Yargıtay Kararları › Yargıtay 7. Hukuk Dairesi › Mart 2025 › 2024/2350 E., 2025/1417 K.

Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2024/2350 E., 2025/1417 K. (12.03.2025)

Mahkeme
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi
Esas No
2024/2350
Karar No
2025/1417
Karar Tarihi
12.03.2025

7. Hukuk Dairesi 2024/2350 E. , 2025/1417 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/2394 E., 2024/375 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Karaman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2022/426 E., 2023/627 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA Davacı vekili; davaya konu mera vasıflı taşınmazların toplam 506.956,00 metrekarelik alanına tarımsal faaliyet yapmak suretiyle davalı tarafından tecavüzde bulunulduğunu ileri sürerek davaya konu taşınmazların eski hâle getirilmesi için gereken 442.406,41 TL eski hâle getirme bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; “davalının mera parsellerine müdahalede bulunduğu, söz konusu müdahalenin il mera komisyon kararı ile tespit edildiği, meraya müdahalenin sabit olduğu, dava konusu meranın kuru mülkiyeti kendisine ait olan Hazinenin 4342 sayılı Mera Kanununun 4/4 maddesine dayanarak meralarda meydana gelen tahribat sebebiyle eski hale getirme masraflarının tahsilini haksız eylem sahibinden isteyebileceği” gerekçesiyle Tarım İl Müdürlüğünce hazırlanan dava tarihi itibarı ile 1 dekar meranın eski hâle getirilmesi için yapılması gereken maliyetlere ilişkin cetvel değerlendirilerek hesaplama yapılan denetime ve hüküm kurmaya elverişli bilirkişi raporu dikkate alınarak davanın kısmen kabulü ile toplam 442,319,11 TL eski hâle getirme bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; “dosya arasında bulunan 13.09.2022 tarihli, davalının imzasının bulunduğu bilgi alma tutanağı, dinlenen davalı tanıkları ve mahalli bilirkişi İbrahim Kara'nın beyanına göre dava konusu mera vasıflı taşınmazları davalının kullandığı, denetime elverişli bilirkişi raporları dikkate alındığında davalının mera vasıflı dava konusu taşınmazı haksız olarak kullandığı ve vasfını bozduğu” gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1 hükmü uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu taşınmazlarla ilgili Kadastro Mahkemesinin 2008/9 Esas, 2013/8 Karar sayılı dosyanın sonucunun beklenmesi gerektiğini, davaya konu taşınmazların dava dışı Nesip İlter Altan tarafından ekilip biçildiğini, müvekkilinin taraf sıfatının bulunmadığını, talep edilen eski hâle getirme bedellerinin gerçeğe aykırı, afaki ve fahiş olduğunu, bilirkişi raporlarının hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, eski hâle getirme bedeli istemine ilişkindir. Bölge adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 12.03.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.

Metin Yargıtay'ın yayımladığı karar metninden alınmıştır. Dilekçede kullanmadan önce resmî metinle karşılaştırın.

Bu konuda başka emsal mi arıyorsunuz?

SmartHukuk'ta olayınızı kendi cümlenizle yazın; ilgili Yargıtay kararlarını künyesi ve dayanak maddeleriyle birlikte bulun.

Emsal karar ara

Aynı daireden yakın tarihli kararlar

Yargıtay 7. Hukuk Dairesi – Mart 2025 kararlarının tamamı