9. Hukuk Dairesi 2025/3250 E. , 2025/5031 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/187 E., 2025/269 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : ...1. İş Mahkemesi SAYISI : 2024/9 E., 2024/434 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 20.10.2014-02.06.2023 tarihleri arasında ... Bakanlığı ...İlçe ... Müdürlüğü'ne ve ..............Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi'ne bağlı Turizm Uygulama Otelinde Usta Öğretici olarak çalıştığını, müvekkilinin haklı nedenlerle işten ayrılmak zorunda kaldığını ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, teşvik primi ve parça başı ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; usta öğreticiler iş sözleşmesi ile çalıştırılmadığından taraflar arasındaki hukuki ilişkinin mahkeme kararlarında belirtildiği üzere statü hukukuna dayandığını, uyuşmazlığın çözümünün idari yargıya ait olduğunu, davacının hiçbir alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalı işyerinde usta öğretici olarak çalıştığı, usta öğreticilerin 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 89. maddesi uyarınca ders ücreti karşılığında çalıştırıldığı, özel hukuk niteliğindeki iş sözleşmelerinde sözleşme koşullarının taraflarca serbestçe müzakere edilmesi niteliğinin anılan sözleşmelerde bulunmadığı, davacı ile Bakanlığa bağlı kurum arasındaki ilişkinin İdarece yapılan görevlendirmeye dayalı olduğu, göreve alınma ve çalışma koşulları ile ödenecek ücretin statü hukuku içinde düzenlenmesi karşısında taraflar arasında bir iş sözleşmesinin varlığından söz edilemeyeceği, usta öğretici 4857 sayılı İş Kanunu (4857 sayılı Kanun) kapsamında işçi sayılmadığından taraflar arasındaki ilişkinin statü hukuku kapsamında bulunması sebebiyle ihtilafın idari yargıda çözümlenmesi gerektiği, Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 2023/17447 Esas, 2024/1146 Karar sayılı kararının da bu yönde olduğu gerekçesiyle davanın yargı yolunun caiz olmaması sebebiyle usulden reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taraflar arasında bir iş sözleşmesinin varlığından söz edilemeyeceği, göreve alınma, çalışma koşulları ile ödenecek ücretin statü hukuku içinde düzenlendiği, Davalı Bakanlığa bağlı çalışan usta öğreticinin 4857 sayılı Kanun kapsamında işçi sayılmadığı, bu nedenle İlk Derece Mahkemesinin yargı yolunun caiz olmadığından bahisle verdiği usulden ret kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Aynı işverene karşı açılan emsal dosyalarda Uyuşmazlık Mahkemesinin adli yargının görevli olduğuna karar verdiğini, 2. Uyuşmazlık Mahkemesi kararlarına rağmen aynı süreci sürekli tekrar etmelerinin mahkemeye erişim hakkı ve adil yargılanma hakkını ihlal ettiğini ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, davacının statü hukukuna tâbi olarak mı yoksa iş sözleşmesine tâbi işçi olarak mı çalıştığına ve buna göre yargı yolunun caiz olup olmadığına ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 16.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. SUCCESS ADALET_SUCCESS İşlem başarıyla gerçekleştirildi! İşlem başarıyla gerçekleştirildi! 8759d274f65612ae c7227b7d8993eec4