Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2022/9874 E., 2025/8147 K. (21.05.2025) – Miras

4. Hukuk Dairesi 2022/9874 E. , 2025/8147 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/1288 E., 2022/767 K. Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince mirası reddeden ... mirasçısı ... hakkında davanın reddine, dava konusu gayrımenkulün davalı borçlunun borcundan dolayı başka bir icra dosyasından cebri icraya konu edilip iş bu dosyaya para kalmadığının da anlaşılmış olmasına göre de davanın konusuz kalması sebebi ile karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur. Davacı vekili dava sırasında talep ettiği ihtiyati haciz için dosyaya ibraz ettiği 2 adet teminat mektubunun iadesini talep etmiştir. Mahkemenin 22.03.2022 tarihli ek kararı ile teminat mektuplarının iadesi talebinin reddine karar verilmiştir. Davacı vekili tarafından da ek karar aleyhine istinaf yoluna başvurulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince yapılan inceleme neticesinde davalı ... vekilinin ve davacı vekilinin istinaf taleplerinin ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: İstem, HMK, m. 394/5 uyarınca ihtiyati tedbir kararına itirazın reddine ilişkin ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ilişkindir. 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK ile yürürlükten kaldırılan 1086 sayılı HUMK’nın 101. ve takip eden maddelerindeki düzenlemelerde ihtiyati tedbire itiraz üzerine yerel mahkemelerce tesis edilen kararlara karşı temyiz yolu kapalı iken, 6100 sayılı HMK’nın 389. ve devamı maddelerinde değişik ve yeni bazı düzenlemelere yer verilmiştir. Şöyle ki, 6100 sayılı yasanın “İstinaf yoluna başvurulabilen kararlar” başlıklı 341. maddesinin birinci fıkrasında da, ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz taleplerinin reddi ve bu taleplerin kabulü halinde itiraz üzerine verilecek kararlara karşı istinaf yoluna başvurulacağı hükme bağlanmıştır. HMK'nın 361. maddesinde temyiz edilebilen kararlar, 362. maddsinde ise temyiz edilemeyen kararlar duraksamaya yer bırakmayacak şekilde tek tek sayılmıştır. HMK'nın 362. maddenin birinci fıkrasının (f) bendinde geçici hukuki korumalar hakkında verilen kararların açıkça temyiz edilemeyeceği hüküm altına alınmıştır. Öte yandan, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Hukuk Genel Kurulu'nun 21.02.2014 tarihli ve 2013/1 E., 2014/1 K. sayılı kararı ile HMK’nın 391. ve 394. maddelerinde geçen “kanun yolu” ibaresi ile kastedilenin istinaf yolu olduğu, HMK'nın Geçici 3. madde yollamasının sadece HUMK’un temyize ilişkin hükümlerini kapsadığı ve ihtiyati tedbire ilişkin kararların nihai nitelikte kararlardan olmadığı, ayrıca bu konuda özel bir düzenlemenin de bulunmadığı gözetildiğinde bu tür kararların temyiz yolu kapsamında incelenemeyeceği ve ilk derece mahkemelerinden verilen ihtiyati tedbir taleplerinin reddi ve bu taleplerin kabulü hâlinde, itiraz üzerine verilecek kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamayacağına karar verilmiştir. Somut olayda; davacı vekili tarafından dava konusu gayrımenkul kaydına ihtiyati haciz mahiyetinde ihtiyati tedbir konulmasının talep edildiğini, 19.06.2016 tarihli ara karar ile teminat karşılığında ihtiyati haciz kararı verildiğini, davacı vekili tarafından müvekkil bankanın teminat ve harçtan muaf olduğunu beyan ederek dosyaya ibraz edilen teminat mektuplarının iadesinin istendiğini, mahkeme tarafından da verilen ek karar ile dosyanın istinaf incelemesinde olduğunu, henüz bölge adliye mahkemesinden dönmediğini, kararın da henüz kesinleşmediğini belirterek talebin reddine karar verilmiş iş bu ek karar davacı vekili tarafından istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince de davacı vekilinin ek karara ilişkin istinaf talebinin reddine karar verilmiştir. Yukarıda açıklandığı üzere ilk derece mahkemeleri tarafından verilen koruma tedbirlerine karşı temyiz yolunun kapalı olduğunun anlaşılmasına göre davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir. KARAR Açıklanan sebeple; Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacıya iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 21.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.