Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2025/3120 E., 2025/9666 K. (17.11.2025) – Boşanma

2. Hukuk Dairesi 2025/3120 E. , 2025/9666 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/247 E., 2025/247 K. DAVA TÜRÜ : Boşanma İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 7. Aile Mahkemesi SAYISI : 2023/291 E., 2024/877 K. Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesinin 25.03.2025 tarihli ek kararı ile asıl kararda kusur belirlemesi, boşanma davasının kabulü yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: 1.Davalı erkek vekilinin ek karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince kadının istinaf başvurusunun kabulü ile boşanma ve fer'îlerine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince 25.03.2025 tarihli ek karar ile davalı erkek vekilinin süresi içerisinde temyiz harç- posta masrafını yatırmadığından temyiz talebinin reddine karar verilmiştir. Temyiz istemi, temyiz harç ve giderlerinin muhtırada belirtilen kesin süre içerisinde yatırılmadığı gerekçesiyle temyiz başvurusunun reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 25.03.2025 tarihli ek kararına ilişkindir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi gereğince, temyiz dilekçesi verilirken ödenmeyen temyiz harç ve giderlerinin muhtıranın tebliğ tarihinden itibaren bir haftalık kesin süre içerisinde ödenmesi gerekir. 6100 sayılı Kanun’un anılan hükümleri gereğince, verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, temyiz başvurusu yapılmamış sayılır. Yargıtayın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, muhtırada yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu açıdan ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı, yatırılma merci ve süresi, bunun yapılmamasının sonuçları net biçimde açıklanmalıdır. Somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekiline gönderilen muhtırada tamamlanması gereken toplam harç ve gider 4.642,10 TL olarak yazıldığı davalı erkek tarafından temyiz başvuru harcının yatırılıp kalan kısmın gider avansı olarak tamamlandığı anlaşılmıştır. Muhtırada ayrı ayrı temyiz başvuru harcı, temyiz karar harcı, tamamlanması gereken giderin ne olduğunun yazılmadığı, böylelikle gönderilen muhtıranın hukuki sonuç doğuracak nitelikte olmadığı anlaşılmıştır. 6100 sayılı Kanun'un 344 üncü maddesinde, başvurunun yapılmamış sayılmasının koşulu olarak düzenlenen halin somut olayda gerçekleşmediği anlaşılmaktadır. Anılan sebeple, gönderilen muhtıra usulsüz olduğundan, muhtıra tebliğine rağmen temyiz karar harcının süresinde tamamlanmaması sebebi ile davalı erkek vekilinin temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair ek kararın hatalı olduğu anlaşılmakla 25.03.2025 tarihli ek kararın ortadan kaldırılması gerekmiştir. 2.Davalı erkek vekilinin asıl karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. KARAR Açıklanan sebeplerle; 1.Bölge Adliye Mahkemesince verilen 25.03.2025 tarihli ek kararın ORTADAN KALDIRILMASINA, 2.Davalı erkek vekilinin asıl karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 17.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.