11. Hukuk Dairesi 2025/667 E. , 2025/5598 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/798 Esas, 2024/1957 Karar HÜKÜM : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2021/255 E., 2022/82 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: KARAR
I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin uzun yıllardır ... köprüsünün yakınlarında "Meşhur ... ..." adı altında müşterilerine hizmet verdiğini, müvekkilinin işletmesinin bulunduğu coğrafi konum ve sunulan hizmet itibariyle Elazığ ve çevre illerde bilinen bir marka haline geldiğini, müvekkilinin bu bağlamda Türk Patent ve Marka Kurumu (TÜRKPATENT) nezdinde 2008/15591 tescil numaralı "..." ibareli markanın sahibi olduğunu, davalının "... Derneği" olarak faaliyet gösterdiğini, davalının isminde dernek ibaresi geçse de, gerek yazılı, gerek görsel basın ve halk tarafından "... Derneği" olarak bilindiğini, müvekkilinin birçok müşterisi ve arkadaş çevresinin, davalının "... Derneği" ile müvekkili arasında idari ve ekonomik bağlantı olduğunu düşündüklerini, hatta birçok kişinin bu derneğe bu sebep ile üye olduklarını, davalının bu şekildeki marka kullanımının müvekkilinin markasına iltibas oluşturduğunu ve müvekkilinin markadan doğan haklarının ihlal edildiğini ileri sürerek müvekkilinin tescilli "..." markasına yönelik tecavüzün tespitini ve men'ini talep etmiştir.
II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; ... isminin Elazığ ilinde bulunan tarihi öneme sahip bir köprününün ismi olduğunu, müvekkili derneğin 2018 yılında kurulma tarihinden itibaren misyonunun, ... arasında yakın bağlar kurarak iletişimi güçlendirmek ve Harput kültürünün ortaya çıkarılmasını sağlamak için araştırma ve organizasyon faaliyetleri yaptırmak olduğunu, müvekkilinin bu bahsedilen faaliyetlerinin hiçbirinin ticari nitelikte bir faaliyet olmadığını, müvekkili derneğin kar amacı güden bir kurum veya kuruluş olmadığını ve herhangi bir şekilde ürün üretmediğini, mal ve hizmet sunmadığını, müvekkilinin bu şekildeki kullanımının davacının tescilli markasına yönelik herhangi bir tecavüz eylemi teşkil etmediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı derneğin, ... adını Elazığ ilinin bir simgesi olması hasebiyle seçtiği, derneğin herhangi bir ticari faaliyeti veya markasal kullanımı, dolayısıyla 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 29. maddesi anlamında marka haklarına tecavüzünün söz konusu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.
IV. İSTİNAF Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.
V. TEMYİZ A. Dava ve Hukuki Nitelendirme Dava, markaya tecavüzün tespiti ve meni istemlerine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 23.09.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.