11. Hukuk Dairesi 2024/2283 E. , 2025/1373 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/1863 Esas, 2024/25 Karar HÜKÜM : Ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2020/311 E., 2021/297 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar ... Sigorta A.Ş. ve TÜRKPATENT vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin TÜRKPATENT nezdinde 35 ve 36. sınıflarda tescil edilmek üzere yaptığı 2019/72894 numaralı “... Sigorta” ibareli marka başvurusuna davalı şirketlerin yaptığı itirazların kısmen kabul edilerek, başvurunun 36. sınıftaki hizmetler yönünden reddine karar verildiğini, bu kısmi ret kararına karşı yeniden inceleme taleplerinin 2020-M-6424 sayılı Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararı ile nihai olarak reddedildiği, oysa markadaki “sigorta” ibaresinin 36. sınıf yönünden tanımlayıcı bir ibare olduğundan değerlendirme dışı bırakılması gerektiğini, markadaki esas unsurun “...” ibaresi olduğunu, bu ibarenin 36. sınıf hizmetler yönünden piyasada kullanılan bir ifade olmadığını, redde mesnet gösterilen markaların esas unsurunun “güven” ibaresi olduğunu, “güven” ibaresinin 36. sınıf hizmetler kapsamında zayıf bir ayırt edicilik taşıdığını, taraf markaları arasında 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 6/1 hükmü uyarınca benzerlik bulunmadığından markalar arasındaki sınıfsal benzerliğin incelenmesine gerek olmadığını ileri sürerek 2020-M-6424 sayılı YİDK kararının iptali ile 2019/72894 numaralı "... Sigorta" ibareli markanın tüm sınıflar yönünden tesciline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP 1.Davalı ...Ş. vekili cevap dilekçesinde; davacı şirketin tescilini istediği “... sigorta” markasının müvekkili şirkete ait “...” ve “...” ibaresini ihtiva eden markaları ile aynı mal ve hizmet sınıfında tescili halinde tüketici nezdinde karıştırılabileceği, müvekkili şirkete ait markaların esas unsurunun “güven” ibaresi olduğunu, tescil tarihinin dava konusu marka başvurusu tarihinden çok daha önceki tarihe uzandığını, müvekkilinin itiraza konu markalara ayırt edicilik kazandırdığını, markalar üzerinde tek ve gerçek hak sahibinin müvekkili şirket olduğunu, müvekkili şirketin 36. sınıf hizmetler yönünden “güven” ibaresi ile özdeşleştiğini, “güven” ibaresinin zayıf olduğu iddiasının gerçeği yansıtmadığını, davacı markasındaki “cell” ibaresinin markayı farklılaştırmadığını, “cell” ibaresinin iletişim hizmetini tanımladığını, markaların görsel, işitsel, fonetik ve hizmet sınıfı bakımından birebir aynı olduğunu ve karıştırılma ihtimallerinin bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. 2.Davalı ...Ş. vekili cevap dilekçesinde; dava konusu marka başvurusu ile müvekkili şirket markalarının eşya listelerinin kapsamında 36. sınıfın yer aldığını, davacı şirket markasındaki ayırt edici unsurun “...” ibaresi, müvekkili markalarında ise “güven” ibaresi olduğunu, davacı şirketin müvekkili şirket markasının ayırt edici unsurunu aynen kullandığını, davacı şirket markasında yer alan “cell” ibaresinin ayırt edici nitelik taşımadığını, tüketicilerin başlangıç kısımları aynı olan markaları daha fazla karıştırma eğiliminde olduğunu, markalar arasında yüksek düzeyde görsel, işitsel ve kavramsal benzerlik bulunduğunu, YİDK kararının yerinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. 3.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davacı şirketin “... Sigorta” ibareli başvuru markası ile davalı şirketlerin itiraza mesnet “güven” esas unsurlu markalarının işaret anlamında benzer olduğunu, başvuru markası kapsamından çıkartılan 36. sınıf hizmetler yönünden “sigorta” ibaresinin zayıf bir ayırt edicilik taşıdığını, davacı markasının esas unsurunun “...” ibaresi olduğunu, iltibas tehlikesinin önlenebilmesi için Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından başvuru markası kapsamından çekişme konusu 36. sınıfta yer alan hizmetlerin çıkartıldığını, aynı hizmetlerin davalıların itiraza konu markalarının kapsamında da bulunduğunu, YİDK kararının usule ve yasaya uygunluk içerdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile markaların “güven” ibaresini ortak olarak içermelerinden kaynaklı olarak aralarında düşük seviyede görsel ve işitsel benzerlik bulunduğu, “...” ibaresinin anlamlı bir kelime olmaması nedeniyle aralarında kavramsal bir benzerlik bulunmadığı, taraf markalarının aynı/aynı tür mal ve hizmetleri içerdiği ve fakat bu mal ve hizmetlerin ilgili tüketicisinin ortalamanın üstünde bilgi ve dikkate sahip olduğu, hizmeti alan tüketicinin üzerinde araştırma yaparak satın aldığı, taraf markalarında “güven” ibaresi ortak olarak yer alsa da bu ibarenin 36. sınıf hizmetler ve özellikle “sigorta hizmetleri, finansal ve parasal hizmetler” bakımından ayırt edici niteliği düşük bir ibare olduğu, markada “güven” ibaresinin ön plana çıkarılmadığı gözetildiğinde dikkat seviyesi yüksek tüketicinin farklı bir marka ile karşı karşıya olduğunu anlayabileceği, dava konusu markada “güven” ve “cell” ibarelerinin bir araya getiriliş şeklinin orijinal olduğu, bütün olarak bakıldığında dava konusu markanın davalıların dayanak markalarından uzaklaştığı, “cell” ibaresinin dava konusu hizmetler bakımından ayırt edici niteliğinin yüksek olduğu, “güven” gibi ayırt edici niteliği düşük bir ibareyi ortak olarak içeren taraf markalarının tüketici nezdinde karıştırılma ihtimalinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 2020-M-6424 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmiş, hüküm davalılar vekillerince istinaf edilmiştir.
IV. İSTİNAF Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "... Sigorta" ibareli başvuru ile redde mesnet "..." asli unsurlu markalar arasında, başvuru kapsamından çıkarılan 36. sınıf hizmetler yönünden SMK'nın 6/1 hükmü anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunmadığı, taraf markalarında ortak olarak yer alan "..." ibaresinin, başvuru kapsamından çıkarılan 36. sınıf hizmetlerin niteliğine ve amacına vurgu yaptığı, bu itibarla ayırt ediciliğinin oldukça düşük olduğu, başvuruda farklı olarak yer verilen "cell" ibaresinin ise anılan hizmetler yönünden tanımlayıcı özellik taşımadığı, ayırt edici niteliği haiz bulunduğu, bu haliyle dava konusu başvuruya yeterli ayırt ediciliğin sağlandığı gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, hüküm davalı ...Ş. vekili ve davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.
V. TEMYİZ A. Dava ve Hukuki Nitelendirme Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ...Ş. vekili ve davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı harcın istekleri halinde ilgililere iadesine, 27.02.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.