Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2025/1985 E., 2025/5617 K. (15.09.2025)

8. Hukuk Dairesi 2025/1985 E. , 2025/5617 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi SAYISI : 2024/5 E., 2025/9 K. Taraflar arasında görülen kadastro tespitine itiraz davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, tavzih talebinin reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü. K A R A R Davacı ... İdaresi vekili, daha önce hakkında hüküm kurularak kesinleşen, 553 parsel sayılı taşınmazın karar tarihinden sonra ifraz edilmesi nedeniyle hükmün infaz edilemediğini açıklayarak, hükmün tavzihini istemiştir. İlk Derece Mahkemesince 29.03.2023 tarihli ek kararla tavzih talebinin kabulüne, 553 parsel sayılı taşınmazdan ifrazen oluştuğu bildirilen 1 61... , 2, 3, 4 ve 29 parsel sayılı taşınmazlar esas alınmak suretiyle yeniden hüküm tesisine karar verilmiş, ek kararın davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 11.09.2023 tarihli ve 2023/2376 Esas, 2023/4272 Karar sayılı ilamı ile İlk Derece Mahkemesi kararının onanmasına karar verilmiş, bilahare davalı Hazine vekilinin karar düzeltme talebi Dairemizin 26.09.2024 tarihli ve 2023/6300 Esas, 2024/5362 Karar sayılı ilamı ile kabul edilerek, hükmün değiştirilmesine yol açacak şekilde tavzih talebinin kabulüne karar verilmesinin doğru olmadığı belirtilerek, Dairemizin 11.09.2023 tarihli ve 2023/2376 Esas, 2023/4272 Karar sayılı onama kararının ortadan kaldırılmasına, tavzih talebinin kabulüne dair İlk Derece Mahkemesinin kararının bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda tavzih talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava, kadastro tespitine itiraz isteğine ilişkindir. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile uyulan bozma ilamı doğrultusunda karar verildiğine, 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3. maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428. maddesi ile 439. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. SONUÇ : Yukarıda açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA, 7139 sayılı Kanun'un 33. maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına, 1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 15.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. SUCCESS ADALET_SUCCESS İşlem başarıyla gerçekleştirildi! İşlem başarıyla gerçekleştirildi! 95b73e6190dc57f8 eecd514006bc824a