Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2024/3582 E., 2025/4386 K. (18.03.2025) – Tazminat

10. Hukuk Dairesi 2024/3582 E. , 2025/4386 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklı tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, Bölge Adliye Mahkemesi kararının taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü: Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nu 110. maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır. Somut olayda taraf vekilleri tarafından hükmün temyiz edildiği anlaşılmakla, maddi tazminat ve manevi tazminat isteminin Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 238.730,00 TL'lik kesinlik sınırı altında kalmakla taraf vekillerinin temyiz itirazlarının esasının incelenmesinin mümkün olmaması nedeniyle temyiz isteminin aşağıdaki şekilde reddine karar verilmiştir. KARAR Açıklanan sebeplerle; 1.Taraf vekillerinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE, 2.Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgililere iadesine, 3.Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 18.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.