Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2025/620 E., 2025/7741 K. (24.09.2025) – Boşanma

2. Hukuk Dairesi 2025/620 E. , 2025/7741 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/2824 E., 2024/2917 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 5. Aile Mahkemesi SAYISI : 2021/162 E., 2022/509 K. Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek vekili tarafından asıl davanın kabulü, kusur belirlemesi, velâyet, hükmedilen iştirak nafakası ile tazminatlar yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: 1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı-karşı davacı erkek vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2.Taraflar arasında karşılıklı olarak acılan boşanma davalarında; İlk Derece Mahkemesince erkeğin ağır, kadının az kusurlu olduğu belirtilerek her iki tarafın boşanma davaları kabul edilmiş ve kadın yararına tazminatlara hükmedilmiştir. Tarafların istinaf kanun yoluna başvuruları üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince hükmedilen iştirak nafakası ile tazminatların miktarının artırılmasına karar verilmiştir. Karar, erkek vekili tarafından temyiz edilmiştir. Davalı-karşı davacı erkek vekili dilekçelerinde, kadının sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiğini, kadının kullandığı *** ... numaralı telefon hat ile kadının çalıştığı iş yerinde .. isimli kişinin kullandığı hat arasında görüşmelerin ve mesajlaşmaların olduğunu belirtmiştir. Kadın ise, sadakatsizlik iddiasının asılsız olduğunu, erkeğin kendi kusurunu bastırmak için bu iddiayı ortaya attığını belirtmiştir. Kadına ait olduğu belirtilen hattın getirtilen görüşme ve mesajlaşma kayıtlarında, .. isimli kişiye ait olan telefon numarası ile gece geç saatlere kadar sık olacak şekilde görüşme ve mesajlaşma kayıtları mevcuttur. Alınan ekonomik ve sosyal durum araştırma tutanağında kadının bu hattı kullandığı belirtilmektedir. Her ne kadar *** ... nolu telefon hat, erkeğin kız kardeşi adına kayıtlı ise de, kadının yargılama boyunca bu hattın kendisi tarafından kullanılmadığına ilişkin bir cevabı bulunmamakla birlikte dosyadaki tüm deliller değerlendirildiğinde, kadının bu hattı kullandığı anlaşılmaktadır. Bu halde, dosyadaki deliller göz önüne alındığında kadının güven sarsıcı davranışta bulunduğu sabittir. Boşanmaya sebebiyet veren olaylarda taraflara yüklenen ve sabit olan diğer kusurlu davranışlar ile birlikte bu durum değerlendirildiğinde, taraflar eşit kusurludur. Bu itibarla, erkeğin ağır, kadının az kusurlu olduğuna hükmedilmesi doğru bulunmamış ve kararın bozulmasını gerektirmiştir. 3.Yukarıda ikinci paragrafta açıklandığı üzere, tarafların boşanmaya sebebiyet veren olaylarda eşit derecede kusurlu oldukları anlaşılmaktadır. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 174 üncü maddesine göre, boşanma sonucu maddî ve manevî tazminata hükmedilebilmesi için tazminat yükümlüsünün kusurlu, tazminat talep eden eşin ise kusursuz veya diğerine göre az kusurlu olması gerekir. Eşit kusurlu eş yararına tazminata hükmedilemez. Mahkemece erkeğin kadına nazaran ağır kusurlu olduğunun kabulü ve bu hatalı kusur belirlemesine göre kadın yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi isabetsiz olmuş ve bozmayı gerektirmiştir. KARAR Açıklanan sebeplerle; 1.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen maddi ve manevi tazminat yönlerinden erkek yararına BOZULMASINA, 2.Davalı-davacı erkek vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 24.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.