Yargıtay Kararları › Yargıtay 10. Hukuk Dairesi › Şubat 2025 › 2024/14004 E., 2025/2876 K.

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2024/14004 E., 2025/2876 K. (24.02.2025)

Mahkeme
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi
Esas No
2024/14004
Karar No
2025/2876
Karar Tarihi
24.02.2025

10. Hukuk Dairesi 2024/14004 E. , 2025/2876 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/1693 E., 2024/1352 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 1. İş Mahkemesi SAYISI : 2022/433 E., 2024/212 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA Davacı dava dilekçesinde; davacının sigorta ve Bağ-Kur hizmetlerinin bulunduğunu, yaşlılık aylığı bağlanması için yapmış olduğu başvurunun 60 yaş şartını tamamlamadığı gerekçesi ile Kurum tarafından reddedildiğini, davacının 2390 borçlanma günü için 7.781,40 TL Kuruma ödeme yaptığını, Kurumdan bu ödeme karşılığında isteğe bağlı sigortalı olarak kabulünü talep ettiğini, Kurumun haksız olarak davacının yaşlılık aylığı talebini reddettiğini belirtmekle davacının yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; şartlar oluştuğunda sigortalının tahsis talebini takip eden ay başından itibaren yaşlılık aylığı bağlandığını, davacının toplam 3725 gün hizmetinin bulunduğunu, davacının son 2520 gün içinde en fazla 4/a kapsamında hizmeti bulunduğundan 4/a statüsüne göre emeklilik şartlarının oluşmadığından talebinin reddedildiğini, Kurum işleminde hata veya hukuka aykırılık olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın "1-Davanın kısmen kabul kısmen reddi ile Davacının geçici 17. maddesi ihya ödeme planına göre yaptığı 7.781,40 TL ödeme nedeniyle 2.390 gün borçlanma süresinin geçerli olduğunun tespitine, Davacının 17.01.2017 tarihini takip eden aybaşı olan 01.02.2017 tarihinden itibaren 4-A kapsamında yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine," karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde: a. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, b. İstinaf dilekçesinde ki hususları tekrar ettiğini, c. Hak düşürücü sürenin dolduğunu, d.Dosya kapsamına göre eksik inceleme ve hatalı değerlendirme yapıldığını, e. Davacının tahsis talebi sonucunda Kurum tarafından yapılan incelemede davacıya ait 1812 gün ssk(4/a), 863 gün Bağ-Kur(4/b), 450 gün Tarım Bağ-Kur ve 600 gün askerlik borçlanması olmak üzere toplam 3725 gün hizmeti bulunduğunu, 2829 sayılı kanuna göre davacının son 2520 gün içerisinde en fazla 4/a kapsamında hizmeti bulunduğundan 4/a statüsüne göre emeklilik şartları değerlendirildiğini, buna göre davacının tahsis talep tarihi itibarı ile emeklilik şartları oluşmadığından talebinin reddedildiğini, davacı tarafından ödenmesi gereken prim ve ödemelerin yasal süre içerisinde yapılmadığını beyan etmektedir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, dosya içerisine alınan bilgi ve belgeler, tanıklar beyanı, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 24.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Metin Yargıtay'ın yayımladığı karar metninden alınmıştır. Dilekçede kullanmadan önce resmî metinle karşılaştırın.

Bu konuda başka emsal mi arıyorsunuz?

SmartHukuk'ta olayınızı kendi cümlenizle yazın; ilgili Yargıtay kararlarını künyesi ve dayanak maddeleriyle birlikte bulun.

Emsal karar ara

Aynı daireden yakın tarihli kararlar

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi – Şubat 2025 kararlarının tamamı