Yargıtay Kararları › Yargıtay 2. Hukuk Dairesi › Şubat 2025 › 2024/4402 E., 2025/1994 K.

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2024/4402 E., 2025/1994 K. (25.02.2025) – Boşanma

Mahkeme
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi
Esas No
2024/4402
Karar No
2025/1994
Karar Tarihi
25.02.2025
Konu
Boşanma, Nafaka

2. Hukuk Dairesi 2024/4402 E. , 2025/1994 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/1814 E., 2024/364 K. DAVA TÜRÜ : Boşanma - Ziynet Alacağı İLK DERECE MAHKEMESİ : Ergani 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi SAYISI : 2020/295 E., 2022/333 K. Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın vekili tarafından boşanma ve ziynet alacağı davalarının reddi yönünden; davalı erkek vekili tarafından ise kadının istinaf dilekçesinin süresinde olmaması ve adli yardım talebinin kabulü yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: 1.Kadının ziynet alacağı davasının reddine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. 2.Tarafların boşanma davasına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; a)Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı erkek vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. b)Davacı kadının, ziynet alacağı ve evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı açtığı boşanma davasında İlk Derece Mahkemesince, boşanma ve ziynet alacağı taleplerinin reddine karar verilmiştir. Kararın davacı kadın tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince kadının adli yardım talebinin kabulüne ve kadın yararına aylık 500,00 TL tedbir nafakasına hükmedilmiş, sair hususlardan esastan ret kararı verilmiştir. Karar taraflarca temyiz edilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kadının boşanma davasının ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın raddeni karar verilmiş ise de, yapılan yargılama ve toplanan delillerden, erkeğin birden fazla sosyal medya hesaplarının bulunduğu ve müstehcen hesapları takip ederek güven sarsıcı davranış sergilediği sabittir. Bununla birlikte kadının dosyaya sunduğu fotoğraflardan erkeğin kadına fiziksel şiddet uyguladığı da anlaşılmaktadır. Güven sarsıcı davranışta bulunan ve fiziksel şiddet uygulayan erkek tam kusurludur. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı kadın dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır. KARAR Açıklanan sebeplerle; 1.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda (2/b) numaralı paragrafta belirtildiği üzere davacı kadın yararına boşanma davasının reddi yönünden BOZULMASINA, 2.Yukarıda (1) ve (2/a) numaralı paragraflarda belirtildiği üzere davalı erkek vekilinin tüm, davacı kadın vekilinin ise ziynet alacağı davasına yönelik temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmanın kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,Aşağıdaki temyiz giderinin Veysi'ye yükletilmesine,Peşin alınan harcın istek halinde yatıran Zeynep'e iadesine,Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,25.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Metin Yargıtay'ın yayımladığı karar metninden alınmıştır. Dilekçede kullanmadan önce resmî metinle karşılaştırın.

Bu konuda başka emsal mi arıyorsunuz?

SmartHukuk'ta olayınızı kendi cümlenizle yazın; ilgili Yargıtay kararlarını künyesi ve dayanak maddeleriyle birlikte bulun.

Emsal karar ara

Aynı daireden yakın tarihli kararlar

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi – Şubat 2025 kararlarının tamamı