2. Hukuk Dairesi 2025/415 E. , 2025/6984 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/676 E., 2024/2684 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 6. Aile Mahkemesi SAYISI : 2020/16 E., 2021/873 K. Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın vekili tarafından kusur tespiti, kadının reddedilen tazminat talepleri ile vekâlet ücreti yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: 1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı kadın vekilinin reddedilen tazminat talepleri yönünden temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2.Davacı müteveffa erkek tarafından 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı olarak boşanma davası açılmış, yargılama devam ederken davacı erkek 20.04.2021 tarihinde vefat etmiş, evlilik davacı erkeğin ölümü ile son bulmuştur. Davaya davacı erkeğin mirasçıları tarafından 4721 sayılı Kanun'un 181 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kusur tespiti yönünden devam edilmiş, İlk Derece Mahkemesince davacı erkeğin davanın devamı sırasında 20.04.2021 tarihinde ölümü ile evlilik birliği ölümle sona erdiğinden, konusuz kalan boşanma davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davalı kadının, 4721 sayılı Kanun'un 181/2. maddesi uyarınca, boşanmaya sebebiyet verecek derecede kusurunun olmadığının tespitine hükmedilmiş, hüküm davacı erkek mirasçıları tarafından istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile davalı kadının, 4721 sayılı Kanun'ur 181/2. maddesi uyarınca, boşanmaya sebebiyet verecek derecede kusurlu olduğunun tespitine karar verilmiştir. Karar davalı kadın vekili tarafından yukarıda belirtilen yönlerden temyiz edilmiştir. Somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesince; davalı kadının, davacı erkeğin hastalığıyla ilgilenmediği tanıklar .. ve ..'in beyanlarıyla sabit olduğu halde bu hususta kadına kusur verilmemesinin hatalı olduğu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesinin kusur tespitine yönelik hükmünün kaldırılarak boşanmaya sebep olan olaylarda kadının kusurlu olduğunun tespitine karar verilmiş ise de, yapılan yargılama toplanan delillere göre tanık beyanlarının bir kısmının soyut, bir kısmının duyuma dayalı beyanlardan ibaret olduğu, bir kısım beyanlarda anlatılan vakıalardan sonra evlilik birliğinin devam ettiği bu haliyle yaşananların hoş görü ile karşılandığının kabulü gerektiği, bir kısmının ise sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibaret olduğu, dava tarihinden sonra meydana gelen olayların da bu davada davalıya kusur olarak yüklenemeyeceği anlaşılmaktadır. Bu itibarla davalı kadının boşanmaya sebebiyet verecek kusuru ispat edilememiştir. Hal böyle iken Bölge Adliye Mahkemesince 4721 sayılı Kanun'un 181/2. maddesi uyarınca, davalı kadının boşanmaya sebebiyet verecek derecede kusurunun olmadığının tespitine karar verilmesi gerekirken kusurlu olduğunun tespitine karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir. KARAR Açıklanan sebeplerle; 1.Davalı kadın vekilinin reddedilen tazminat talepleri yönünden temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, 2.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının kusur tespiti yönünden BOZULMASINA, Bozma niteliğine göre vekâlet ücretine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, Peşin alınan harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 09.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. SUCCESS ADALET_SUCCESS İşlem başarıyla gerçekleştirildi! İşlem başarıyla gerçekleştirildi! 29a055d994ec01c5 4a68038e7579ee24
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2025/415 E., 2025/6984 K. (09.09.2025) – Boşanma
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2025/415
- Karar No
- 2025/6984
- Karar Tarihi
- 09.09.2025
- Konu
- Boşanma, Tazminat, Miras
Metin Yargıtay'ın yayımladığı karar metninden alınmıştır. Dilekçede kullanmadan önce resmî metinle karşılaştırın.
SmartHukuk'ta olayınızı kendi cümlenizle yazın; ilgili Yargıtay kararlarını künyesi ve dayanak maddeleriyle birlikte bulun.
Emsal karar araAynı daireden yakın tarihli kararlar
- Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2025/71 E., 2025/6965 K. 09.09.2025
- Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2025/74 E., 2025/6967 K. 09.09.2025
- Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2025/411 E., 2025/6982 K. 09.09.2025
- Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2025/90 E., 2025/6891 K. 09.09.2025
- Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2025/91 E., 2025/6892 K. 09.09.2025
- Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2025/92 E., 2025/6897 K. 09.09.2025