Yargıtay Kararları › Yargıtay 7. Hukuk Dairesi › Mayıs 2025 › 2024/4981 E., 2025/2917 K.

Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2024/4981 E., 2025/2917 K. (29.05.2025) – Miras

Mahkeme
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi
Esas No
2024/4981
Karar No
2025/2917
Karar Tarihi
29.05.2025
Konu
Miras

7. Hukuk Dairesi 2024/4981 E. , 2025/2917 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/948 E., 2024/1692 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Kars 1. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2023/254 E., 2024/117 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Kars Sulh Hukuk Mahkemesinin 18.07.2012 tarihli ve 2012/194 Esas, 2012/348 Karar sayılı ilâmı ile; Kars ili, ... ilçesi, ... Mahallesinde bulunan 332 ada 4 parsel numaralı ve 517,51 m² yüzölçümlü taşınmazın maliki ...'nin hak ve menfaatlerini korumak üzere Kars Defterdarının kayyım tayin edildiğini, ilk kayyım atama tarihi 18.07.2012 olup adı geçen şahsın malvarlığının bu tarihten itibaren on yıl resmen yönetildiğini, kayyımın taşınmazı idare ve tasarrufa başladığı tarihten bu yana 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 588. maddesinin aradığı yasal sürenin dolduğunu, kendisine kayyım atanan şahsın hâlen ortaya çıkmadığını, aynı zamanda ...'nin 1898 doğumlu olduğunu ve bugün itibariyle 100 yaşını da doldurduğunu, bu nedenle adı geçenin gaipliğine ve tüm mirasının Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesi sunmamış; duruşmada alınan beyanında davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı ile kayden ölü olduğu tespit edilen kişiler hakkında gaiplik kararı verilemeyeceğinden davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 18.10.2024 tarihli kararı ile davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Bölge Adliye Mahkemesin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Bölge Adliye Mahkemesince verilmiş olan kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, 2. Dava konusu taşınmaz malların yönetimi bakımından Kars Sulh Hukuk Mahkemesinin 18.07.2012 tarihli ve 2012/194 Esas, 2012/348 Karar sayılı ilâmı ile ... isimli şahsa il defterdarının kayyım olarak atandığını, adı geçen şahsın malvarlığının bu tarihten itibaren kayyım tarafından 10 yıldan fazla bir süre ile resmen yönetildiğini, şahsın 100 yaşını doldurduğunu, kayyımın taşınmazı idare ve tasarrufa başladığı tarihten itibaren bu yana mevzuatta aranan yasal sürelerin dolduğunu, taşınmazın Hazine adına tescil edilmesi gerektiğini, kayyım atama kararında herhangi bir şekilde sağ olup olmadığının tespit edilemediğini, 3. İlk Derece Mahkemesince eksik araştırma ve inceleme ile karar verildiğini, bu nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması gerektiğini ileri sürmektedir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava, 4721 sayılı Kanun'un 588. maddesi uyarınca gaiplik ve gaibin malvarlığının Hazineye devri istemine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi gereğince temyiz eden Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 29.05.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.

Metin Yargıtay'ın yayımladığı karar metninden alınmıştır. Dilekçede kullanmadan önce resmî metinle karşılaştırın.

Bu konuda başka emsal mi arıyorsunuz?

SmartHukuk'ta olayınızı kendi cümlenizle yazın; ilgili Yargıtay kararlarını künyesi ve dayanak maddeleriyle birlikte bulun.

Emsal karar ara

Aynı daireden yakın tarihli kararlar

Yargıtay 7. Hukuk Dairesi – Mayıs 2025 kararlarının tamamı