Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2025/867 E., 2025/4734 K. (19.06.2025) – Tapu

8. Hukuk Dairesi 2025/867 E. , 2025/4734 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/813 E., 2024/1737 K. KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine İLK DERECE MAHKEMESİ : Milas Kadastro Mahkemesi SAYISI : 2023/2 E., 2023/30 K. Taraflar arasındaki tespite itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili ve davalı Hazine tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: K A R A R Kadastro çalışmaları sırasında Muğla ili ... ilçesi ... Mahallesi 232 ada 57 parsel sayılı taşınmaz 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) Geçici 8. maddesi uyarınca yapılan arazi kadastrosu çalışmaları sonunda, 708,95 m² yüzölçümünde tarla niteliği ile, Hazine adına tespit edilmiş, beyanlar hanesinde; taşınmaz üzerindeki iki katlı evin ... oğlu ...'ye ait olduğuna dair şerh verilmiş olup; 1973 yılında yapılan tapulama çalışmaları sırasında, tescil harici yer olduğu gerekçesiyle tespit dışı bırakılmış, 1966 yılında yapılıp kesinleştiği bildirilen orman kadastrosu sırasında kültür arazisi olarak ayrılan alanda ve orman tahdit sınırları dışında bırakılmıştır. Davacı vekili; taşınmazda imar ihya çalışmalarının tamamlanarak malik sıfatıyla zilyet olduğu iddiasıyla adına tescil edilmesini talep ve dava etmiştir. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın tesis kadastrosunun yapıldığı 1973 yılında yol boşluğu olarak tespit harici bırakıldığı, akabinde davacı tarafından ev ve bahçesi olarak kullanıldığı, bu yerin 14.08.1987 tarihli imar planı kapsamına alınması nedeniyle 3402 sayılı Kanun'un 14, 17 ve Geçici 8. maddesi kapsamında aranan 20 yıl malik sıfatıyla zilyetlik şartının sağlanmadığı, yine aynı yıl kısmen 1. derece arkeolojik sit alanı olduğunun tespit edildiği ve bu yerlerin imar ihya ile kazanılamayacağı, davacı lehine 3402 sayılı Kanun'un 14 ve 17. maddelerinde düzenlenen mülkiyet edinme şartlarının oluşmadığı, çoğun içinde az da vardır ilkesi gereği davanın kısmen kabul kısmen reddi ile keşif sırasında tespit edilen muhtesatların beyanlar hanesinde yazılmasına karar verilmiş, hükme karşı davacı vekili ve davalı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taşınmaz üzerinde, kadastro tespitinden önce davacı tarafından yapılan ev ve yetiştirilen meyve ağaçlarının bulunduğu, imar-ihya faaliyetleri tamamlanmayan taşınmazda davacı lehine 3402 sayılı Kanun'un 14 ve 17. maddesinde düzenlenen mülkiyet edinme şartlarının gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine ve beyanlar hanesine taşınmaz üzerinde bulunan ve tespit tarihinden önce yapılıp yetiştirilen muhtesatların 3402 sayılı Kanun'un 19/2. maddesi gereğince şerhine karar verilmesinin isabetli olduğu gerekçesiyle istinaf taleplerinin reddine karar verilmiş, hükme karşı davacı vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (600 sayılı Kanun) 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekili ve davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. SONUÇ: Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, Davacının yatırmış olduğu 615,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 19.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. SUCCESS ADALET_SUCCESS İşlem başarıyla gerçekleştirildi! İşlem başarıyla gerçekleştirildi! 8175dba5e0fda971 db04600d4d0b6702