Yargıtay Kararları › Yargıtay 7. Hukuk Dairesi › Mart 2025 › 2024/3504 E., 2025/1672 K.

Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2024/3504 E., 2025/1672 K. (26.03.2025) – Miras

Mahkeme
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi
Esas No
2024/3504
Karar No
2025/1672
Karar Tarihi
26.03.2025
Konu
Miras

7. Hukuk Dairesi 2024/3504 E. , 2025/1672 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/1189 E., 2024/896 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Bolu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2023/137 E., 2024/70 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 813 parsel sayılı taşınmazda hissedar olan "......" isimli şahsa Bolu 1.Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 03.04.2013 tarihli ve 2013/40 Esas, 2013/308 Karar sayılı ilâmıyla kayyım tayin edildiğini, adı geçen hissedara ait taşınmazın on yıldan uzun süredir kayyım tarafından yönetildiğini belirterek "......" hakkında gaiplik kararı verilmesini ve gaibe ait mirasın davacıya aidiyetini talep etmiştir.

II. CEVAP Davalı vekili, süresi içinde davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; atanan kayyımın 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 477/1 hükmünde düzenlenen temsil kayyımı niteliğinde olduğu, dava konusu taşınmaza yönetim kayyımı olarak atanmadığı, yasada belirtilen on yıllık resmî yönetimden ve gaiplik koşullarının oluştuğundan bahsedilemeyeceği gerekçesi ile davanın sıfat yokluğu nedeniyle usulden reddine karar vermiştir.

IV. İSTİNAF Hükmün davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili; davanın kabulü gerektiğini, tüm yargılama ve vekâlet giderlerinin karşı tarafa yükletilmesini istediklerini belirtmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava, 4721 sayılı Kanun'un 588. maddesi gereğince gaiplik kararı verilmesi ve malvarlığının Hazineye intikali istemine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakameleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Yapılan inceleme sonucunda temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Harçlar Kanununun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 26.03.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi. SUCCESS ADALET_SUCCESS İşlem başarıyla gerçekleştirildi! İşlem başarıyla gerçekleştirildi! c2a5a125d2ab05c3 7a7cc52f648c1a6f

Metin Yargıtay'ın yayımladığı karar metninden alınmıştır. Dilekçede kullanmadan önce resmî metinle karşılaştırın.

Bu konuda başka emsal mi arıyorsunuz?

SmartHukuk'ta olayınızı kendi cümlenizle yazın; ilgili Yargıtay kararlarını künyesi ve dayanak maddeleriyle birlikte bulun.

Emsal karar ara

Aynı daireden yakın tarihli kararlar

Yargıtay 7. Hukuk Dairesi – Mart 2025 kararlarının tamamı