11. Hukuk Dairesi 2024/6439 E. , 2025/3779 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/1393 Esas, 2024/1586 Karar KARAR : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2020/140E., 2022/78K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: KARAR
I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2019/04151 sayılı "interlog logistics" ibareli marka tescil başvurusuna karşı davalı şirket tarafından "inter" asli unsurlu markalarına dayalı olarak gerçekleştirilen itiraz üzerine Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunun (YİDK) 2020-M-2874 sayılı kararı ile başvurunun reddedildiğini, oysa markalar arasında ilişkilendirme ve karıştırılma ihtimali bulunmadığını, "inter" kelimesinin sonuna reklam, pazarlama, tanıtım, iletişim sözcüklerinin ilavesi ile oluşan kelimeler grubunun marka olarak tescilinin mümkün olduğunu, davalı şirketin yolcu taşımacılığı, davacının ise yük taşımacılığı alanında faaliyet gösterdiğini, markalar arasında benzerlik bulunmadığını ileri sürerek davacının 2019/04151 sayılı "interlog logistics" ibareli marka başvurusunun reddine dair verilen YİDK’nin 2020-M-2874 sayılı kararının iptali ile davacının marka başvurusunun tesciline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP 1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; her iki markada da "inter" ibaresinin yer aldığını, söz konusu ibarenin ayırt edici gücü zayıf olsa da markaların başında yer alan ibarelerin ortalama tüketici zihninde daha çok yer bulduğunu, markalar arasında iltibas tehlikesinin somut olayda oluştuğunu, dava konusu kararın yerinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. 2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; "...." ibaresinin müvekkilinin tüm markalarında yer aldığını, davalı markalarının tanınmış hale geldiğini, dava konusu marka başvurusunda da "inter" ibaresinin ayırt edici, esaslı unsur olarak yer aldığını, taraf markaları arasında iltibas tehlikesinin oluştuğunu, karşılaştırılan markalarının kapsamında yer alan hizmetlerin de aynı olduğunu, marka tescil sınıfları açısından taşımacılık hizmetinin yük ve yolcu olmak üzere ayrıştırılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı şirket adına tescilli "..." esas ibareli marka ile davacının "....+şekil" ibareli markası arasında biçim, renk, grafik unsurlar, düzenleme ve tertip tarzı olarak görsel, sesçil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı, 39. sınıftaki emtiaların bilinçli tüketiciye hitap ettiğini, alıcı kitlesinin, yargılama konusu ürünler için ayırdığı satın alım ve yararlanım süresi içinde, davacının ....+şekil" markasını gördüğünde bunun davalının mesnet markasından farklı bir marka olduğunu algılayabileceği, taraf markaları arasında iltibas bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile YİDK'nın 2020-M-2874 sayılı kararın iptaline, tescil talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davalı Kurum vekili ile davalı şirket vekilince ayrı ayrı istinaf edilmiştir.
IV. İSTİNAF Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...+şekil" ibareli başvuru ile davalı şirketin itirazına mesnet kullanım ispatına tabi olmayan "..." asıl unsurlu markası arasında 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 6/1 hükmü anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunmadığı, bir bütün olarak dava konusu başvurunun, davalının "..." ibareli markasında yer almayan kelime, renk ve şekil unsurlarıyla davalı markasından yeterince farklılaştığı gerekçesiyle davalı şirket vekili ile davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davalı Kurum vekili ile davalı şirket vekilince ayrı ayrı temyiz edilmiştir.
V. TEMYİZ A. Dava ve Hukuki Nitelendirme Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı şirket vekili ile davalı Kurum vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı harcın istek halinde ilgililere iadesine, 28.05.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi SUCCESS ADALET_SUCCESS İşlem başarıyla gerçekleştirildi! İşlem başarıyla gerçekleştirildi! cc4eb17e78a49a0d 7c74da49ede133b0