'nun 13. maddesi uyarınca davaya kadastro mahkemesinde bakılması gerektiğini, müvekkil Köy Tüzel Kişiliğinin dava konusu meraya ihtiyacının sabit olduğunu, bu nedenle tahsis kararının verildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur. 2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davalı Köyün mera alanlarının yetersiz olduğu, köyde çiftçilik yapan ailelerin ihtiyaçlarına cevap veremediği yönündeki taleplerine istinaden köy sınırları içerisinde bulunan ve mera teknik ekibinin yapmış olduğu etüt ve hazırlanan raporlar sonucu tahsis kararının verildiğini, işlemin niteliği itibariyle davanın idare mahkemesinde görülmesi gerektiğini, müvekkil idareye atfedilebilecek bir kusurun da bulunmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin 21.12.2021 tarihli ve 2021/153-805 Esas-Karar sayılı kararı ile; "...komisyondan getirtilen mera, yaylak, kışlak, otlak, çayır tutanakları, tahsis için ihtiyaç tespit tutanağı, komisyon tahsis kararı raporu, çiftçi ve aile bildirim cetvelleri, geçim kaynağı tutanağı, hayvan varlığı cetveli, arazinin krokisi ve 1/5000 ölçekli haritası incelendiğinde komisyon kararıyla davalı köye tahsis edilen parsele ilişkin olarak mera komisyonunun ihtiyaç tespitinde ve tahsiste 4342 sayılı Kanun'un 11. maddesindeki kıstaslara göre hata yapılmadığı, bilirkişi raporuna göre de davalı Köyün kullanımına tahsis edilen mera alanının Köyün hayvan sayısına göre ihtiyaçlarını karşılamadığı, davalı Köyün hayvan sayısına göre 10.370 da mera alanı açığı/ihtiyacı olduğu, davalı Köye tahsis edilen ihtiyaç fazlası mera alanı bulunmadığı..." gerekçesiyle "...davanın reddine..." karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda (III) numaralı bentte belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 14.06.2024 tarihli ve 2022/938 Esas, 2024/1136 Karar sayılı kararı ile "...dosyadaki belgelere, kararın dayandığı delillere, duruşma sürecini yansıtan tutanaklara ve özellikle kararın davalı köyün ihtiyacının tespit edilerek verildiği hususları birlikte değerlendirildiğinde...kararın usul ve yasaya uygun bulunduğu..." gerekçesiyle istinaf başvurusunun "...esastan reddine...." karar verilmiştir.
V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde dava dilekçesinde yer alan nedenleri tekrar ederek; 1.Dava konusu yerin kadimden beri Taşlıca Köyü sakinleri tarafından çadır kurmak suretiyle yaz mevsimini geçirmek ve hayvanlarını otlatmak üzere kullandıkları bir yayla olduğunu, 2.4342 sayılı Kanun'un 11. vd. maddelerinde yer alan tüm yasal prosedüre uyulmadan karar verildiğini, 3.Bilirkişi heyetinin de yerleşik içtihatlara göre oluşturulmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, İl Mera Komisyon kararının iptali istemine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,17.06.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.