Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2024/6004 E., 2025/2090 K. (27.02.2025) – Boşanma

2. Hukuk Dairesi 2024/6004 E. , 2025/2090 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/629 E., 2024/666 K. DAVA TÜRÜ : Boşanma İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 18. Aile Mahkemesi SAYISI : 2021/283 E., 2023/124 K. Taraflar arasındaki boşanma davasının yapılan yargılaması sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı erkek vekililin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2.Kadın vekili dava dilekçesinde talep ettiği yoksulluk nafakasının "her yıl yasal oranda" arttırılmasına, ikinci cevap dilekçesi ile "yoksulluk nafakasının her yıl %50 nispetinde..." arttırılmasına karar verilmesini istemiş, İlk Derece Mahkemesince "kadın lehine hükmedilen yoksulluk nafakasının kesinleşmesinden itibaren her yıl gelecek senelerde yarı oranında" arttırılmasına karar verilmiştir. Hüküm davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince güncel TÜFE ve ÜFE oranları ile kıyaslandığında davalı lehine sonuç doğuracak şekilde belirlenen ve kararın kesinleşmesini takip eden yıllarda uygulanacağı öngörülen yoksulluk nafakası yıllık artırım oranında isabetsizlik görülmediğinden başvurunun esastan reddine karar verilmiş bu karara karşın davalı erkek vekili tarafından yine aynı yönlerden temyiz yoluna başvurmuştur. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 176 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca "Hâkim, istem hâlinde, irat biçiminde ödenmesine karar verilen maddî tazminat veya nafakanın gelecek yıllarda tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına göre ne miktarda ödeneceğine karar verebilir." hükmü düzenlenmiştir. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinde ise "Kanunun takdir yetkisi tanıdığı veya durumun gereklerini ya da haklı sebepleri göz önünde tutmayı emrettiği konularda hâkim, hukuka ve hakkaniyete göre karar verir." hükmü düzenlenmiştir. Yukarıdaki bilgiler ışığında; nafakanın, nafaka yükümlüsünü cezalandırıcı nitelik taşımaması gerektiği, nafakanın kesinleştiği takip eden yıllarda yarı oranında arttırılmasına ilişkin hüküm, bir tarafın zenginleşmesine, diğer tarafın ise fakirleşmesine yol açabilecek niteliktedir. Bu itibarla kadın lehine hükmedilen yoksulluk nafakasının, kesinleşmeyi takip eden dönemler için talep edilen yıllık artış oranının Dairemizin kararlılık kazanan içtihatlarına göre ÜFE oranında belirlenmesi gerekmektedir. O halde, Mahkemece yoksulluk nafakası için kesinleşmeyi takip eden dönemler için yıllık artış oranının ÜFE oranında belirlenmesi yönünde karar verilecek yerde yazılı şekilde artış hükmü kurulması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir. KARAR 1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının erkek yararına nafakaya uygulanan artış hükmü yönünden ORTADAN KALDIRILMASINA, 2.İlk Derece Mahkemesi kararının kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakasına uygulanan artış hükmü yönünden BOZULMASINA, 3.Davalı erkek vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,Temyiz peşin harcının istek halinde yatırana iadesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,27.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. SUCCESS ADALET_SUCCESS İşlem başarıyla gerçekleştirildi! İşlem başarıyla gerçekleştirildi! e1c99bb327cf3d45 ae7f04c9bd4050f0