Yargıtay Kararları › Yargıtay 8. Hukuk Dairesi › Nisan 2025 › 2024/2662 E., 2025/4502 K.

Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2024/2662 E., 2025/4502 K. (06.04.2025) – Miras

Mahkeme
Yargıtay 8. Hukuk Dairesi
Esas No
2024/2662
Karar No
2025/4502
Karar Tarihi
06.04.2025
Konu
Miras

8. Hukuk Dairesi 2024/2662 E. , 2025/4502 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2022/163 E., 2024/107 K. KARAR : Bozma sonrası davanın kabulü Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti davasına dair verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucu Dairece, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiş, İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararı davalı ... vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: K A R A R Dava dilekçesinde; davacılar ... ve ...'ın Diyarbakır'da Kurulu ... (...) ... Vakfı'nın galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduklarının tespitine karar verilmesi istemiştir. İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; davacıların babası ...'ın vakıf evlat listesinde bulunduğu gerekçesi ile davanın kabulüne ve davacıların galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduklarının tespitine dair verilen karar davalılardan ... vekilince istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteğinin esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 02.02.2022 tarihli ve 2021/16365 Esas, 2022/649 Karar sayılı ilamı ile davacılar ile vakfeden arasındaki soybağının dayanağı olmayan evlat listesine istinaden kurulduğu, evlat listesinin dayanağı olup olmadığı araştırılmadan eksik inceleme sonucu karar verilmesi nedeni ile Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi bozma ilamına uyarak verdiği karar ile; davacıların vakıfla olan aile bağı, dosyadaki mevcut nüfus kayıtları, mirasçılık belgesi ve ...'nun davalı vakfın gallesine müstahak vakıf evladı olduğuna dair Diyarbakır 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 27.02.1976 tarihli ve 1976/92 Esas, 1976/57 Karar sayılı ilamı ile vakıfla olan kan bağı tespiti yapılmış olduğu, ...'nun 02.12.2017 tarihinde vefat ettiği ve geride oğulları olan davacıları bıraktığı gerekçesi ile davanın kabulüne ve davacıların "... Vakfı'nın Galle fazlasına müstehak vakıf evlatları olduğunun tespitine" karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı ... vekili verdiği temyiz dilekçesinde; vakfiyede galle fazlasının batın şartına bağlanmasına rağmen hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu hususun değerlendirilmediğini, Yargıtay bozma ilamındaki hususlara dikkat edilmeden verilen kararın eksik ve hatalı olduğunu, bilirkişi raporunda davacıların vakfeden ile soybağını gösteren soyağacı çizelgesi bulunmadığını, bilirkişi raporunun yetersiz olduğunu, arz olunan ve re’sen gözetilecek nedenlerle Mahkeme kararının bozulmasını istemiştir. Dava, vakfın gelir fazlasından faydalanmaya yönelik galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti istemine ilişkindir. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. SONUÇ: Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA, 7531 sayılı Kanun'un 20 nci maddesi uyarınca Vakıflar Genel Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 04.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Metin Yargıtay'ın yayımladığı karar metninden alınmıştır. Dilekçede kullanmadan önce resmî metinle karşılaştırın.

Bu konuda başka emsal mi arıyorsunuz?

SmartHukuk'ta olayınızı kendi cümlenizle yazın; ilgili Yargıtay kararlarını künyesi ve dayanak maddeleriyle birlikte bulun.

Emsal karar ara

Aynı daireden yakın tarihli kararlar

Yargıtay 8. Hukuk Dairesi – Nisan 2025 kararlarının tamamı