Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2024/4056 E., 2025/919 K. (04.02.2025) – Boşanma

2. Hukuk Dairesi 2024/4056 E. , 2025/919 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/2163 E., 2024/318 K. DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma İLK DERECE MAHKEMESİ : Kemalpaşa 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi SAYISI : 2019/182 E., 2021/644 K. Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek tarafından kusur belirlemesi ve aleyhine hükmedilen tazminatların miktarı yönünden; davacı-davalı kadın vekili tarafından ise katılma yoluyla manevî tazminat ve tedbir nafakasının miktarı ile yoksulluk nafakası talebinin reddi yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) öngördüğü yargılama sistemine göre İlk Derece Mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır. İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulüyle tarafların boşanmalarına ve boşanmanın ferilerine hükmedilmiş, karşı davanın ise reddine karar verilmiştir. Karara karşı davacı-karşı davalı kadın vekili tarafından "maddi ve manevi tazminatlar ile iştirak nafakasının miktarı" yönünden, davalı-karşı davacı erkek vekili tarafından ise "kadın yararına hükmedilen nafakalar" yönünden istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Kusur belirlemesi, davalı-karşı davacı erkek vekili tarafından istinaf başvurusuna konu edilmeyerek erkek yönünden kesinleşmiştir. Bu nedenle, davalı-karşı davacı erkek vekilinin istinaf edilmeyerek kesinleşen kusur belirlemesine ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir. 2.Davalı-karşı davacı erkek vekilinin reddedilen yön dışındaki temyiz itirazları ile davacı-karşı davalı kadının gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, delillerin takdirinde hata görülmemesine göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. KARAR Açıklanan sebeplerle; 1. Davalı-karşı davacı erkek vekilinin kusur tespitine yönelik temyiz dilekçesinin REDDİNE, 2. Davacı-karşı davalı kadın vekilinin tüm temyiz itirazları ve davalı-karşı davacı erkek vekilinin sair hususlara yönelik temyizinin incelenmesine gelince;Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,04.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.