Yargıtay Kararları › Yargıtay 10. Hukuk Dairesi › Haziran 2025 › 2025/3840 E., 2025/10143 K.

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2025/3840 E., 2025/10143 K. (18.06.2025)

Mahkeme
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/3840
Karar No
2025/10143
Karar Tarihi
18.06.2025

10. Hukuk Dairesi 2025/3840 E. , 2025/10143 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/2452 E., 2025/64 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 14. İş Mahkemesi SAYISI : 2018/45 E., 2022/282 K. Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü; I.DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 14.06.2004-26.11.2010 tarihleri arasında işveren tarafından eksik bildirilen sigorta hizmetlerinin tespiti istemine ilişkindir. II.CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini talep etmiştir. Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini talep etmiştir. III.İLK DERECE MAHKEME KARARI İlk Derece Mahkemesi; yapılan yargılama sonunda, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, bordro tanıkları ... ve ...'ın tanıklık yapmak istemediklerini beyan ettikleri, her iki tanığın davalı işyerinde uzun süreli çalışmalarının olduğu, ...'ın davacı asilin de bulunduğu duruşmada bulunan hiç kimseyi tanımadığını beyan ettiği, diğer tanığın ise davacıyı kısa zamanlar gördüğünü beyan ettiği, kısa süreli çalışma bildirimi olan diğer tanıklardan ...'ın davalı işyerinde gece bekçisi olmadığını beyan ettiği, her ne kadar .. ... ve ... davacının çalışma iddiasını kısmen doğrulasalar da, beyanlarının net, açıklayıcı ve tutarlı olmadığı, mevcut delil durumuna göre davacının davalı işyerinde iddia ettiği şekilde Kuruma bildirilen süreler haricinde 14.06.2004-26.11.2010 tarihleri arasında çalıştığı hususunun her türlü şüpheden uzak bir şekilde ispat edilemediği kanaatine varılarak davanın reddine karar vermiştir. IV.İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuş, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının çalışmasının sonlandığını iddia ettiği 26.11.2010 tarihini takip eden takvim başı ile dava tarihi olan 29.01.2018 arasında 5 yıllık hak düşürücü sürenin dolduğu açık olmakla işbu dönem aralığına dair talebin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği ikinci olarak bildirim sonrası olan 11.11.2010 - 26.11.2010 tarih aralığına ilişkin olmak üzere, Sosyal Güvenlik Kontrol Memuru .. ... tarafından düzenlenen 11.01.2011 tarih, 2011/HG-006 sayılı Raporun incelenmesinde; 21.10.2010 tarihinde ... ...er ... parkı No:131 ... Bayraklı/.. adresinde ... Belediyesi işçilerinin tadilatını yaptığı inşaatta yaklaşık 15 gün kadar önce ... tarafından bir kafeteryanın işletildiği, ancak kafeteryanın işletmesine ... Belediyesinde son verildiğinin beyan edildiğinin tespit edilmesi, M. ... .. tarafından imzalı, 1234559 .. sicil sayılı ... adlı işletmeden 10.11.2010 tarihinde kendi isteği ile ayrıldığına, 28.09.2010 tarihinden itibaren tüm haklarını aldığına dair yazının bulunması, Bornova Vergi Dairesine, SGK İzmir İl Müdürlüğüne sunulan ve işyerinin 10.11.2010 tarihinde kapandığını bildiren dilekçe, ... yetkili servisince 11.11.2010 tarihli “ hurdaya ayrılan veya geçici kullanım dışı bırakılan ödeme kaydedici cihazlara ait tutanak” başlıklı , ... isimli mükellefin 21.04.2004-08.10.2010 tarihleri arasında kullandığı cihazın geçici olarak kapatıldığına dair tutanak ile dinlenen tanık anlatımları birlikte değerlendirildiğinde bu dönem yönünden eylemli çalışma iddiasının sübuta ermediğine dair İlk Derece Mahkemesi kararında bir isabetsizlik görülmemiş, davacının tüm istinaf itirazlarının 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir. V.TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı vekili; toplanan deliller karşısında davanın kabulünün gerektiğini belirterek temyiz talebinde bulunmuştur. C.Gerekçe 1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava; davacının 14.06.2004-26.11.2010 tarihleri arasındaki sosyal güvenlik destek primi kesintisine tabi çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir. 2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu HMK’nın 353/1-b-2. maddesi 3.Değerlendirme Davacının 14.06.2004-26.11.2010 tarihleri arasında işveren tarafından eksik bildirilen sigorta hizmetlerinin tespitini talep ettiği eldeki davada, İlk Derece Mahkemesince ispatlanamayan davanın reddine dair verilen kararda; Bölge Adliye Mahkemesi karar gerekçesinde; davacının çalışmasının sonlandığını iddia ettiği 26.11.2010 tarihini takip eden takvim başı ile dava tarihi olan 29.01.2018 arasında 5 yıllık hak düşürücü sürenin dolduğu açık olmakla işbu dönem aralığına dair talebin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş, ikinci olarak bildirim sonrası olan 11.11.2010-26.11.2010 tarih aralığına ilişkin olmak üzere, bu dönem yönünden eylemli çalışma iddiasının sübuta ermediğine dair İlk Derece Mahkemesi kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğu belirtilmesine ve Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi karar gerekçesi değiştirilmesine rağmen; hüküm fıkrasında; davanın esası hakkında yeniden karar vermesi gerekirken istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi hatalıdır. 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-2. maddesine göre Bölge Adliye Mahkemesinin, İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ile İlk Derece Mahkemesi kararının hatalı gerekçesini değiştirmek suretiyle davanın esası hakkında yeniden karar vermesi gerekirken; yazılı şekilde istinaf başvurusunun esastan reddine kararı verilmesi hatalıdır. VI.KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, Temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgilisine iadesine, Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 18.06.2025 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Metin Yargıtay'ın yayımladığı karar metninden alınmıştır. Dilekçede kullanmadan önce resmî metinle karşılaştırın.

Bu konuda başka emsal mi arıyorsunuz?

SmartHukuk'ta olayınızı kendi cümlenizle yazın; ilgili Yargıtay kararlarını künyesi ve dayanak maddeleriyle birlikte bulun.

Emsal karar ara

Aynı daireden yakın tarihli kararlar

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi – Haziran 2025 kararlarının tamamı