4. Hukuk Dairesi 2024/13696 E. , 2025/3233 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2016/311 E., 2017/76 K. Davalı vekili tarafından Daire'nin 29.11.2023 tarih ve 2022/9359 Esas ve 2023/12827 Karar sayılı onama kararına yönelik kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA Davacılar vekili dava dilekçesinde, davalının işleteni olduğu askeri aracın, müvekkili ...'nin kullandığı araca çarparak ağır şekilde yaralanmasına neden olduğunu, diğer müvekkillerinin ...'nin eşi ve çocukları olduğunu, olaydan dolayı büyük üzüntü yaşadıklarını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile ... için 1.000,00 TL maddi, 1.000,00 TL bakıcı gideri, 40.000,00 TL manevi tazminat, ...'nin eşi davacı ... için 40.000,00 TL manevi tazminat, ...'nin çocukları ..., ..., ..., ... ve ... için 20.000,00'er TL'den toplam 120.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 12.10.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınmasına karar verilmesini talep etmiş, 24.11.2010 tarihli ıslah dilekçesiyle maddi tazminat taleplerini 205.619,06 TL artırdıklarını bildirmiştir. Birleşen davada davacılar vekili; aynı kazada müvekkillerinin de yaralandığını belirterek 4.000,00'er TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; talep edilen tazminatın fahiş olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.
III. MAHKEME KARARI Mahkemenin 10.03.2011 tarihli ve 2008/1 Esas, 2011/124 karar nolu kararı ile; davanın kısmen kabulüne, davacı ... için 144.379,75 TL maluliyet tazminatı ve 63.239,31 TL bakıcı gideri ile 15.000,00 TL manevi tazminatın 12.10.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bu dosyada diğer davacıların davalarının reddine, ...'nin fazlaya dair taleplerinin reddine, birleştirilen 2008/53 Esas sayılı dava dosyasının kısmen kabulü ile davacı Kadir Cebeci için 2.500,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 12.10.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacı ... için 2.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 12.10.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.
IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. Birinci Bozma Kararı 1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. 2. Dairenin 13.06.2012 tarih ve 2011/7503 Esas, 2012/20387 Karar sayılı ilamında; tarafların diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, "Davacı ...'in eşi ve çocukları olan asıl davanın davacılarının, yaralanana yakınlık dereceleri ile kaza neticesinde davacı ...'in %98 oranında malul olmuş olması göz önüne alındığında, davacılar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ye uygun bir manevi tazminat verilmesi gerekirken bu davacılar yönünden istemin tümden reddedilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir. davalının diğer temyiz itirazına gelince; davaya konu trafik kazası sonrası tanzim edilen kaza tespit tutanağında; olayın oluşumunda dava dışı sürücünün %80, davacı sürücü ...'nin %20 oranında kusurlu olduğu belirtilmiştir. Sivas 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/564 esas sayılı dosyasında yapılan keşif sonucu, Karayolları 16. Bölge Müdürlüğü'nde görevli mühendislerden oluşan üç kişilik bilirkişi heyeti tarafından hazırlanan 09.04.2009 tarihli raporda da davacı sürücünün hafif kusurlu olduğu belirtilerek kaza tespit tutanağındaki belirleme teyit edilmiştir. Gerek kaza tespit tutanağındaki gerekse 09.04.2009 tarihli rapordaki görüş olayın oluşuna da uygun düşmektedir. Bu nedenle olayın oluşumunda davacı sürücü ...'nin %20 kusur oranına göre tazminat hesabı yaptırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, davacı sürücünün kusursuz olduğunun kabul edilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.. " gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiş; Dairenin 07.03.2013 tarihli ve 2013/574 Esas, 2013/4100 karar sayılı ilamıyla davacılar vekilinin karar düzeltme isteği reddedilmiştir. B.Mahkemece İlk Bozmaya Uyularak Verilen Karar Mahkemenin 28.11.2013 tarihli ve 2013/150 Esas, 2013/470 Karar sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 144.379,75 TL maluliyet tazminatı, 60.469,82 TL bakıcı gideri ve 12.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 12.10.