Yargıtay Kararları › Yargıtay 7. Hukuk Dairesi › Nisan 2025 › 2025/644 E., 2025/2253 K.

Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2025/644 E., 2025/2253 K. (28.04.2025)

Mahkeme
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/644
Karar No
2025/2253
Karar Tarihi
28.04.2025

7. Hukuk Dairesi 2025/644 E. , 2025/2253 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2019/282 E., 2024/7 K. Taraflar arasında görülen ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda mahkemesince asıl davanın reddine, birleştirilen davaların kısmen kabulüne karar verilmiş, kararın davalılar tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 09.01.2019 gün ve 2018/15352 Esas, 2019/151 Karar sayılı kararı ile kararın araştırmaya yönelik bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; birleştirilen 2009/84 Esas sayılı davanın kısmen kabulüne, asıl ve birleştirilen 2006/29 Esas sayılı dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Mahkeme kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü: Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan davalara ilişkin nihai kararlar; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 427 ve 432. maddeleri uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Dosya içeriğine göre; Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 5236 sayılı Kanun ile eklenen ek 4. maddesi gereğince HUMK’un 427. maddesi uyarınca temyize konu edilen kısmın, mahkemenin karar tarihi olan 2024 yılı için 20.520,00 TL’yi geçmemesi durumunda verilen karar kesindir. Somut olayda, mahkemece hükmedilen ve davalı tarafça temyize getirilen miktar toplam 9.999,99 TL olup, 2024 yılı temyiz kesinlik sınırı olan 20.520,00 TL'nin altındadır. Bu nedenle davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE, Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, Dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 28.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Metin Yargıtay'ın yayımladığı karar metninden alınmıştır. Dilekçede kullanmadan önce resmî metinle karşılaştırın.

Bu konuda başka emsal mi arıyorsunuz?

SmartHukuk'ta olayınızı kendi cümlenizle yazın; ilgili Yargıtay kararlarını künyesi ve dayanak maddeleriyle birlikte bulun.

Emsal karar ara

Aynı daireden yakın tarihli kararlar

Yargıtay 7. Hukuk Dairesi – Nisan 2025 kararlarının tamamı