Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2024/4281 E., 2025/5073 K. (14.05.2025) – Boşanma

2. Hukuk Dairesi 2024/4281 E. , 2025/5073 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/2874 E., 2024/462 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Manavgat 1. Aile Mahkemesi SAYISI : 2020/237 E., 2022/617 K. Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın vekili tarafından erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatların, iştirak ve yoksulluk nafakasının miktarı ile kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) öngördüğü yargılama sistemine göre İlk Derece Mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi karan kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda Bölge Adliye Mahkemesi karanna karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda İlk Derece Mahkemesi karan kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde Bölge Adliye Mahkemesi karanna karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde İlk Derece Mahkemesi karannı istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır. Davacı-karşı davalı kadın vekilince erkeğin davasının kabulü yönünden İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf itirazı yapılmadığından istinaf edilmeyerek kesinleşen bu yöne ilişkin kadın vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir. Davacı-karşı davalı kadın vekilinin diğer temyiz itirazları yönünden temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: 1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre kadının aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazlan yerinde görülmemiştir. 2. Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında kadın yararına takdir edilen maddi tazminat azdır. O hâlde, mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumlan, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ve 6098 sayılı Kanun'un 50 inci ve 51 inci maddelerinde düzenlenen hakkaniyet kurallan dikkate alınarak kadın yararına 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca daha uygun miktarda maddî tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir. KARAR Açıklanan sebeplerle; 1.Davacı-karşı davalı kadın vekilinin erkeğin davasının kabulüne yönelik temyiz dilekçesinin REDDİNE, Sair temyiz itirazlarının incelenmesinde; 2.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının maddi tazminat miktarı yönünden kadın yararına BOZULMASINA, 3. Kadın vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Peşin alınan harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 14.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. SUCCESS ADALET_SUCCESS İşlem başarıyla gerçekleştirildi! İşlem başarıyla gerçekleştirildi! 3df49d4157204e1d ee91b4ec743c4bc1