11. Hukuk Dairesi 2024/6272 E. , 2025/3857 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/1078 Esas, 2024/1368 Karar HÜKÜM : Davanın kabulü İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2018/439 E., 2021/175 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: KARAR
I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin "..." ibareli markanın 09, 35 ve 42. sınıf mal ve hizmetlerde tescili için davalı Kurum'a başvuruda bulunduğunu, davalı vakfın kendi adına tescilli 2015/53194 sayılı "..." ve 2015/53195 sayılı ".... Vakfı" ibareli markalarını mesnet göstererek başvuruya itiraz ettiğini, Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından itiraz reddedilmiş ise de, davalı vakfın Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) nezdinde itirazı üzerine bu kez başvurunun 42. sınıf hizmetler bakımından kısmen reddedildiğini, oysa taraf markalarının ayırt edicilikleri düşük olan “zayıf marka” statüsünde markalar olduğunu, davalı markasının 42. sınıfa dahil hizmetlerde tüketici algısını etkileyecek derecede herhangi bir tanınmışlık vasfı taşımadığını, zayıf marka olan ibarelerde küçük değişikliklerin dahi ayırt edicilik sağlamaya yeterli olduğunu, önceki marka hakkı sahibine de bu duruma katlanma yükümlülüğü yüklendiğini, markalar arasında karıştırılma ihtimalinin olmadığını ileri sürerek YİDK’nın 2018-M-8336 sayılı kararının iptali ile 2017/107389 sayılı ‘...’ ibareli markanın reddedilen 42. sınıfta davacı adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP 1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. 2.Diğer davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili vakfın Türkiye Cumhuriyeti’nin ilk özel vakfı olduğunu, 17.01.1969 tarihinde...tarafından hayata geçirildiğini, maddi imkanları kısıtlı binlerce yetenekli gence eğitimde fırsat eşitliği yaratmak için burs verdiklerini, taraf markalarının iltibas yaratacak derecede benzer olduğunu, 42. sınıfta yer alan hizmetler bakımından da ayniyet taşıdıklarını, davalı vakıf markasının tüketici nezdinde tanınmış marka niteliğine haiz olduğunu ve zayıf marka olarak nitelendirilemeyeceğini, taraf markalarının görsel olarak da benzer olduklarını savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı vakıf adına tescilli "..." esas ibareli markalar ile davacının "..." ibareli markası arasında biçim, renk, grafik unsurlar, düzenleme ve tertip tarzı olarak görsel, sesçil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, ortalama düzeydeki alıcı kitlesinin, yargılama konusu ürünler için ayırdığı satın alım ve yararlanım süresi içinde, davacının "..." markasını gördüğünde bunun davalının mesnet markasından farklı bir marka olduğunu algılayamayacağı, tescilli markaların bir uzantısı, yeni bir versiyonu, yeni bir serisi olarak algılanmasının ihtimal dahilinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.
IV. İSTİNAF Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...." ve "...." olarak okunan taraf markalarının işitsel ve görsel olarak yeterince uzaklaştıkları, başvurunun özel bir biçim ve düzenleme şekli içermeyen davalı vakıf markasına yaklaştığından da söz edilemeyeceği, bu hâle göre taraf markalarının ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunmadığı, dava konusu başvuruya yeterli ayırt ediciliğin sağlandığı, dava konusu başvurunun farklı ticari kaynaktan gelen bir marka olduğunun derhal ve ilk bakışta algılanabileceği, tarafların marka işaretleri benzer bulunmadığından emtia benzerliği şartı yönünden değerlendirme yapılmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulü ile YİDK'in 2018-M-8336 sayılı kararının iptaline, davacı vekilinin marka başvurusunun 42. sınıf yönünden tescili talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.
V. TEMYİZ A.Dava ve Hukuki Nitelendirme Dava, marka ile ilgili Kurum kararının iptali ile marka tescili istemine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369/1 hükmü ve 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir. VI.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı harcın istekleri halinde ilgililere iadesine, 29.05.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi. SUCCESS ADALET_SUCCESS İşlem başarıyla gerçekleştirildi! İşlem başarıyla gerçekleştirildi! 699035b2568fd408 f337d39ab2b32263