Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2024/6749 E., 2025/4163 K. (22.04.2025) – Boşanma

2. Hukuk Dairesi 2024/6749 E. , 2025/4163 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/693 E., 2024/822 K. DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 6. Aile Mahkemesi SAYISI : 2020/470 E., 2023/49 K. Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, velâyet düzenlemesi, ortak çocuklar yararına hükmedilen iştirak nafakası artış miktarı, kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminat ve miktarları yönünden; davalı-davacı kadın vekili tarafından ise kusur belirlemesi, ortak çocuklar ile erkek arasında kurulan yatılı kişisel ilişki, iştirak nafakası miktarı, kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminat miktarları yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: 1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, özellikle "erkeğin, kadını ve annesini evden kovduğu" vakıasından sonra tarafların barıştığı ve evlilik birliğinin devam ettiğinin, bu nedenle bu vakıanın erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceğinin, gerçekleşen ve kabul edilen diğer kusurları uyarınca boşanmaya sebep olan olaylarda yine de erkeğin ağır, kadının az kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre, davacı-davalı erkek vekilinin tüm, davalı-davacı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2.Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminat azdır. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile 6098 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci maddesi hükümleri nazara alınarak, 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları gereğince daha uygun miktarda maddî ve manevî tazminat takdiri gerekir. Bu husus gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir. KARAR Açıklanan sebeplerle; 1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının, maddî ve manevî tazminat miktarı yönlerinden kadın yararına ORTADAN KALDIRILMASINA, 2.İlk Derece Mahkemesi kararının, davalı-davacı kadın yararına maddî ve manevî tazminat miktarı yönlerinden BOZULMASINA, 3.Davacı-davalı erkek vekilinin tüm, davalı-davacı kadın vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ....'e yükletilmesine, Temyiz peşin harcının istek halinde yatıran ....'e iadesine Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir suretinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 22.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verild