Yargıtay Kararları › Yargıtay 10. Hukuk Dairesi › Ocak 2025 › 2024/12623 E., 2025/1040 K.

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2024/12623 E., 2025/1040 K. (22.01.2025)

Mahkeme
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi
Esas No
2024/12623
Karar No
2025/1040
Karar Tarihi
22.01.2025

10. Hukuk Dairesi 2024/12623 E. , 2025/1040 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi SAYISI : 2023/90 E., 2023/65 K. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar; davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA Davacı Kurum vekili dava dilekçesinde; 01.12.2014 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı almakta olan davacının, 20.03.2015-26.05.2017 tarihleri arası dönemde çalışmalarının geçtiği ... İnş. Org. Spor Hiz. Tem. Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. işyerinin, 01.03.2017 tarihli işlemle geriye yönelik olarak kamu işyeri satatüsünde tescil edilmesi nedeniyle, 5335 sayılı Kanun'un 30. maddesi uygulamasına dayalı olarak tahakkuk eden yersiz aylık ödemesine ilişkin borçtan sorumlu olmadığının tespitine karar verilmesi talep edilmiştir.

II. CEVAP Davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekili cevap dilekçesinde; 20.03.2015-28.02.2017 tarihleri arası dönemde çalıştığı işyerinin niteliği gözetildiğinde, 5335 sayılı Kanun'un 30 ve 5510 sayılı 96/b maddesi hükümleri ışığında gerçekleştirilen Kurum işleminin mevzuata uygun olduğunu beyanla, davanın reddi gereğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin 01.10.2019 tarihli kararı ile davanın kabulüne, 20.03.2015-26.05.2017 tarihleri arası dönemde ... İnş. Org. Spor Hiz. Tem. Gıd. San. ve Tic. Ltd. Şti.deki çalışması nedeniyle davacının, davalı Kuruma 26.458,08 TL'lik yersiz yaşlılık aylığı ödemesi nedeniyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin 01.10.2019 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 02.01.2020 tarihli kararı ile istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ Bölge Adliye Mahkemesinin 02.01.2020 tarihli kararının süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, davacının yaşlılık aylığı aldığı dönemde çalıştığı ... Ltd. Şti.'nin 11.12.2013 tarihinde Aydın Belediye Başkanlığına devredildiği ancak işyeri mahiyet kodunun 15.06.2017 tarihinde "kamu" şeklinde değiştirildiği, mahiyet kodu değiştikten sonra davacıya 5510 sayılı Kanun'un 96. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine göre borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır. İşyerinin 5335 sayılı Kanun kapsamında yer alıp almadığı belirlenirken, dava dışı şirket mahiyet kodunun "kamu" şeklinde düzeltilmesi işleminin yapıldığı tarihin değil adı geçen Belediye Başkanlığına devredildiği 11.12.2013 tarihinin esas alınması gerektiği, davacının çalışmaya başladığı tarihte işyerinin devredilmiş olduğu ve 2013 yılından itibaren fiilen 5335 sayılı Kanun kapsamında olduğunun anlaşılması karşısında davanın reddine karar verilmesi gerekirken aksi kabul ile karar verilmesi hatalıdır. gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde: Kurum işleminin hatalı olduğunu, eksik inceleme ile karar verildiğini, kararın bozulması gerektiğini, beyan etmektedir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 22.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Metin Yargıtay'ın yayımladığı karar metninden alınmıştır. Dilekçede kullanmadan önce resmî metinle karşılaştırın.

Bu konuda başka emsal mi arıyorsunuz?

SmartHukuk'ta olayınızı kendi cümlenizle yazın; ilgili Yargıtay kararlarını künyesi ve dayanak maddeleriyle birlikte bulun.

Emsal karar ara

Aynı daireden yakın tarihli kararlar

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi – Ocak 2025 kararlarının tamamı