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacılar ... için 2.500,00 TL, davacı ... için 2.000,00 TL, davacı ... için 2.000,00 TL, davacı ... için 2.000,00 TL, davacı ... için 2.000,00 TL ve davacı ... için 2.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 12.10.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınap davacıya verilmesine, birleştirilen dava kesinleştiğinden bu dava ile ilgili hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir. C. İkinci Bozma Kararı 1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. 2. Yargıtay (Kapatılan) 17.Hukuk Dairesinin 28.04.2014 tarihli ve 2014/6425 Esas, 2014/6491 Karar sayılı ilamında;". Manevi tazminatın takdirinde 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 47 inci maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek,"Mahkemece, bozma öncesi verilen hükümde, davalıya sigortalı araç sürücüsünün %100 kusurlu olduğu kabul edilerek 144.379,75 TL sürekli işgöremezlik tazminatı ile 63.239,31 TL bakıcı giderinin davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Hükmün davalı tarafça temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 4. Hukuk Dairesince, davacının kazanın oluşumunda %20 kusurlu olduğunun anlaşıldığı, belirtilen kusur oranına göre tazminat hesabının yapılması gerektiği gerekçesiyle bozma kararı verilmiştir. Mahkemece, yeniden aktüerya hesabı yaptırılmış ancak rapor tarihindeki verilerin esas alınması nedeniyle %20 kusur indirimi yapılmışsa da sürekli işgöremezlik tazminatı 169.199,00 TL, bakıcı gideri ise 60.469,00 TL olarak hesaplanmıştır. Oysa, mahkemece yapılması gereken iş, davacılar vekilinin önceki hükmü temyiz etmemiş olması nedeniyle hükmedilen bedeller yönünden davalı lehine usuli kazanılmış hak oluştuğu gözetilerek önceki kararda hükmedilen sürekli işgöremezlik tazminatı ve bakıcı gideri bedelleri üzerinden %20 kusur indirimi yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bozma sonrası alınan ve rapor tarihindeki veriler esas alınarak tanzim edilen aktüerya hesabı benimsenerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiş; Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 14.03.2016 tarihli ve 2014/24221 Esas, 2016/3193 Karar sayılı ilamı ile davacılar vekilinin karar düzeltme isteği reddedilmiştir. D. Mahkemece İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda; davanın kabulüne, davacı ... için 115.503,80 TL maluliyet tazminatı, 50.591,44 TL bakıcı giderinin kaza tarihi olan 12.10.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan alınarak davacı ...'ye verilmesine karar verilmiştir. E. Onama kararı Mahkemece verilen karara karşı davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine Dairenin 29.11.2023 tarih ve 2022/9359 Esas ve 2023/12827 Karar sayılı ilamı ile kararın onanmasına karar verilmiştir. F. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü sebepler ile bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. G. Değerlendirme ve Gerekçe 1-Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2- 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesinde harçtan muaf kurumlar belirlenmiş olup davalı ... da bu kurumlar arasında yer almasına karşın mahkemece, bahsi geçen davalı aleyhine harca hükmedilmiştir. Bu düzenleme gereği, davalı ... harçtan muaf olmasına rağmen, harçtan sorumluluğuna karar verilmesi doğru değil bozma sebebi ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3 üncü maddesi delaletiyle mülga 1086 sayılı HUMK'un 438/7 nci maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
VI. KARAR 1- Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının yerinde görülmeyen sair karar düzeltme itirazlarının reddine, 2-Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı İdarenin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile hükmün 3 numaralı paragrafında yer alan "...3.338,00 TL harcın davalıdan alınmasına davacıya ödenmesine" ibaresinin çıkarılarak yerine " davalı harçtan muaf olduğundan 3.338,00 TL harcın istek halinde davacılara iadesine" ibaresinin yazılmasına, Dairenin 29.11.2023 tarihli onama kararının kaldırılarak mahkemenin 14.02.2017 tarihli kararının belirtilen şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dosyanın mahkemeye gönderilmesine, 25.02.2025 gününde oybirliğiyle karar verildi. SUCCESS ADALET_SUCCESS İşlem başarıyla gerçekleştirildi! İşlem başarıyla gerçekleştirildi! 75f95575c6363709 91223d1c66a4415d